บทที่ 601
ก่อนหน้านี้ ตอนที่หลิวหมิงเอาตัวหนังสือบนหน้าผากนี้ มารายงานตัวกับท่านหงห้าที่เทียนเซียงฝู่ ในใจเขาก็แหลกสลายเสียทุกครั้งไป
ทุกครั้งที่มา เขาก็มักจะถูกลูกค้าของเทียนเซียงฝู่ รวมทั้งพนักงานมารุมดู ทำให้สัมผัสถึงการเหยียหยามอย่างที่สุดแต่ว่าวันนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
วันนี้ เป็นวันตายของท่านหงห้า หลังจากคืนนี้ ท่านหงห้าก็จะกลายเป็นอดีตของเมืองจินหลิง!ส่วนคนที่มาแทนที่ ก็คือพ่อของตนเอง หลิวกว่าง!
พอถึงตอนนั้น พ่อของตนเองก็จะกลายเป็นราชาใต้ดินของเมืองจินหลิง!
พอถึงตอนนั้น ทุกๆ คนก็จะเรียกเขาว่า “ท่านกว่าง” !
และตอนนั้น ตนเองก็จะลบรอยแผลเป็นบนหน้าผากออกไป ออกไปจากเงามืดของคำว่า ตกอับ ที่มาส่งผลกระทบต่อชีวิตตนเอง!
พอคิดถึงจุดนี้ หลิวหมิงก็เลือดร้อนเดือดดาล
ในตอนนี้ พอหลิวกว่างที่นั่งอยู่ในรถ เห็นลูกชายตนเองเดินเข้าไป ก็พูดกับจางจื่อโจว บอดี้การ์ดตระกูลอู๋ ว่า “คุณจื่อโจว เดี๋ยวทั้งหมดต้องรบกวนคุณด้วยแล้ว”
จางจื่อโจวยิ้มเย็นพยักหน้า พูดว่า “วางใจเถอะ ในเมืองจินหลิง ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของผมได้!ไอ้หงห้านี่ ไม่รอดพ้นคืนนี้นอน”
หลิวกว่างก็ได้ใจอย่างมาก
ในตอนนี้ เขาก็เหมือนกับลูกชายเขา รอคอยมาอย่างยาวนาน
……
ขณะเดียวกัน ท่านหงห้าก็เชิญพวกเซียวฉางควน ไปยังห้องเพชรของเทียนเซียงฝู่
เขาคอยเดินขนาบเซียวฉางควนตลอด แล้วชี้ให้เซียวฉางควน นั่งในตำแหน่งที่ดีที่สุด แล้วพูดอย่างเคารพว่า “คุณเซียวครับ เชิญนั่งครับ”
เซียวฉางควนก็ไม่ค่อยคุ้นชิน แล้วก็มองประธานเพ๋ยพร้อมพูดว่า “เชิญประธานเพ๋ยนั่งดีกว่าครับ!”
ตอนกำลังพูด ผู้จัดการรูปร่างหน้าตาสะสวยก็เดินนวยนาดเข้ามาในห้องอาหาร แล้วพูดข้างหูท่านหงห้าว่า “ท่านห้า ไอ้หนุ่มตระกูลหลิว มารายงานตัวค่ะ”
หลังจากท่านหงห้าได้ยิน ก็รู้สึกสนุก แล้วรีบพูดว่า “อืม วันนี้เป็นวันดีที่คุณเซียวจะได้เป็นกรรมการผู้จัดการของสมาคมศิลปะจีน กำลังกังวลอยู่เลยว่าจะมีการแสดงอะไรดี ในเมื่อไอ้หมอนี่มันมาพอดี ก็เรียกมันขึ้นมาห้องนี้ มาให้ความสนุกแก่คุณเซียวเสียหน่อย”
ผู้จัดการสาวสวยคนนี้ได้รับคำสั่ง ก็โค้งตัวคำนับ แล้วเดินออกจากห้องเพชรไป
พอเซียวฉางควนได้ยิน ว่าหงห้านอกจากจะเชิญตนเองมาที่ห้องเพชรแล้ว ยังจะมีการแสดงให้ตนเองด้วย ก็เลยพูดอย่างเกรงใจว่า “ท่านห้า ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้ครับ........”
ท่านหงห้าโบกปัด แล้วยิ้มพูดว่า “ฮ่าๆ เป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้วครับ!”
พูดจบ เขาก็ทิ้งปริศนาไว้ “คุณเซียววางใจเถอะครับ การแสดงที่ผมจัดเตรียมให้คุณ มีแค่ในจินหลิงเท่านั้น แถมยังเกี่ยวข้องกับเย่เฉินลูกเขยของคุณด้วย รับรองว่าคุณต้องชอบ!”
พอได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ตื่นเต้น นั่งชูคอรอการแสดงกันใหญ่
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...