หลังจากที่แฮงค์เข้าโรงพยาบาล หมอได้ทำการตรวจอาการบาดเจ็บของเขา กระดูกซี่โครงหักโดยส่วนใหญ่แล้วไม่ถือว่าเป็นอาการสาหัส โดยเฉพาะซี่โครงของแฮงค์ที่หักนั้นอยู่ทางด้านขวา ซี่โครงในตำแหน่งนี้นั้นห่างไกลจากหัวใจ ดังนั้นก็จึงไม่ใช่ปัญหาที่หนักหนาอะไร
แพทย์ได้ทำการยึดและบรรเทาอาการปวดแบบง่ายให้เขา ที่เหลือคือรอการตรวจเพิ่มเติม แฮงค์ใช้ช่องว่างจากการตรวจ รายงานสถานการณ์ตรงหน้าให้กับเย่เฉินได้รับทราบ
เย่เฉินในตอนนี้ได้เดินทางกลับมาที่นครนิวยอร์ก เขาที่กำลังจะเดินทางไปโรงพยาบาลแมนฮัตตัน ได้รับสายจากแฮงค์ ก็จึงพูดขึ้นว่า“แฮงค์ นายเข้าไปในโรงพยาบาลแมนฮัตตันแล้วเหรอ?”
แฮงค์รีบพูดว่า“ใช่ครับคุณเย่ ผมเข้ามาแล้ว ตอนนี้พักอยู่ที่ชั้น17 ปีเตอร์ โจวก็อยู่ชั้นนี้ แต่ตอนนี้ผมยังเข้าใกล้เขาไม่ได้ครับ”
เย่เฉินถามเขาว่า“นายติดต่อไปหาฮาวเวิร์ดหรือยัง ?”
“ยังครับ”แฮงค์กล่าว“ผมอยากจะรายงานคุณก่อน ดูว่าคุณมีคำแนะนำอะไรไหม”
เย่เฉินกล่าวว่า“ฉันไม่มีคำแนะนำอะไร นายไปรายงานฮาวเวิร์ดเถอะ ดูสิว่าเขาจะให้นายทำอะไรต่อไป”
“ได้ครับ!”แฮงค์พูดด้วยความเคารพ“ผมจะติดต่อไปหาเขาเดี๋ยวนี้ครับ ”
พูดจบ แฮงค์ก็วางสาย แล้วกดโทรหาฮาวเวิร์ด
หลังจากที่กดรับสาย เขาก็พูดกับฮาวเวิร์ดว่า“คุณท่าน ตอนนี้ผมอยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว แต่ผมเข้าใกล้โจวเหลียงเวิ่นไม่ได้ ที่นี่มีเอฟบีไอคุ้มกันอย่างแน่นหนา นอกจากนี้ก็ยังแยกโซนขึ้นมาโดยเฉพาะ ทันทีที่ขยับเข้าใกล้ก็จะถูกพวกเขาจับตามอง”
ฮาวเวิร์ดก่นด่าด้วยความเคียดแค้น“ไอ้พวกสารเลว แค่หัวขโมยคนเดียวยังต้องมาคุ้มกันอย่างยิ่งใหญ่แบบนี้อีก ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี !”
ฮาวเวิร์ดพูดอย่างเย็นชา “ฉันมีเรื่องที่สำคัญมาก ต้องเจอกับปีเตอร์ โจวคนนั้นให้ได้ รบกวนลูกน้องของคุณ ช่วยอำนวยความสะดวกให้คนของฉันด้วย ”
อีกฝ่ายพูดอย่างลำบากใจ“คุณรอธส์ไชลด์ เรื่องของปีเตอร์ โจว ตอนนี้ทำเอาพวกเราต่างก็ตกที่นั่งลำบาก ทุกสายตาของชาวอเมริกันต่างก็จ้องมองมาที่พวกเรา หากตอนนี้ผมให้คนของคุณให้ใกล้ปีเตอร์ โจว แล้วเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้นมาอีก อย่าว่าแต่ตำแหน่งที่มีของผมเลย แม้แต่คะแนนนิยมของท่านประธานาธิบดีก็ดิ่งลงได้ !”
ฮาวเวิร์ดกล่าวว่า“ไม่ต้องเป็นห่วง คนของฉันจะถามแค่คำถามกับเขา ไม่ทำอะไรเขาแน่นอน ”
“เป็นไปไม่ได้”อีกฝ่ายพูดอย่างเด็ดขาด“คุณรอธส์ไชลด์ หากคุณแค่ถามคำถามกับเขาก็ได้คำตอบ คุณก็คงไม่จับเขาไปขังไว้ในห้องใต้ดินลับของเรือนจำบรูคลินเพื่อทรมานเขาให้ต้องรับสารภาพแล้ว พูดตามตรง ตอนนี้ที่โรงพยาบาลมีสื่อจำนวนมากเฝ้าจับตามองพวกเราอยู่ หากเรายังทำเรื่องผิดกฎหมายเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว ตระกูลรอธส์ไชลด์ของพวกคุณเองก็ต้องตกที่นั่งลำบากไปด้วย ”
ฮาวเวิร์ดรู้สึกอัดอั้นตันใจ พูดด้วยความโกรธว่า“ถ้าอย่างนั้นฉันจะถอนคำฟ้องกับทางตำรวจ บอกว่าทุกอย่างเป็นเรื่องเข้าใจผิด เมื่อเป็นเช่นนั้น พวกคุณก็ไม่จำเป็นต้องมาคุ้มครองดูแลปีเตอร์ โจวอีกต่อไปแล้วใช่ไหม ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
หม่าหลันมันไม่ได้ไร้เดียงสาต่อโลกหรอก แต่เขียนให้ถูกคือหม่าหลันมันโง่นั้นเอง เข้ามหาลัยมีชื่อเสียงได้ไง โง่ดักดานขนาดนี้ อาจารย์ที่เขียน ก้เขียนให้อีหม่าหลันดูดีเกิ้น 555...
เอาตรงๆน่ะ ผมชอบที่พระเอกมีสาวมาติด แบบเป็นปกติ หลงรักพระเอกโงหัวไม่ขึ้นผมไม่ขัดใจหรอก มาขัดใจตอนคือแบบผญ เรื่องนี้มีนลุกหนักเกินไป จนทำใจอ่านแล้วขัดใจ ถ้าลุกพอประมาณแบบนี้คืออ่านสนุกเว่อร์ แต่นี่อ่อยหนักจนเกิน เกิดอาการขัดใจสุดๆ 555...
ห๊า พระเอกไปเป็นหนี้พวกหล่อนตรงไหน พวกตัวเองชอบเย่เฉินเอง เย่เฉินไม่ได้บังคับ แล้วจะให้พระเอกคืนความรักให้พวกเอ็งเนี่ยน่ะ ส่วนพระเอกกุเห้นมึงก้ปวดใจกับผู้หญิงทุกคนแหละ -.-"...
อ๋อ พึ่งรู้ว่าพระเอกไปช่วยใคร ก้คิดว่าพระเอกชอบคนนั้น ในใจมีเขาอยู่ จะหลุดกับความคิดเฟ่ยเข้อสินถึงๆด้บอกเรื่องนี้มีแต่พวกหลงตัวเอง มีแค่ชูหรันกับซิวอี้นี่แหละความรักผญ.ดี ๆม่หลงตัวเองขนาดนั้น ขอโทษด้วยครับพอดีอินไปหน่อย...
ผู้หญิงเรื่องนี้หลงตัวเองโครต เป้นเพราะชูกันเถอะ พระเอกถึงได้มีแรงผลักนั้น ไม่ใช่นานาโกะ มโนเก่งเนาะ อีเฟ่ย...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โง่ทั้งพระเอกทั้งหลิวม่านฉง ทำตัวเป้นเมียพระเอกสะงั้น จนต้องเลื่อนผ่านขก.อ่าน ขัดใจ พระเอกแม่งก้จะแคร์ผู้หญิงทั้งโลกเลยรึไง...
ไอหลิวท่านฉง ก้มั่นหน้าเกินน่ะ คิดว่าพระเอกจะชอบมึงรึไง เล่นตัว จะหลุด...
ตระกูลเฟ่ยแม่งก้น่าขยะแขยงกันทุกตัวแหละ มีแค่เฟ่ยเข่อขิน เป้นตระกุลเดียวที่ไม่อยากให้เย่เฉนร่วมมือด้วยเลยจริงๆ เฟ่ยเจี้ยนจงแม่งก้ไม่ใช่คนดีไรนักหรอก ปากก้เอาเครื่องสวรรค์มาอ้าง สุดท้ายก้อยากจะไว้ชีวิตหลานตัวเอง น่าขยะแขยง...