เพื่อให้การต่อสู้จบลงโดยเร็ว เย่เฉินกลับไม่ได้รีบร้อนเปิดกล่องไม้นั้น
เขาเพียงแค่ใช้ปราณทิพย์กวาดมองภายในรอบหนึ่ง ก็สัมผัสได้ทันทีว่าภายในมีวัตถุสองชิ้นวางอยู่ด้านใน
ชิ้นหนึ่ง เป็นคัมภีร์หนักและหนาเล่มหนึ่ง เย่เฉินเดาว่า นี่น่าจะเป็นฉบับสำเนา
อีกชิ้นหนึ่ง ก็คือสิ่งที่มีลักษณะคล้ายเจดีย์ที่ทำจากโลหะชิ้นหนึ่ง
เมื่อตรวจสอบว่าสิ่งของไม่มีปัญหา ตอนที่จิตสำนึกเย่เฉินอยากจะเรียกตัวสำนึกกลับคืน รีบนำสิ่งของออกไปจากวิลล่าตระกูลโจว
แต่ว่า ตอนที่ปราณทิพย์ของเย่เฉินกวาดผ่านเจดีย์นั้น ราวกับว่าเจดีย์สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเขาเช่นกัน ทันใดนั้น เย่เฉินรู้สึกว่าปราณทิพย์ของตนเองถูกเจดีย์นั้นพยายามดึงดูดเข้าไปโดยที่ไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
สิ่งที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงยิ่งกว่า เนื่องจากปราณทิพย์กลุ่มนั้นของตนใช้ตัวสำนึกควบคุม เท่ากับว่าเป็นการขยายตัวสำนึกโดยไร้รูปร่างอย่างหนึ่ง ดังนั้นตอนที่ปราณทิพย์ถูกเจดีย์ดึงดูดเข้าไปนั้น แม้กระทั่งยังพยายามนำตัวสำนึก ไปจากภายในสมุทรทิพย์ของตนเองอีกด้วย!
ในตอนนี้ เย่เฉินรู้สึกว่าโลกเบื้องหน้าของตนเอง ราวกับเลอะเลือนไปหมด ทุกที่ที่สายตากวาดมองไปมืดสนิท เพียงแต่มีเพียงแสงสลัวกลุ่มหนึ่งอยู่ที่ด้านหน้า และในความเลอะเลือนนี้ ไม่มีวัตถุอื่นใด ราวกับเป็นหมอกหนาสีเทากลุ่มหนึ่ง ที่ทำให้คนรู้สึกกดดันจนหายใจไม่ออก
จากนั้น เย่เฉินก็รู้สึกว่าด้านหน้ามีเสียงดังโครมครามเกิดขึ้น จนทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนไม่หยุด ในตอนที่เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร พื้นดินก็แยกออกจากกันมีรอยแยกเกิดขึ้นมากมาย ภายในรอยแยกมีแสงสีทองสาดส่องออกมา
ในเวลานี้ เย่เฉินโลกรอบตัวแย่เฉินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั้งผืน แต่สิ่งที่ทำให้เขาเหลือเชื่อก็คือ เจดีย์สี่เหลี่ยมสีทององค์หนึ่ง คาดไม่ถึงว่าจะปรากฏขึ้นมาจากในรอยแยก
เจดีย์สีทองนี้ทอประกายแสงสีทอง จากนั้นก็ส่วนที่โผล่พ้นออกมาจากพื้นดินยิ่งมากเท่าไหร่ แสงสีทองก็จ้าตามากเท่านั้น เย่เฉินเริ่มด้วยการมองจากยอดเจดีย์ จ้องมองเจดีย์องค์นั้นที่ยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ สูงจนถึงขนาดที่ยืนอยู่ที่ฐานเจดีย์แล้วแหงนมองขึ้นไป ก็ยังมองไม่เห็นยอดเจดีย์
เจดีย์สี่เหลี่ยมองค์นี้มีความสง่างามและน่าเกรงขาม ทำให้คนมองจนเกิดความหวาดหลัว
เมืองที่อยู่ตรงหน้าแห่งนี้ ก็คือเมืองฉางอานแห่งราชวงศ์ถังที่รุ่งเรืองเมื่อพันกว่าปีก่อน!
และในเวลานี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจขึ้นมาว่า เจดีย์สี่เหลี่ยมองค์นั้นที่เห็นเมื่อครู่นี้ น่าจะเป็นโบราณสถานเลื่องชื่อของฉางอันในปัจจุบันนี้ เจดีย์ต้าเยี่ยน
และที่ตนมองเห็น คือเจดีย์ต้าเยี่ยนตอนที่กำลังก่อสร้าง!
ที่เห็นว่ามันค่อนข้างคุ้นตาอีกทั้งไม่คุ้นตาเป็นอย่างมาก นั่นก็เป็นเพราะว่า หลังจากเจดีย์ต้าเยี่ยนกำลังสร้างก็ได้ถูกบูรณะหลายครั้ง รูปร่างหน้าตา ลักษณะ แม้แต่จำนวนชั้นของตัวเจดีย์ต้าเยี่ยนเอง มีการบูรณะครั้งใหญ่เกิดขึ้น
อีกทั้ง การบูรณะหลายครั้งของเจดีย์ต้าเยี่ยน ล้วนเป็นเรื่องเมื่อหลายร้อยจนถึงพันปีก่อน ผู้คนได้เห็นเพียงลักษณะของเจดีย์ต้าเยี่ยนหลังจากการบูรณะห้าครั้งใหญ่ และที่สืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ ไม่มีคนรู้ ลักษณะแรกเริ่มสุดของมัน ดังนั้นเย่เฉินถึงได้รู้สึกเหมือนเป็นเดจาวูแต่กลับไม่กล้ายืนอย่างมั่นใจ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...