เมื่อเย่เฉินได้ยินสิ่งนี้ หัวคิ้วก็ขมวดกันมุ่น รีบเอ่ยถามเธอไปว่า“เรื่องเกิดขึ้นเมื่อไร?”
หลินหว่านเอ๋อร์ตอบกลับในทันที “เมื่อครู่ เครื่องบินพิเศษของเธอบินขึ้นจากบัวโนสไอเรส ฉันเช็กเส้นทางการบินที่ยื่นขอไป เครื่องบินลำนี้จะบินตรงไปยังนครนิวยอร์ก ”
เย่เฉินไม่คิดว่า ครั้งนี้อู๋เฟยเยี่ยนจะมาตามหาซื่อฟางเป่าจ้วงด้วยตัวเอง ในใจก็รู้สึกอดไม่ได้ที่จะประหม่าเล็กน้อย
เนื่องจากองค์กรพั่วชิงได้ส่งคนเข้ามาแฝงตัวในโรงพยาบาลแมนฮัตตันแล้ว เย่เฉินคาดการณ์ว่า ทันทีที่อู๋เฟยเยี่ยนมาถึงที่นครนิวยอร์ก เธอจะต้องเดินทางมาพบเจอกับโจวเหลียงเวิ่นที่โรงพยาบาลแน่นอน
โจวเหลียงเวิ่นอยู่ในกำมือของตระกูลรอธส์ไชลด์ยังพอจะรักษาชีวิตเอาไว้ได้ แต่หากไปตกอยู่ในมือของอู๋เฟยเยี่ยนแล้ว ไม่มีโอกาสรอดอย่างแน่นอน
นอกจากนี้ อู๋เฟยเยี่ยนก็มีความสามารถมากพอ ที่จะให้เขาพูดทุกอย่างที่เขารู้ออกมาทั้งหมด
ดังนั้น เย่เฉินจึงถามหลินหว่านเอ๋อร์“จากบัวโนสไอเรสบินมานครนิวยอร์ก ใช้เวลานานแค่ไหน?”
หลินหว่านเอ๋อร์ตอบกลับ“คุณชาย ดูจากประเภทเครื่องบินของอู๋เฟยเยี่ยนแล้ว เร็วสุดก็สิบชั่วโมง”
เย่เฉินพูดว่า“เวลาบินสิบชั่วโมง ออกจากด่านตรวจศุลกากรอย่างน้อยก็ครึ่งชั่วโมง แล้วเดินทางมาที่นี่ รวมๆแล้วก็สิบเอ็ดชั่วโมงพอดี”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดว่า“ประมาณนั้นได้ แต่ฉันขอแนะนำให้คุณชายรีบเดินทางออกจากนครนิวยอร์กโดยเร็วที่สุด หากอยู่ที่นั่นมันอันตรายเกินไป”
เย่เฉินกล่าวว่า “ตอนนี้ผมยังไปไม่ได้ เว้นเสียแต่จะพาอาโจวออกไปด้วย ”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดว่า“อย่างนั้นคุณชายก็ต้องเร่งมือเร็วๆ จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยภายในแปดชั่วโมง ก็สามารถจะหลบออกไปอย่างง่ายดายได้ ”
เย่เฉินรู้สึกกังวลเล็กน้อย
แปดชั่วโมง ตัวเองจะคิดหาวิธีที่เหมาะสมในการพาตัวโจวเหลียงเวิ่นออกไปได้ไหม ?
ในตอนที่เขาไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดีนั้น จู่ๆสตีฟ รอธส์ไชลด์ก็โทรมาหาเย่เฉิน
เมื่อกดรับสาย สตีฟที่อยู่ปลายสายก็พูดขึ้นว่า“คุณเย่ พ่อผมได้เจรจาต่อรองกับทางกรมตำรวจนครนิวยอร์กและที่ทำการศาลแล้ว เขาขอถอนข้อกล่าวหาทั้งหมดของปีเตอร์ โจว อ้างว่าอุปกรณ์ทดสอบของทีมก่อนหน้านั้นเกิดข้อผิดพลาด ซื่อฟางเป่าจ้วงที่ปีเตอร์ โจวส่งมอบให้เขา คือซื่อฟางเป่าจ้วงของจริง ไม่ใช่ของปลอม ดังนั้นในอีกไม่ช้าปีเตอร์ โจวก็จะถูกปล่อยตัวและพ้นข้อกล่าวหา ”
เย่เฉินถามว่า“ถูกปล่อยตัวและพ้นข้อกล่าวหา?สถานการณ์แบบนี้ ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะแล้วเสร็จ ?”
สตีฟกล่าวว่า“ ขั้นตอนกระบวนการถูกปล่อยตัวและพ้นข้อกล่าวหานั้นก็ต้องมีการไต่สวนของศาล ตามขั้นตอนก็อาจจะล่าช้า แต่เรื่องนี้ก่อนหน้านั้นส่งผลกระทบที่รุนแรงอย่างมาก ทางกระทรวงยุติธรรมเองก็หวังจะให้เรื่องนี้คลี่คลายโดยเร็วที่สุด พ่อผมเองก็ได้เร่งรัดพวกเขาไป ดังนั้นทางศาลของนครนิวยอร์กก็ได้จัดทีมผู้พิพากษาขึ้นมา แล้วจะเดินทางไปโรงพยาบาลเพื่อพิพากษาพิจารณาคดี คาดว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงพวกเขาก็น่าจะออกเดินทาง รวมเวลาทั้งหมด นับตั้งแต่ตอนนี้ไป ห้าชั่วโมงหลังจากนี้ หรือก็คือราวๆหนึ่งทุ่มของวันนี้ทุกอย่างก็จะเสร็จสิ้น ”
เมื่อเย่เฉินได้ยินสิ่งนี้ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในทันที
อู๋เฟยเยี่ยนอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาอีกสิบชั่วโมง หากสามชั่วโมงนี้ปีเตอร์ โจวสามารถจะถูกปล่อยตัวและพ้นข้อกล่าวหาได้ อย่างนั้นเขาก็ออกจากสหรัฐอเมริกาไปได้ ถึงเวลาให้เขาเดินทางไปหัวเซี่ย ส่วนอู๋เฟยเยี่ยนเองก็คงไม่กล้าไล่ตามไปแน่
ท่านเอิร์ลจงหย่งพูดอย่างเรียบเฉย“อย่าเรียกชื่อฉันแบบนี้ข้างนอก หากความลับขององค์กรรั่วไหล ฉันเอาชีวิตนายแน่ !”
บุคคลที่สามคนนั้นรีบพูดขึ้นว่า“ผมบังอาจเสียมารยาท ได้โปรดท่านลงโทษด้วย!”
ท่านเอิร์ลจงหย่งเค้นเสียงหึ“หึ เห็นแก่ที่นายเองก็มีความรับผิดชอบ วันนี้จะไม่ถือสาหาความแล้วกัน ”
เย่เฉินฟังมาถึงตรงนี้ ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมา
ตัวเองยังมีกรอบเวลาอย่างน้อยสิบชั่วโมง แต่สิบชั่วโมงนี้ต้องแบ่งออกเป็นสองช่วง
ช่วงเวลาแรก ตัวเองต้องรอให้ศาลมาตัดสินปล่อยตัวจำเลย ตัวเองนอกจากจะห้ามไม่ให้คนขององค์กรพั่วชิงได้เข้าใกล้โจวเหลียงเวิ่นแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ต้องทำ
ช่วงเวลาที่สอง ในเมื่อโจวเหลียงเวิ่นถูกปล่อยตัวแล้ว อย่างนั้นตัวเองก็ต้องใช้เวลาในช่วงนี้พาเขาออกไปจากสหรัฐอเมริกา
ซึ่งก็หมายความว่า ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป จนถึงก่อนการตัดสิน ตัวเองก็ไม่มีอะไรให้ต้องทำ
ในเมื่อมีเวลาที่เหลือเฟือ เย่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะผุดแผนการขึ้นมา“สี่ท่านเอิร์ลขององค์กรพั่วชิง ตายไปแล้วสอง ถูกถอดไปอีกหนึ่ง ที่ยังพเนจรอยู่ข้างนอก ก็เหลือแค่ท่านเอิร์ลจงหย่งคนนี้คนเดียว ครั้งนี้เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง!จะใช้โอกาสที่ดีนี้ กับช่วงเวลาแรก จัดการสังหารเขาดีไหม ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
หม่าหลันมันไม่ได้ไร้เดียงสาต่อโลกหรอก แต่เขียนให้ถูกคือหม่าหลันมันโง่นั้นเอง เข้ามหาลัยมีชื่อเสียงได้ไง โง่ดักดานขนาดนี้ อาจารย์ที่เขียน ก้เขียนให้อีหม่าหลันดูดีเกิ้น 555...
เอาตรงๆน่ะ ผมชอบที่พระเอกมีสาวมาติด แบบเป็นปกติ หลงรักพระเอกโงหัวไม่ขึ้นผมไม่ขัดใจหรอก มาขัดใจตอนคือแบบผญ เรื่องนี้มีนลุกหนักเกินไป จนทำใจอ่านแล้วขัดใจ ถ้าลุกพอประมาณแบบนี้คืออ่านสนุกเว่อร์ แต่นี่อ่อยหนักจนเกิน เกิดอาการขัดใจสุดๆ 555...
ห๊า พระเอกไปเป็นหนี้พวกหล่อนตรงไหน พวกตัวเองชอบเย่เฉินเอง เย่เฉินไม่ได้บังคับ แล้วจะให้พระเอกคืนความรักให้พวกเอ็งเนี่ยน่ะ ส่วนพระเอกกุเห้นมึงก้ปวดใจกับผู้หญิงทุกคนแหละ -.-"...
อ๋อ พึ่งรู้ว่าพระเอกไปช่วยใคร ก้คิดว่าพระเอกชอบคนนั้น ในใจมีเขาอยู่ จะหลุดกับความคิดเฟ่ยเข้อสินถึงๆด้บอกเรื่องนี้มีแต่พวกหลงตัวเอง มีแค่ชูหรันกับซิวอี้นี่แหละความรักผญ.ดี ๆม่หลงตัวเองขนาดนั้น ขอโทษด้วยครับพอดีอินไปหน่อย...
ผู้หญิงเรื่องนี้หลงตัวเองโครต เป้นเพราะชูกันเถอะ พระเอกถึงได้มีแรงผลักนั้น ไม่ใช่นานาโกะ มโนเก่งเนาะ อีเฟ่ย...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โง่ทั้งพระเอกทั้งหลิวม่านฉง ทำตัวเป้นเมียพระเอกสะงั้น จนต้องเลื่อนผ่านขก.อ่าน ขัดใจ พระเอกแม่งก้จะแคร์ผู้หญิงทั้งโลกเลยรึไง...
ไอหลิวท่านฉง ก้มั่นหน้าเกินน่ะ คิดว่าพระเอกจะชอบมึงรึไง เล่นตัว จะหลุด...
ตระกูลเฟ่ยแม่งก้น่าขยะแขยงกันทุกตัวแหละ มีแค่เฟ่ยเข่อขิน เป้นตระกุลเดียวที่ไม่อยากให้เย่เฉนร่วมมือด้วยเลยจริงๆ เฟ่ยเจี้ยนจงแม่งก้ไม่ใช่คนดีไรนักหรอก ปากก้เอาเครื่องสวรรค์มาอ้าง สุดท้ายก้อยากจะไว้ชีวิตหลานตัวเอง น่าขยะแขยง...