เมื่อเย่เฉินได้ยินสิ่งนี้ หัวคิ้วก็ขมวดกันมุ่น รีบเอ่ยถามเธอไปว่า“เรื่องเกิดขึ้นเมื่อไร?”
หลินหว่านเอ๋อร์ตอบกลับในทันที “เมื่อครู่ เครื่องบินพิเศษของเธอบินขึ้นจากบัวโนสไอเรส ฉันเช็กเส้นทางการบินที่ยื่นขอไป เครื่องบินลำนี้จะบินตรงไปยังนครนิวยอร์ก ”
เย่เฉินไม่คิดว่า ครั้งนี้อู๋เฟยเยี่ยนจะมาตามหาซื่อฟางเป่าจ้วงด้วยตัวเอง ในใจก็รู้สึกอดไม่ได้ที่จะประหม่าเล็กน้อย
เนื่องจากองค์กรพั่วชิงได้ส่งคนเข้ามาแฝงตัวในโรงพยาบาลแมนฮัตตันแล้ว เย่เฉินคาดการณ์ว่า ทันทีที่อู๋เฟยเยี่ยนมาถึงที่นครนิวยอร์ก เธอจะต้องเดินทางมาพบเจอกับโจวเหลียงเวิ่นที่โรงพยาบาลแน่นอน
โจวเหลียงเวิ่นอยู่ในกำมือของตระกูลรอธส์ไชลด์ยังพอจะรักษาชีวิตเอาไว้ได้ แต่หากไปตกอยู่ในมือของอู๋เฟยเยี่ยนแล้ว ไม่มีโอกาสรอดอย่างแน่นอน
นอกจากนี้ อู๋เฟยเยี่ยนก็มีความสามารถมากพอ ที่จะให้เขาพูดทุกอย่างที่เขารู้ออกมาทั้งหมด
ดังนั้น เย่เฉินจึงถามหลินหว่านเอ๋อร์“จากบัวโนสไอเรสบินมานครนิวยอร์ก ใช้เวลานานแค่ไหน?”
หลินหว่านเอ๋อร์ตอบกลับ“คุณชาย ดูจากประเภทเครื่องบินของอู๋เฟยเยี่ยนแล้ว เร็วสุดก็สิบชั่วโมง”
เย่เฉินพูดว่า“เวลาบินสิบชั่วโมง ออกจากด่านตรวจศุลกากรอย่างน้อยก็ครึ่งชั่วโมง แล้วเดินทางมาที่นี่ รวมๆแล้วก็สิบเอ็ดชั่วโมงพอดี”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดว่า“ประมาณนั้นได้ แต่ฉันขอแนะนำให้คุณชายรีบเดินทางออกจากนครนิวยอร์กโดยเร็วที่สุด หากอยู่ที่นั่นมันอันตรายเกินไป”
เย่เฉินกล่าวว่า “ตอนนี้ผมยังไปไม่ได้ เว้นเสียแต่จะพาอาโจวออกไปด้วย ”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดว่า“อย่างนั้นคุณชายก็ต้องเร่งมือเร็วๆ จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยภายในแปดชั่วโมง ก็สามารถจะหลบออกไปอย่างง่ายดายได้ ”
เย่เฉินรู้สึกกังวลเล็กน้อย
แปดชั่วโมง ตัวเองจะคิดหาวิธีที่เหมาะสมในการพาตัวโจวเหลียงเวิ่นออกไปได้ไหม ?
ในตอนที่เขาไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดีนั้น จู่ๆสตีฟ รอธส์ไชลด์ก็โทรมาหาเย่เฉิน
เมื่อกดรับสาย สตีฟที่อยู่ปลายสายก็พูดขึ้นว่า“คุณเย่ พ่อผมได้เจรจาต่อรองกับทางกรมตำรวจนครนิวยอร์กและที่ทำการศาลแล้ว เขาขอถอนข้อกล่าวหาทั้งหมดของปีเตอร์ โจว อ้างว่าอุปกรณ์ทดสอบของทีมก่อนหน้านั้นเกิดข้อผิดพลาด ซื่อฟางเป่าจ้วงที่ปีเตอร์ โจวส่งมอบให้เขา คือซื่อฟางเป่าจ้วงของจริง ไม่ใช่ของปลอม ดังนั้นในอีกไม่ช้าปีเตอร์ โจวก็จะถูกปล่อยตัวและพ้นข้อกล่าวหา ”
เย่เฉินถามว่า“ถูกปล่อยตัวและพ้นข้อกล่าวหา?สถานการณ์แบบนี้ ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะแล้วเสร็จ ?”
สตีฟกล่าวว่า“ ขั้นตอนกระบวนการถูกปล่อยตัวและพ้นข้อกล่าวหานั้นก็ต้องมีการไต่สวนของศาล ตามขั้นตอนก็อาจจะล่าช้า แต่เรื่องนี้ก่อนหน้านั้นส่งผลกระทบที่รุนแรงอย่างมาก ทางกระทรวงยุติธรรมเองก็หวังจะให้เรื่องนี้คลี่คลายโดยเร็วที่สุด พ่อผมเองก็ได้เร่งรัดพวกเขาไป ดังนั้นทางศาลของนครนิวยอร์กก็ได้จัดทีมผู้พิพากษาขึ้นมา แล้วจะเดินทางไปโรงพยาบาลเพื่อพิพากษาพิจารณาคดี คาดว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงพวกเขาก็น่าจะออกเดินทาง รวมเวลาทั้งหมด นับตั้งแต่ตอนนี้ไป ห้าชั่วโมงหลังจากนี้ หรือก็คือราวๆหนึ่งทุ่มของวันนี้ทุกอย่างก็จะเสร็จสิ้น ”
เมื่อเย่เฉินได้ยินสิ่งนี้ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในทันที
อู๋เฟยเยี่ยนอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาอีกสิบชั่วโมง หากสามชั่วโมงนี้ปีเตอร์ โจวสามารถจะถูกปล่อยตัวและพ้นข้อกล่าวหาได้ อย่างนั้นเขาก็ออกจากสหรัฐอเมริกาไปได้ ถึงเวลาให้เขาเดินทางไปหัวเซี่ย ส่วนอู๋เฟยเยี่ยนเองก็คงไม่กล้าไล่ตามไปแน่
ท่านเอิร์ลจงหย่งพูดอย่างเรียบเฉย“อย่าเรียกชื่อฉันแบบนี้ข้างนอก หากความลับขององค์กรรั่วไหล ฉันเอาชีวิตนายแน่ !”
บุคคลที่สามคนนั้นรีบพูดขึ้นว่า“ผมบังอาจเสียมารยาท ได้โปรดท่านลงโทษด้วย!”
ท่านเอิร์ลจงหย่งเค้นเสียงหึ“หึ เห็นแก่ที่นายเองก็มีความรับผิดชอบ วันนี้จะไม่ถือสาหาความแล้วกัน ”
เย่เฉินฟังมาถึงตรงนี้ ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมา
ตัวเองยังมีกรอบเวลาอย่างน้อยสิบชั่วโมง แต่สิบชั่วโมงนี้ต้องแบ่งออกเป็นสองช่วง
ช่วงเวลาแรก ตัวเองต้องรอให้ศาลมาตัดสินปล่อยตัวจำเลย ตัวเองนอกจากจะห้ามไม่ให้คนขององค์กรพั่วชิงได้เข้าใกล้โจวเหลียงเวิ่นแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ต้องทำ
ช่วงเวลาที่สอง ในเมื่อโจวเหลียงเวิ่นถูกปล่อยตัวแล้ว อย่างนั้นตัวเองก็ต้องใช้เวลาในช่วงนี้พาเขาออกไปจากสหรัฐอเมริกา
ซึ่งก็หมายความว่า ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป จนถึงก่อนการตัดสิน ตัวเองก็ไม่มีอะไรให้ต้องทำ
ในเมื่อมีเวลาที่เหลือเฟือ เย่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะผุดแผนการขึ้นมา“สี่ท่านเอิร์ลขององค์กรพั่วชิง ตายไปแล้วสอง ถูกถอดไปอีกหนึ่ง ที่ยังพเนจรอยู่ข้างนอก ก็เหลือแค่ท่านเอิร์ลจงหย่งคนนี้คนเดียว ครั้งนี้เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง!จะใช้โอกาสที่ดีนี้ กับช่วงเวลาแรก จัดการสังหารเขาดีไหม ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...