ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 6081

อานฉี่ซานแสดงท่าทีมากเกินไป อานโฉงชิวที่อยู่ด้านข้างจึงกล่าวอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย: “พ่อ ในเมื่อเฉินเอ๋อมีหลักฐานที่แน่นหนา ถ้าอย่างนั้นความคิดเห็นของผมกับท่านก็เหมือนกัน!”

อานข่ายเฟิงพยักหน้า: “พ่อ ผมกับพี่ใหญ่เห็นตรงกัน สนับสนุนการตัดสินใจของท่านอย่างไม่ลังเล!”

หลี่ญ่าหลินที่อยู่ด้านข้างขมุบขมิบปาก เขารู้ว่าคุณท่านพูดอย่างคลุมเครือ ดังนั้นจึงกล่าว: “ลุงอาน ผมก็สนับสนุนท่านเช่นกัน เพียงแต่ทันทีที่เรื่องนี้สำเร็จแล้ว ในภายภาคหน้าโยวโยวจะกล่าวโทษเฉินเอ๋อหรือไม่?”

อานฉี่ซานโบกมือ: “คนตระกูลอาน ไม่มีทางขาดพื้นฐานการวิเคราะห์ข้อนี้ โยวโยวจะต้องเข้าใจอย่างแน่นอน”

พูดจบ อานฉี่ซานกล่าวอีกว่า: “แต่ว่า เรื่องนี้ นอกจากเฉินเอ๋อ มีเพียงพวกเราสี่คนที่รู้ หลังจากเรื่องสำเร็จ ไม่ว่าโยวโยวจะคิดยังไง พวกเราห้ามเอ่ยถึงอย่างเด็ดขาด ทุกคนรู้อยู่แก่ใจ”

ทั้งสามคนพยักหน้าพร้อมกัน

รู้อยู่แก่ใจ เป็นวิธีการแก้ไขปัญหาที่ดีที่สุดของเรื่องแบบนี้

ดังนั้น อานฉี่ซานหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แอบเช็ดน้ำตาที่หางตา ตอบข้อความฉบับหนึ่งกลับไปหาเย่เฉินด้วยสีหน้าหนักแน่น: “เฉินเอ๋อ ถ้ามั่นใจในความปลอดภัยของตัวเธอเองได้ เฉินจื้อหมินฆ่าได้ก็ฆ่า!”

จากนั้น เขาก็ส่งข้อความอีกฉบับให้แก่เย่เฉิน: “เฉินเอ๋อ ตอนที่เธอฆ่าเขา ก็ทักทายเขาแทนฉันด้วย!”

สำหรับเฉินจื้อหมิน เคยให้ความสำคัญกับอานฉี่ซานเป็นอย่างยิ่ง

เขาคิดว่า ถึงแม้ว่าฐานะทางบ้านของเฉินจื้อหมินจะธรรมดา แต่ตอนวัยรุ่นมีฝีมือเป็นอย่างยิ่ง ความสามารถล้ำเลิศ วิชาความรู้โดดเด่น

ในมุมมองของอานฉี่ซาน สามารถเห็นเงาของเย่ฉางอิง จากบนตัวของเฉินจื้อหมิน

และในเวลานั้น เย่ฉางอิงกับลูกสาวถูกสังหารไปแล้ว ในตอนที่ในใจของเขารู้สึกเสียใจ เมื่อเห็นเฉินจื้อหมิน ในใจมีความโล่งอกมากขึ้นไม่น้อย

อานฉี่ซานถอนหายใจอย่างไร้เรี่ยวแรง กล่าวพึมพำ: “เรื่องมากมายผ่านไปแล้ว ฉันรู้สึกผิดต่อฉางอิง เรื่องนี้ ชาตินี้คงไม่มีโอกาสชดเชยอีกแล้ว......”

อานโฉงชิวตะลึงงันไปเล็กน้อย ถึงเข้าใจว่าที่แท้ที่บิดารู้สึกเสียใจกล่าวโทษตัวเอง ไม่ใช่เป็นเพราะเฉินจื้อหมิน แต่เป็นเพราะเย่ฉางอิง

เย่ฉางอิงเสียชีวิตไปยี่สิบปีแล้ว ความรู้สึกผิดในตอนนี้ ไม่มีโอกาสชดเชยได้อีกต่อไปแล้วจริงๆ

ในเวลานี้ อานข่ายเฟิงเดินมาข้างหน้า กล่าวเสียงเบา: “พ่อ ถึงแม้ว่าไม่มีโอกาสชดเชยให้พี่เขย แต่ยังมีเฉินเอ๋ออยู่ เขาเป็นสายเหลือของพี่เขย นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเราตระกูลอานทุกคน จะพยายามชดเชยให้แก่เฉินเอ๋ออย่างเต็มที่ ก็เป็นการชดเชยที่ดีที่สุดต่อพี่เขย”

อานฉี่ซานพยักหน้าเบาๆ จับมือของลูกชายทั้งสองเอาไว้ครู่ใหญ่ ถึงเอ่ยปากกล่าว: “ไปหันเถอะ อย่าให้ทุกคนต้องรอนานเกิน”

ตอนที่ทั้งสี่คนเดินออกมาจากในห้อง ชะตาของเฉินจื้อหมินก็ได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว