ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 6050

แฮงค์รีบนำคำพูดดั้งเดิมของเย่เฉินบอกกล่าวแก่ลูกน้องของตนอย่างไม่ลังเล

อีกฝ่ายกล่าวอย่างนอบน้อม: “ครับลูกพี่ ผมทราบแล้ว!”

เย่เฉินรู้ ที่นี่มีคนนับร้อยคอยจับตาดูวิลล่าตระกูลโจวอยู่ ตนสามารถแทรกซึมเข้ามาวิลล่าตระกูลโจวได้อย่างเงียบๆ แต่ไม่สามารถมุ่งหน้าไปที่ประตูใหญ่วิลล่าตระกูลโจวได้เลยสักนิด แล้วก็นำซื่อฟางเป่าจ้วงออกมาจากในสิงโตหิน ภายใต้สายตาที่จับจ้องของทุกคน

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้สามารถนำซื่อฟางเป่าจ้วงไปได้หรือไม่ ยังเป็นเรื่องที่ยังไม่รู้ ถ้าหากตนเองใช้วิธีการที่รุนแรง พยายามนำซื่อฟางเป่าจ้วงออกไปจากพื้นที่ล็อกดาวน์ คิดว่าไม่มีใครสามารถขัดขวางเขาเอาไว้ได้อย่างแน่นอน หากเป็นเช่นนี้ ตัวตนของตนจะต้องถูกเปิดโปงอย่างแน่นอน

ตอนนี้ องค์กรพั่วชิงปัญหาใหญ่ข้อนี้ยังไม่สามารถแก้ไขได้ ถ้าหากเปิดโปงตัวเองต่อตระกูลรอธส์ไชลด์แล้ว มีเพียงได้ไม่คุ้มเสีย

ดังนั้น เย่เฉินยังคงคิดหาหนทางที่ปลอดภัยที่สุด ขอเพียงแค่สามารถแอบนำซื่อฟางเป่าจ้วงกลับหัวเซี่ยได้ ก็นับว่าทำสิ่งที่โจวเหลียงเวิ่นฝากฝังตนได้สำเร็จแล้ว

ตอนนี้ห่างจากเวลาฟ้าสางอีกประมาณสามชั่วโมง เย่เฉินตัดสินใจ ลองดูเฮลิคอปเตอร์ทางเลือกนี้จะสามารถไปได้หรือไม่

หลังจากผ่านไปสิบนาที เฮลิคอปเตอร์ของสตีฟได้บินขึ้นจากสวนด้านหลังของคฤหาสน์

เฮลิคอปเตอร์บรรทุกหนักที่หรูหราลำนี้แม้ว่าจะสามารถโดยสารคนได้เกินยี่สิบคน แต่ภายในห้องโดยสารที่หรูหราใหญ่โตในเวลานี้ มีแค่แฮงค์กับรอยซ์เพียงสองคนเท่านั้น

และเย่เฉินก็นั่งลงบนโซฟาที่อยู่ในห้องเสียเลย แอบสังเกตสตีฟ กล่าวถาม: “ในฐานะที่นายเป็นผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งของตระกูลรอธส์ไชลด์ เรื่องประเภทนี้ทำไมยังต้องมาจัดการด้วยตัวเองอีกละ?”

สตีฟเต็มไปด้วยความขมขื่น กล่าวด้วยใบหน้ากลัดกลุ้ม: “มีเรื่องที่คุณยังไม่รู้......วันนี้คุณพ่อของผมอยู่ ๆ ก็ประกาศ ใครสามารถตามหาซื่อฟางเป่าจ้วงกลับมาได้ คนนั้นก็จะได้เป็นผู้สืบทอดของตระกูลรอธส์ไชลด์ ประโยคนี้เท่ากับว่าปฏิเสธสถานะผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งที่ถูกกฎของผม......”

เย่เฉินพยักหน้าด้วยความเข้าใจ กล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “มิน่านายถึงยังได้พยายามอดหลับอดนอนเป็นด่านหน้า ทั้งที่อายุปูนนี้แล้ว”

“ที่ไหนกัน......” สตีฟกล่าวอย่างเขินอาย: “นี่เป็นเพราะผมถูกบังคับอย่างจำใจ ถ้าหากว่าผมสูญเสียตำแหน่งผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งไป ถ้าอย่างนั้นลูกชายของผมก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะสืบทอดกิจการของตระกูลเช่นกัน เพื่ออนาคตของเขา ผมต้องพยายามหน่อย”

แต่ว่าตอนนี้ ตนไม่เพียงพลาดการเสร็จสิ้นภารกิจไปอย่างเฉียดฉิว ถึงขนาดอาจจะยังต้องเสี่ยงชีวิตอีกด้วย

เย่เฉินเห็นสีหน้าที่เศร้าซึมของสตีฟ อดไม่ได้ที่จะกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “สตีฟ ดูเหมือนว่าอารมณ์ของคุณไม่ค่อยดีเท่าไหร่?”

สตีฟตกใจตัวสั่นเทา รีบกล่าว: “เปล่าเปล่า คุณเข้าใจผิดแล้ว......”

เย่เฉินยิ้ม กล่าวอย่างมีเลศนัย: “สตีฟ อันที่จริงพวกเราสองคนไม่มีความจำเป็นที่จะต้องกลายเป็นศัตรูกันเลย นายลองคิดดู ถ้าหากจนถึงตอนนี้นายยังเพ้อฝันว่าจะได้ซื่อฟางเป่าจ้วง ถ้าอย่างนั้นพวกเราสองคนก็ต้องเป็นศัตรูแบบแกตายฉันรอด แต่ว่านายลองเปลี่ยนแนวทางความคิดดู ถ้าหากวันนี้ฉันแอบนำซื่อฟางเป่าจ้วงออกไป สำหรับนายแล้วกลับเป็นเรื่องดี”

“เรื่องดี?” สตีฟงุนงงไปทันที เนื่องจากเขากังวลมากจนเกินไป ความสามารถในการคิดของเขากับความรวดเร็วในการตัดสินถดถอยกว่าในตอนปกติมาก

เย่เฉินในตอนนี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “พ่อของนายพูดแล้วไม่ใช่เหรอว่า? ใครที่สามารถนำซื่อฟางเป่าจ้วงกลับมาได้ คนนั้นก็จะได้เป็นผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่ง แต่นายลองเปลี่ยนแนวคิดดู ถ้าหากไม่มีคนสามารถนำซื่อฟางเป่าจ้วงกลับมาได้? ถ้าอย่างผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งยังคงเป็นของนายอยู่ไม่ใช่เหรอ?”