ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 602
บทที่ 602
หลังจากนั้นไม่นาน ผู้จัดการสาวสวยก่อนหน้านี้ก็กลับเข้ามา แต่ครั้งนี้ ด้านหลังของเธอ เป็นวัยรุ่นคนหนึ่งที่มีท่าทางหวาดกลัว ไม่กล้าเงยหน้า
เซียวฉางควนและสมาชิกสมาคมศิลปะจีนคนอื่นๆ ก็สงสัย คิดในใจว่า ไอ้หนุ่มคนนี้น่ะหรือ ที่หงห้าเตรียมการแสดงมา?
วัยรุ่นคนนี้ มองไปแล้วก็ไม่มีอะไรพิเศษเลยนี่！
แต่ว่า ในตอนนั้นเอง พอวัยรุ่นคนนั้นเข้าห้องอาหารมา ก็ไม่พูดจา แล้วรีบโค้งคำนับหงห้า พูดทั้งเคารพและหวั่นกลัวว่า “คุณอาหง ผมมารายงานตัวครับ เชิญตรวจเช็คเลย”
คนที่เข้ามา ก็คือหลิวหมิง
วันนั้น ที่ช็องเซลิเซียนสปา หลังจากที่สลักคำว่า ตกอับ ไปแล้ว ท่านหงห้าก็เคยบอกกับเขาไว้ หลังจากนี้ทุกสัปดาห์จะต้องมารายงานตัวกับตนเอง ตนเองจะตรวจสอบด้วยตัวเอง
ก็เพื่อว่า จะให้มั่นใจว่าไอ้หนุ่มคนนี้ไม่ได้ลบรอยแผลเป็นออกไป และไม่ได้ปกปิดรอยแผล
แต่ว่า ท่านหงห้าไม่รู้ว่า ที่เขามาวันนี้ ไม่ได้มาเพื่อรายงานตัว แต่มาเพื่อดูต้นทาง
ตั้งแต่เข้าประตูมาถึงตอนนี้ หลิวหมิงก็จดจำจำนวนบอดี้การ์ดไว้
หลังจากเข้าห้องอาหารมา ก็สังเกตมองคนในห้องอาหาร
พบว่าในห้องมีแต่คนแก่ ก็เลยวางใจ
พ่อให้คนแก่พวกนี้เป็นเพื่อนของหงห้า ก็คงจะไม่มีแรงสู้อะไร ตนเองคว้ามีดฟันไป ก็จัดการคนพวกนี้ได้แล้ว
ในตอนนี้ ท่านหงห้าก็พูดกับหลิวหมิงว่า “หลิวหมิง คนที่มาวันนี้ เป็นคนระดับผู้นำของสมาคมศิลปะจีนจินหลิง ในเมื่อเป็นสมาคม
ศิลปะ ก็ต้องมีความรู้ประสบการณ์เกี่ยวกับด้านงานเขียนอักษรจีน มา แกเงยหน้าขึ้น ให้คุณเซียวและคนอื่นๆ ชื่นชมอักษรจีนบนหน้าผากแกหน่อย ให้ทุกท่านวิจารณ์กันหน่อย！”
ได้ยินดังนั้น หลิวหมิงก็เจ็บใจที่ถูกเหยียดหยาม！
“ใช่น่ะสิ！” สวี่เหวินหย่วนก็พูดอึ้งๆ ว่า “ฉางควน คุณนี่หลบซ่อนเสียลึกเลยนะ ช่างถ่อมตัวจริงๆ ！”
เซียวฉางควนก็หัวเราะ “ไอ้หยา ลูกเขยของผมคนนั้นก็ทำตัวเรียบง่าย ดังนั้นผมก็ไม่สมควรโอ้อวดใช่ไหมล่ะ！”
ทุกคนก็ชมเชย
หลิวหมิงเห็นใบหน้าได้ใจของเซียวฉางควน ในใจก็คิดอย่างอาฆาตว่า ที่แท้ไอ้แก่อย่างมึงนี่เอง ที่เป็นพ่อตาของไอ้สารเลวเย่เฉิน！
เช่นนั้น วันนี้มึงก็ถือว่าวิ่งเข้ากระบอกปืนกูเองเสียแล้วล่ะ！
วันนี้ กูจะเอาชีวิตมึงให้ได้！
ถือว่าเป็นดอกเบี้ย ที่กูต้องตามหาตัวลูกเขยมึง！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...