ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 607
บทที่ 607
ตอนที่หลิวกว่างกำลังพาคนเข้ามายังห้องเพชรนั้น เย่เฉินก็เพิ่งออกจากบ้าน ขับรถBMWของพ่อตาตนเองออกมา มุ่งหน้าไปยังเทียนเซียงฝู่
เดิมที เขาไม่อยากรีบออกไปเร็วอย่างนี้
แต่แม่ยายของเขา ก็บ่นเขาอยู่ที่บ้าน
เดี๋ยวบ่นว่าเซียวฉางควนไปร้านอาหารสิ้นเปลืองเงิน คิดว่าเงิน2หมื่นนั้น ไม่สู้เอาไปซื้อเครื่องสำอางให้เธอเองดีกว่า แถมยังได้เอาไปเล่นไพ่นกกระจอกกับเพื่อนๆ ได้ตั้งหลายเที่ยว
เดี๋ยวก็บ่นว่าเย่เฉินอยู่ที่บ้าน ไม่รู้จักออกไปหางานหาเงิน มาอยู่กินฟรีๆ อยู่ได้
จากนั้น เธอยิ่งพูดก็ยิ่งใส่อารมณ์ บอกจะหางานให้เย่เฉินไปเป็นยามที่ลานจอดรถ ยังบอกว่าเงินเดือนเดือนละ3พันหยวน ถ้าได้เงินเดือนมา ก็ต้องให้เธอให้หมด
เย่เฉินรู้ว่า ช่วงนี้หม่าหลันไม่มีเงิน กระเป๋าโล่งกว่าหน้าเสียอีก ออกไปก็เล่นไพ่ไม่ได้ ดังนั้น ช่วงเวลาส่วนใหญ่ของเธอ ก็ได้แต่อยู่ในบ้าน
ส่วนเธอก็อยู่ได้แต่ในบ้าน คงจะเบื่อไม่น้อย คงต้องบ่นไม่หยุดอย่างแน่นอน
เธออารมณ์ไม่ดี พอเห็นเย่เฉินก็รกสายตา
พอดีว่า คืนนี้พ่อตาเซียวฉางควนและภรรยาตนเองเซียวชูหรัน ยังไม่ได้กลับบ้าน ดังนั้น หม่าหลันก็เลยถือโอกาสบ่นดุด่าเขา ทำให้เย่เฉินรำคาญมาก ดังนั้นก็เลยรีบออกบ้านไป ต่อให้นั่งในรถ ก็ยังดีกว่านั่งในบ้านกับเธอ
เย่เฉินขับรถมาถึงที่เทียนเซียงฝู่ หลังจากจอดรถไว้ที่ประตูเทียนเซียงฝู่แล้ว ก็ไม่ได้รีบขึ้นไปด้านบน
เขามองเวลาแล้วเห็นว่ายังไม่สาย คิดว่าพ่อตาคงยังนั่งอยู่ด้านบนสักพัก ก็เลยดับเครื่องยนต์ แล้วนั่งฟังเพลงในรถ เพื่อฆ่าเวลา
ตามแผนเดิม เขาคิดว่าพอพ่อตากินข้าวดื่มเหล้าเสร็จแล้ว ก็จะโทรหาตนเอง ตนเองค่อยขึ้นไป
แต่ว่า พอรออยู่ที่ประตูเทียนเซียงฝู่สักพัก เย่เฉินก็รู้สึกมีอะไรแปลกๆ
หน้าประตูเทียนเซียงฝู่ มักจะมีพนักงานหญิงและยามอยู่ตลอด2คน ยามทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัย พนักงานทำหน้าที่ต้อนรับ
คนที่รั้งไว้ ก็คือประธานเพ๋ย
เขาก็กำลังตกอกตกใจหายใจไม่ทัน พูดตัวสั่นๆ ว่า “ด้านบนมีการฆ่ากันแล้ว！”
เย่เฉินได้ยินดังนั้น ใจก็เต้น！
ฆ่าคนงั้นรึ？！
เกิดอะไรขึ้น？！
หรือว่า จะเกิดเรื่องกับเทียนเซียงฝู่แล้ว？！
พอคิดถึงจุดนี้ เขาก็รีบเดินเข้าไปด้านในเทียนเซียงฝู่
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...