เย่เฉินหัวเราะ ดูท่าเรื่องราวจะดำเนินไปในแบบที่ตัวเองได้วางแผนไว้ จากนั้น เขาก็จึงพูดว่า“อันนี้ก็……ช่วยเนี่ยช่วยได้ แต่ต้องใช้การฝังเข็มเพื่อทำการรักษา ตอนนี้ผมอยู่ในคุก อยากจะช่วยแต่ก็คงเป็นเรื่องที่ยาก ”
บรูซ ไวน์สไตน์รีบตอบกลับไปว่า“เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา ขอแค่คุณมีทางรักษา ผมจะกลับไปที่เรื่องจำเลยตอนนี้!ผมสามารถรับการรักษาของคุณในเรือนจำได้……”
เย่เฉินตอบอืมกลับมาคำหนึ่ง แล้วพูดว่า“เพียงแต่การรักษาแบบนี้นั้นมันยุ่งยากมาก และใช้เวลานาน อีกทั้งคุณก็ต้องแก้ผ้าเปลือยกายด้วย ที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือ ระหว่างการรักษานั้นจะมีความเจ็บปวดอย่างแน่นอน และคุณคงต้องกรีดร้องออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ คุณไม่กลัวว่าคนอื่นๆในเรือนจำจะรู้เรื่องเหรอ?”
บรูซ ไวน์สไตน์พูดตอบกลับอย่างไว“อันนี้ง่ายมาก ผมจะให้ลูกน้องที่เชื่อใจได้ พาตัวคุณออกมาจากห้องขัง จากนั้นก็พาคุณไปที่ห้องทำงานของผมอย่างเงียบๆ ผมรอคุณที่ห้องทำงาน!ที่นั่นเก็บเสียงได้เป็นอย่างดี รับรองว่าเป็นความลับแน่นอน!”
เพราะสภาพของตัวเองนั้นน่าอับอายเกินไป ในความคิดของบรูซ ไวน์สไตน์ หวังว่าทุกอย่างจะเป็นความลับมากที่สุด
เดิมทีเขาก็สามารถจะหาห้องสักห้องภายในเรือนจำนี้ แล้วให้เย่เฉินไปรักษาเขาที่นั่น แต่เมื่อมาคิดๆดูแล้ว ไปที่ไหนก็อาจจะไม่ปลอดภัย เพราะที่นี่คือเรือนจำ หลายแห่งมีกล้องวงจรตรวจจับตลอด24ชั่วโมงเพื่อลาดตระเวน หากมีใครมาเห็นสภาพของตัวเองเข้า แล้วเอาไปพูดนินทาปากต่อปาก อนาคตของตัวเองก็คงต้องพัง
และภายในเรือนจำทั้งหมดนี้ เขาคิดว่าที่ที่ปลอดภัยที่สุด ก็คือห้องทำงานของเขาเอง
เพราะว่า ด้านหลังห้องทำงานของเขานั้นมีเส้นทางที่ลับสุดยอดหนึ่ง เพื่อความปลอดภัยของเส้นทางลับนี้ ตระกูลรอธส์ไชลด์ได้ซ่อนมันไว้ที่ด้านหลังภายในห้องทำงานตรงตู้หนังสือของตัวเอง และยังได้ปรับปรุงห้องทำงานของตัวเองให้มีความเป็นส่วนตัวที่สุด
ในห้องทำงานของตัวเอง ต่อให้จะเป็นอุปกรณ์ตรวจจับที่มืออาชีพที่สุด ก็ไม่สามารถจะค้นพบเส้นทางลับที่ซ่อนอยู่ภายในความมืดนั้นได้ และยิ่งเป็นสายตาของมนุษย์ก็ยิ่งไม่สามารถจะมองเห็นความผิดแผกใดๆได้
ตัวเองให้เย่เฉินมารักษาตัวเองในห้องทำงาน ไม่เพียงสามารถจะเก็บเป็นความลับได้ ยังไม่ต้องเป็นกังวลว่าเย่เฉินจะค้นพบเส้นทางลับนี้ ซึ่งมันเป็นสองทางที่ดีที่สุด
เมื่อเย่เฉินเห็นว่าเป้าหมายของตัวเองบรรลุผล ก็พูดอย่างอารมณ์ดีว่า“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่างนั้นผมก็ไม่มีปัญหาอะไร หลังจากที่ท่านพัศดีมาถึงแล้ว ผมสามารถจะทำการรักษาคุณได้เลย ”
“ให้ตายเถอะ!”กุสตาโว่พูดด้วยรอยยิ้ม“อย่างนั้นอีกเดี๋ยวคุณเย่ต้องถ่ายรูปมาให้ผมดูเป็นบุญตาหน่อยนะครับ……”
เย่เฉินถามอย่างนึกสงสัย“ที่แท้คุณก็ชอบแนวนี้เหรอ?”
พูดจบ เขาก็พูดกับดีนที่อยู่ไม่ไกลว่า“ดีน คุณซานเชซมีความชอบแบบเดียวกับคุณ ต่อไปคุณคอยดูแลปรนนิบัติเขาให้ดีในทุกๆวัน หากย่อหย่อนผมจะกำจัดคุณทิ้งซะ ให้คุณเป็นผู้ถูกกระทำไปตลอดชีวิต ”
ดีนตกใจจนแทบกลิ้งลงจากเตียง ไม่ว่าจะให้เขาไปปรนนิบัติกุสตาโว่ หรือให้เขาไปเป็นฝ่ายรับในอนาคต สำหรับเขาแล้วมันคือความทรมานที่ยากจะยอมรับได้
กุสตาโว่ก็ตื่นตระหนกจนต้องหนีบก้นเอาไว้แน่น รีบโบกมือแล้วพูดว่า“เปล่านะไม่ใช่ คุณเย่ ผมไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น ผมมีความชื่นชอบในเพศตรงข้ามแบบคนปรกติทั่วไป รักชอบผู้หญิงเท่านั้นไปตลอดชีวิต เมื่อครู่ถือว่าผมไม่ได้พูดอะไรแล้วกัน ……”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...