บทที่ 605
คนในห้องอาหาร ก็ตกใจกับเสียงดังสนั่นที่ดังขึ้น
ทุกคนรีบไปดู ก็เห็นชายวัยกลางคนรูปร่างใหญ่คนหนึ่ง เดินหน้านิ่งเข้ามาให้ห้องอาหาร
ส่วนด้านหลัง ก็มีชายวัยกลางคน4คน เดินวางมาดองอาจเข้ามาด้านใน
5คนนี้ ก็คือบอดี้การ์ดประจำตัวของอู๋ตงไห่
หลิวกว่างและหลิวหมิง ก็เดินชูคออยู่ตามก้นชายพวกนี้ ใบหน้าแสยะยิ้ม อย่างบ้าระห่ำ
หงห้าเห็นหลิวกว่างและหลิวหมิงสองพ่อลูก ก็ขมวดคิ้ว แล้วพูดเสียงเย็นว่า “พ่อแกสองพ่อลูกก็ชั่งกล้าดีจริงๆ เลยนะ ถึงกล้าบุกมาถีบประตูบุกเข้ามาที่เทียนเซียงฝู่ของผม? ”
หลิวหมิงก็พูดเสียงนิ่งว่า “ไอ้หงห้า จะตายห่าอยู่แล้ว ยังจะเสแสร้งอะไรอีกวะ? จะบอกให้ ก่อนหน้ามึงเหยียดหยามกู กูไม่เคยลืมเลย วันนี้กูมาเอาชีวิตมึง!”
พอพูดคำนั้นออกมา ทุกคนก็อึ้งไปตามๆ กัน!
ตนเองไม่ได้ยินผิดไปใช่ไหม?
ถึงได้มีคนหาญกล้า จะมาเอาชีวิตของท่านหงห้า?!
ในตอนนี้หงห้าก็พูดประชดว่า “อย่างจะได้ชีวิตผมรึ? คุณคิดว่าผมโง่รึไง? คุณรู้ไหม ว่าในจินหลิงผมมีลูกน้องเท่าไร? ”
หลิวกว่างก็พูดเสียงเย็นตอบไป “กูจะบอกให้นะหงห้า มึงจะมีลูกน้องเท่าไรก็ไร้ประโยชน์แล้ว ยามในเทียนเซียงฝู่ทั้งหมด10กว่าคน กูจัดการไปแล้ว ตอนนี้ไม่มีใครช่วยมึงได้แล้ว!”
พูดไป เขาก็ชี้ไปทางจางจื่อโจว แล้วพูดด้วยใบหน้าอำมหิตว่า “ท่านนี้เป็นยอดฝีมือของตระกูลอู๋ วันนี้มีเขาอยู่ที่นี่ ต่อให้มึงมีปีกก็หนีไม่ได้แล้ว จะต้องตายอย่างไรที่ฝังอย่างแน่นอน!กูจะให้โอกาสมึง มาคุกเข่าตรงหน้าหู เลียรองเท้ากูให้สะอาด กูจะให้มึงมีศพครบ32 ไม่เช่นนั้นล่ะก็ วันนี้กูจะสับมึงให้เป็นหมื่นชิ้น!”
ท่านหงห้าได้ยินดังนั้น ในใจก็กังวลขึ้นมาเล็กน้อย
ดูเหมือนว่า ตนเองจะประมาทไปหน่อยแล้ว!
หลายปีมานี้ ตนเองอยู่ในจินหลิง ได้รับความเคารพให้เกียรติมาตลอด ทำให้เขาไม่เชื่อแล้วว่า ในจินหลิงมีคนที่กล้าทำอะไรกับตนเอง
พอเซียวฉางควนได้ยินดังนั้น ก็ตกใจอ้าปาก ถามอย่างร้อนรนว่า “คุณ....คุณหมายความว่าอย่างไร......จะทำอะไร? ”
“กูจะทำอะไรงั้นหรือ? ” หลิวหมิงกัดฟันพูดว่า “กูก็จะฆ่ามึงไง!แล้วให้ลูกชายมึงมาเก็บศพมึง!”
เซียวฉางควนก็ตกใจ แล้วก็รีบเข้าไปหลบใต้โต๊ะ
บนโต๊ะ คนของสมาคมศิลปะจีนก็หวาดกลัวไปตามๆ กัน รีบไปหลบตามผนัง
ตอนนี้จางจื่อโจวก็เอ่ยปากขึ้นว่า “คนที่ไม่เกี่ยวข้องกับไอ้หงห้าและเซียวฉางควน ไสหัวออกไปให้หมด!ไม่เช่นนั้นกูจะฆ่าให้หมด!”
พอสิ้นเสียง พวกของประธานเพ๋ยก็พากันวิ่งออกไป
สวี่เหวินหย่วน เพื่อนของเซียวฉางควนก็ทำอะไรไม่ถูก เขาอยากหนี แต่เห็นว่าเซียวฉางควนมีอันตรายอยู่ที่นี่ ไม่อาจจะทิ้งเขาไว้ที่นี่ได้
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...