หยุนหรูเกอเคยได้พูดเอาไว้ ว่าในสี่ท่านเอิร์ล ท่านเอิร์ลจงหย่งนั้นแข็งแกร่งที่สุด
แต่ว่า หากท่านเอิร์ลฉางเซิ่งไม่ได้ระเบิดตัวเอง ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เฉิน
ดังนั้นการสังหารท่านเอิร์ลจงหย่ง เย่เฉินก็ยังพอมีความมั่นใจอยู่
ทว่า มั่นใจก็ส่วนมั่นใจ จะมีโอกาสหรือไม่นั้น ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
เย่เฉินเองก็รู้ดี หากตัวเองคิดอยากจะฆ่าท่านเอิร์ลจงหย่งในนครนิวยอร์ก อันที่จริงแล้วก็ยังเป็นเรื่องที่ยากอยู่
มาต่อสู้กันในใจกลางเมืองของเขตเศรษฐกิจที่หนึ่ง ย่อมมีผลเสียมากกว่าผลดี หากตัวเองลงมือ อาจจะยังไม่ทันได้ทำอะไรท่านเอิร์ลจงหย่ง ก็คงถูกคนถ่ายทอดสดผ่านโลกอินเทอร์เน็ตไปแล้ว
ดังนั้น การจะฆ่าท่านเอิร์ลจงหย่งนั้นจะต่อสู้กันซึ่งๆหน้าไม่ได้
นอกจากนี้ตัวเองก็ใช้วิชาอาคมในการโจมตีเขาเพียงครั้งเดียวไม่ได้
ไม่อย่างนั้น ที่โรงพยาบาลแมนฮัตตัน จู่ๆก็เกิดสายฟ้าฟาดขึ้นมา แล้วทำให้ชายคนหนึ่งเสียชีวิต ก็อาจก่อให้เกิดความวุ่นวายอย่างใหญ่โตได้
ซึ่งก็หมายความว่า หากเย่เฉินต้องการจะฆ่าท่านเอิร์ลจงหย่ง ก็ต้องฉวยโอกาสจู่โจมในตอนที่อีกฝ่ายไม่ทันระวัง อีกทั้งก็ยังต้องใช้วิธีที่โจมตีเพียงครั้งเดียว
และก่อนเรื่องนี้ เย่เฉินยังมีอีกหนึ่งปัญหาที่ยุ่งยากต้องจัดการโดยเร็วที่สุด
ท่านเอิร์ลจงหย่งคนนี้ ไม่แน่ว่าอาจกำลังมองหาโอกาสที่จะลงมือกับโจวเหลียงเวิ่นอยู่
ถ้าหากตัวเองไม่สามารถจะขับไล่เขาออกไปจากที่ตรงนี้ได้ เขาอาจจะสร้างปัญหาขึ้นมา แล้วทำให้ตัวเองต้องตกที่นั่งลำบากได้
หากท่านเอิร์ลจงหย่งลงมือ เย่เฉินก็คงไม่สามารถที่จะนิ่งเฉยได้แน่ ถึงตอนนั้นเกรงว่าก็อาจจะเป็นเรื่องยากที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะกันในที่สาธารณะได้
คิดมาถึงตรงนี้ ในใจของเย่เฉินก็มีแผนการขึ้นมาทันที
เขาหยิบเอาหน้ากากอนามัยแบบใช้แล้วทิ้งจากห้องพักคนไข้ของแฮงค์ แล้วสวมใส่มัน จากนั้นก็เดินออกจากห้องไป ขึ้นลิฟต์แล้วไปยังห้องฉุกเฉินชั้นหนึ่ง
ห้องฉุกเฉินในเวลานี้ มีพยาบาลสาวคนหนึ่งคอยทำหน้าที่ต้อนรับอยู่
“หมอเย่?”หมอปีเตอร์มองดูเย่เฉินที่อยู่ข้างๆพยาบาลสาวด้วยความประหลาดใจ แล้วถามด้วยความสงสัยว่า“ คุณอยู่แผนกไหน?”
เย่เฉินไม่ได้ตอบคำถามของเขา แต่พูดกับพยาบาลสาวว่า“หมดธุระของคุณแล้ว กลับไปทำงานต่อเถอะ จำเอาไว้ว่าอย่าไปบอกเรื่องที่ผมมาที่นี่กับใครทั้งนั้น ”
พยาบาลสาวคนนี้รีบพยักหน้ารับในทันที หันหลังแล้วเดินออกไป
หมอปีเตอร์ยิ่งจะงงหนักมากขึ้นไปอีก ไม่เข้าใจว่าชายคนที่สวมหน้ากากคนนี้กำลังทำบ้าอะไรอยู่ หมอแซ่เย่คนนี้ไม่ได้สวมใส่เสื้อกาวน์เลยด้วยซ้ำ
เย่เฉินในตอนนี้ได้เดินเข้าไปหาหมอปีเตอร์ แล้วปล่อยปราณทิพย์เพื่อใช้จุดสังเกตทางจิตวิทยากับเขา พูดเตือนเขาว่า“ปีเตอร์ใช่ไหม ตอนนี้ผมเป็นหัวหน้าแผนกฉุกเฉินของพวกคุณ อีกเดี๋ยวคุณไปพบคนไข้ห้อง1707กับผม ผมพูดอะไร คุณก็คอยพูดเสริม ผมเสนอความคิดเห็นอะไรไป คุณก็ทำตามอย่างไม่มีเงื่อนไข เข้าใจไหม?”
หมอปีเตอร์พยักหน้าให้โดยไม่ต้องคิด“เข้าใจแล้วครับหมอเย่!”
เย่เฉินพยักหน้าให้อย่างพึงพอใจ จากนั้นก็ถามเขา“ประวัติผู้ป่วยห้อง1707ล่ะ ขอผมดูหน่อย ”
“ได้ครับ”หมอปีเตอร์หาแฟ้มประวัติผู้ป่วยของห้อง1707มาแล้วยื่นมันให้กับเย่เฉิน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...