ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 6082
เย่เฉินได้รับข้อความตอบกลับของคุณตา เก็บมือถือลงไปเงียบๆ ถามหมอปีเตอร์ที่อยู่ตรงหน้า: “คนไข้ห้อง1707 ตรวจอะไรไปแล้วบ้าง? เอาประวัติการรักษาให้ผมดูหน่อย”
หมอปีเตอร์รีบนำประวัติการรักษายื่นให้แก่เย่เฉิน เย่เฉินพลิกอ่านดูคร่าวๆ จึงเอ่ยปากกล่าวถาม: “คุณพอมีชุดกาวน์เหลือบ้างไหม หาให้ผมสักชุด”
“มีครับมีครับ!”หมอปีเตอร์รีบนำเครื่องแบบที่ตนเตรียมเอาไว้ยื่นให้แก่เย่เฉิน
หลังจากที่เย่เฉินสวมเรียบร้อยแล้ว จึงเอ่ยปากกล่าว: “ไป คุณไป1707กับผมหน่อย”
หมอปีเตอร์พยักหน้าทันที: “ครับหมอเย่!”
ภายในห้องผู้ป่วย1707ในเวลานี้
ท่านเอิร์ลจงหย่งกำลังหลับตาอยู่ ใช้ปราณทิพย์สัมผัสห้องผู้ป่วย1701รวมทั้งสถานการณ์ภายในห้องผู้ป่วยที่อยู่บริเวณรอบๆสองสามห้อง
เมื่อเขาสังเกตเห็นว่ามีFBIยี่สิบกว่าคนแอบซุ่มอยู่ที่นี่ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย
อยากจะพาตัวโจวเหลียงเวิ่นออกไปจากที่นี่เงียบๆ แม้กระทั่งเย่เฉินยังรู้สึกไม่มีความมั่นใจในเรื่องนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงท่านเอิร์ลจงหย่ง
ดังนั้น ในตอนนี้ท่านเอิร์ลจงหย่งก็คิดไม่ออกว่าควรจะลงมือยังไงดี
เฉินจื้อหมินเห็นท่านเอิร์ลจงหย่งลืมตาขึ้น จึงก้าวไปข้างหน้าถามเขา: “สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?”
ท่านเอิร์ลจงหย่งส่ายหน้า กล่าวพึมพำ: “จัดการยากอยู่หน่อยๆ กำลังคนของพวกเขามีมาก ผมกังวลว่าจะไม่สามารถจัดการให้จบได้โดยเร็ว”
เฉินจื้อหมินครุ่นคิดครู่หนึ่ง กล่าว: “ถ้าหากไม่มีโอกาสลงมือจริงๆ ถ้าอย่างนั้นคุณกับผมก็จับตาพวกเขาเอาไว้อยู่ที่นี่ รอการชี้แนะขั้นต่อไปของท่านอู๋”
หลังจากที่เฉินจื้อหมินสำรวจทั้งสองคน กล่าวถามด้วยใบหน้าที่สงสัย: “คุณหมอทั้งสอง พวกคุณมีธุระอะไรไหมครับ?”
เย่เฉินจ้องมองเฉินจื้อหมิน ถึงแม้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่ตนได้เจอกับ“น้าเขยเล็ก”คนนี้ แต่เย่เฉินยังคงจำอีกฝ่ายได้ในทันที
อย่างไรก็ตาม เฉินจื้อหมินก็นับว่าเป็นบุคคลสาธารณะที่มีชื่อเสียง ข้อมูลรูปภาพของเขา สามารถค้นหาจากบนอินเทอร์เน็ตได้อย่างง่ายดาย
ในเวลานี้ เฉินจื้อหมินจ้องมองเย่เฉิน กล่าวถามด้วยความสงสัย: “คุณหมอทั้งสองท่านมีธุระอะไรไหมครับ?”
เย่เฉินเป็นฝ่ายยื่นมือข้างหนึ่งออกไปทางเข้า กล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “ท่านนี้ก็คือคุณเฉินเฉินจื้อหมินที่โด่งดังใช่ไหมครับ? เจอหน้าครั้งแรก ผมดีใจมากที่ได้พบคุณ!”
เฉินจื้อหมินยื่นมือออกไปจับมือกับเย่เฉินอย่างสบายๆ จากนั้นก็พุ่งตรงเข้าประเด็นอีกครั้ง: “ทั้งสองท่านมาที่นี่ มีธุระอะไรกันแน่ครับ?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...