เย่เฉินจงใจปล่อยเรื่องราวจริงของโจวเหลียงเวิ่นกับFBI ก็เพื่อใช้ภาพลักษณ์ที่จริงใจที่สุดมาหลอกลวงเฉินจื้อหมินกับท่านเอิร์ลจงหย่ง
จุดประสงค์ของเขา ก็คือนำทั้งสองคนแยกออกจากกัน
มีเพียงแยกพวกเขาสองคนออกจากกันเท่านั้น ถึงจะสะดวกให้พวกเขาเอาชนะได้ทีละคน
ดังนั้น เขาจงใจย้ายFBI สร้างสิ่งที่เรียกว่า“ข้อกำหนด”ที่ไม่มีอยู่จริงข้อหนึ่งขึ้น
แต่ว่า มีเรื่องจริงพวกนั้นอยู่ตรงหน้า คำหลอกลวงตอนหลัง ก็เห็นได้ชัดว่าน่าเชื่อถือเป็นอย่างยิ่ง
เฉินจื้อหมินกับท่านเอิร์ลจงหย่งไม่มีแม้กระทั่งคำปรึกษาใดๆ ก็คิดว่าสิ่งที่เย่เฉินพูดเป็นเรื่องจริง
พกวเขาก็คิดว่า FBIจะต้องลดอันตรายที่แฝงอยู่ให้ได้มากที่สุด ดังนั้นจึงจำกัดจำนวนคนเฝ้าไข้ผู้ป่วยอย่างเข้มงวด ข้อกำหนดนี้สมเหตุสมผล ทำให้คนเชื่อถือ
แต่ว่า เฉินจื้อหมินย่อมไม่อยากยอมจำนนไปแบบนี้
ถึงแม้จะพูดว่าตอนแรกเริ่มเขาคิดว่าดีไม่ดีท่านเอิร์ลจงหย่งอาจจะไม่เชื่อฟังเขา แต่ตอนนี้โอกาสในการสร้างความดีความชอบอยู่ตรงหน้า ถ้าหากมีคนหนึ่งจำเป็นจะต้องจากไป นั่นก็จะต้องเป็นตนอย่างแน่นอน ถ้าเป็นแบบนั้นละก็ ถ้าหากเรื่องราวประสบความสำเร็จ ความดีของตนไม่ใช่ว่าจะถูกลดทอนลงไปมากหรอกเหรอ?
ดังนั้น เขาจึงกล่าวกับเย่เฉิน: “ไม่เป็นไร ไม่ต้องสนใจพวกเขา ถ้าหากพวกเขามาหาผม ผมจะคุยกับหัวหน้าของพวกเขาเอง ไม่มีทางทำให้คุณทำงานลำบากหรอก”
เย่เฉินรีบกล่าว: “คุณเฉิน แบบนี้ไม่ได้นะครับ! ข้อกำหนดของทางFBIค่อนข้างชัดเจน ถ้าหากพวกคุณสองคนไม่ยินยอมแยกกัน นั่นก็ทำได้แค่เพียงย้ายไปยังห้องผู้ป่วยชั้นอื่นเท่านั้นแล้วละครับ”
เขาคิดไม่ถึงว่า เย่เฉินจะไม่ให้เกียรติตนเลยแม้แต่น้อย ถึงขนาดจะไปพูดความจริงกับทางFBI
ถึงแม้ว่าที่นครนิวยอร์กตนจะเป็นที่นิยมเป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้ใครต่างก็รู้ว่า ชื่อเสียงของตำรวจนิวยอร์กกับFBIกำลังได้รับวิกฤตครั้งใหญ่ พวกเขาจะต้องพยายามปกป้องปีเตอร์ โจวเอาไว้ไม่ให้เกิดปัญหาใดๆขึ้นอีก ดังนั้นถ้าหากตนต่อต้านพวกเขา ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็จะต้องไม่ให้โอกาสอย่างแน่นอน
และท่านเอิร์ลจงหย่งที่อยู่ข้างกาย ในตอนนี้ก็ไม่มีหนทางอะไรที่ดีไปกว่านี้ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่ลงมือกับFBIพวกนั้นตรงๆ ดังนั้นสถานการณ์ของตนในตอนนี้ถือว่าเป็นผู้ถูกกระทำจริงๆ
ท่านเอิร์ลจงหย่งกลับไม่ได้สงสัยในคำพูดของเย่เฉิน เขาได้สำรวจพบแล้วว่าข้างกายของปีเตอร์ โจวมีFBIอยู่อย่างน้อยยี่สิบกว่านาย อีกทั้งยังเป็นFBIที่มีอาวุธครบมืออีกด้วย พวกเขาเรียกร้องด้านความปลอดภัยของโรงพยาบาลก็นับว่าเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล ถ้าหากเฉินจื้อหมินยังปฏิเสธความร่วมมืออยู่แบบนี้ ถ้าพาFBIมาที่นี่ ถ้าอย่างนั้นจะต้องเป็นเรื่องยุ่งยากแน่นอน
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ท่านเอิร์ลจงหย่งกล่าวอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย: “คุณเฉิน มากความไม่สู้น้อยความ นครนิวยอร์กตอนนี้ค่อนข้างปั่นป่วน พวกเราอย่าไปมีปัญหากับFBIเลย ที่นี่มีผมคอยเฝ้าไข้ก็พอแล้ว ยังไงคุณรีบกลับไปพักผ่อนไวหน่อยเถอะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
หม่าหลันมันไม่ได้ไร้เดียงสาต่อโลกหรอก แต่เขียนให้ถูกคือหม่าหลันมันโง่นั้นเอง เข้ามหาลัยมีชื่อเสียงได้ไง โง่ดักดานขนาดนี้ อาจารย์ที่เขียน ก้เขียนให้อีหม่าหลันดูดีเกิ้น 555...
เอาตรงๆน่ะ ผมชอบที่พระเอกมีสาวมาติด แบบเป็นปกติ หลงรักพระเอกโงหัวไม่ขึ้นผมไม่ขัดใจหรอก มาขัดใจตอนคือแบบผญ เรื่องนี้มีนลุกหนักเกินไป จนทำใจอ่านแล้วขัดใจ ถ้าลุกพอประมาณแบบนี้คืออ่านสนุกเว่อร์ แต่นี่อ่อยหนักจนเกิน เกิดอาการขัดใจสุดๆ 555...
ห๊า พระเอกไปเป็นหนี้พวกหล่อนตรงไหน พวกตัวเองชอบเย่เฉินเอง เย่เฉินไม่ได้บังคับ แล้วจะให้พระเอกคืนความรักให้พวกเอ็งเนี่ยน่ะ ส่วนพระเอกกุเห้นมึงก้ปวดใจกับผู้หญิงทุกคนแหละ -.-"...
อ๋อ พึ่งรู้ว่าพระเอกไปช่วยใคร ก้คิดว่าพระเอกชอบคนนั้น ในใจมีเขาอยู่ จะหลุดกับความคิดเฟ่ยเข้อสินถึงๆด้บอกเรื่องนี้มีแต่พวกหลงตัวเอง มีแค่ชูหรันกับซิวอี้นี่แหละความรักผญ.ดี ๆม่หลงตัวเองขนาดนั้น ขอโทษด้วยครับพอดีอินไปหน่อย...
ผู้หญิงเรื่องนี้หลงตัวเองโครต เป้นเพราะชูกันเถอะ พระเอกถึงได้มีแรงผลักนั้น ไม่ใช่นานาโกะ มโนเก่งเนาะ อีเฟ่ย...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โง่ทั้งพระเอกทั้งหลิวม่านฉง ทำตัวเป้นเมียพระเอกสะงั้น จนต้องเลื่อนผ่านขก.อ่าน ขัดใจ พระเอกแม่งก้จะแคร์ผู้หญิงทั้งโลกเลยรึไง...
ไอหลิวท่านฉง ก้มั่นหน้าเกินน่ะ คิดว่าพระเอกจะชอบมึงรึไง เล่นตัว จะหลุด...
ตระกูลเฟ่ยแม่งก้น่าขยะแขยงกันทุกตัวแหละ มีแค่เฟ่ยเข่อขิน เป้นตระกุลเดียวที่ไม่อยากให้เย่เฉนร่วมมือด้วยเลยจริงๆ เฟ่ยเจี้ยนจงแม่งก้ไม่ใช่คนดีไรนักหรอก ปากก้เอาเครื่องสวรรค์มาอ้าง สุดท้ายก้อยากจะไว้ชีวิตหลานตัวเอง น่าขยะแขยง...