ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 6008
โจวเหลียงเวิ่นในฐานะที่เป็นชนรุ่นหลัง เป็นเพื่อนสนิทของคุณพ่อเย่เฉิน เดิมหวังว่าเย่เฉินจะไม่ทำพลาดซ้ำเหมือนกับเย่ฉางอิง แต่ตำพูดของเย่เฉินทำให้เขาตระหนักได้อย่างกะทันหันว่า อันที่จริง ตอนที่เย่ฉางอิงตัดสินใจจะศึกษา ชะตาชีวิตของตัวเขาเอง รวมทั้งเย่เฉินลูกชาย ได้ถูกลิขิตเอาไว้แล้ว
เย่เฉิน ก็ถูกลิขิตให้ไม่มีทางที่จะมีชีวิตที่สงบสุขตลอดไป ชั่วชีวิตนี้ กำหนดให้เต็มไปด้วยอุปสรรคขวากหนาม
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาถอนหายใจยาวอย่างไม่ตั้งใจ: “ตอนที่ผมรู้ว่าชะตาชีวิตของคนมีมากมายหลากหลาย ผมคิดว่าดวงชะตามังกรของคุณพ่อคุณได้ยืนหยัดได้อย่างมั่นคง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า แม้ว่าคุณชายได้เป็นดวงชะตามังกรทะยานขึ้นฟ้า แต่กลับยังคงต้องยากลำบากและท้าทายไปทั่วทุกแห่งเช่นเดิม”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย กล่าวอย่างไม่แยแส: “วันนี้ดูเหมือนว่า ทั้งหมดล้วนถูกกำหนดไว้ในดวงชะตา”
พูดจบ เย่เฉินจ้องมองโจวเหลียงเวิ่น กล่าวอย่างนอบน้อม: “คุณอาโจว ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่คุณทำเพื่อผม คุณวางใจ เรื่องหลังจากนี้ ผมจะจัดการให้เรียบร้อย คุณเพียงแค่ต้องกล้ำกลืนอยู่ที่นี่อีกหนึ่งคืน วันพรุ่งนี้ ผมจะให้คุณออกจากห้องลับนี้ก่อน อีกไม่นาน คุณจะต้องได้คืนสู่อิสรภาพอย่างแน่นอน”
โจวเหลียงเวิ่นพยักหน้า กล่าวอย่างนอบน้อม: “กระผมปฏิบัติตามคำสั่งของคุณชาย”
เย่เฉินในเวลานี้กล่าวเสียงดัง: “บรูซ ไสหัวเข้ามาหาฉันเดี๋ยวนี้!”
เย่เฉินฟังถึงตรงนี้ อดไม่ได้ที่กล่าวด้วยรอยยิ้มซุบซิบนินทา: “แมตต์ รอธส์ไชลด์ที่นายพูดคนนี้เป็นใคร? นายรู้ได้ยังไงว่าเขากับภรรยาของนายเป็นชู้กัน?”
บรูซ ไวน์สไตน์หลุดปากกล่าว: “แมตต์ รอธส์ไชลด์เป็นหนึ่งในหลานชายสิบสองคนของหัวหน้าตระกูลรอธส์ไชลด์คนปัจจุบัน แล้วก็เป็นคนที่ผมรับใช้โดยตรงของตระกูลรอธส์ไชลด์ ส่วนใหญ่เขารับผิดชอบธุรกิจสีเทาของตระกูลรอธส์ไชลด์ที่สหรัฐอเมริกา ส่วนมากที่คลุกคลีกับเงินคือบ่อนการพนันรวมทั้งธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการให้กู้เงินดอกเบี้ยสูง และที่คลุกคลีกับการเมือง ส่วนใหญ่ก็คือองค์กรตุลาการของสหรัฐอเมริกา”
“เดิมทีผมจัดการบ่นการพนันแทนเขาอยู่ที่ลาสเวกัสมาตลอด ภรรยาของผมก็อาศัยอยู่ที่ลาสเวกัสเช่นกัน เขาย้ายผมมาที่นครนิวยอร์ก ตอนแรกผมยังไม่รู้ว่าในนี้มีอะไรซ่อนอยู่ จนกระทั่งมีครั้งหนึ่ง ผมพักร้อนกลับบ้าน ท่อระบายน้ำในห้องน้ำที่บ้าน พบเส้นผมเส้นหนึ่งที่ไม่ใช่ของผม ภรรยาของผมมีเส้นผมสีน้ำตาล และผมเป็นสีทอง แต่ผมเส้นนั้นเป็นสีดำ......”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...