เย่เฉินจงใจปล่อยเรื่องราวจริงของโจวเหลียงเวิ่นกับFBI ก็เพื่อใช้ภาพลักษณ์ที่จริงใจที่สุดมาหลอกลวงเฉินจื้อหมินกับท่านเอิร์ลจงหย่ง
จุดประสงค์ของเขา ก็คือนำทั้งสองคนแยกออกจากกัน
มีเพียงแยกพวกเขาสองคนออกจากกันเท่านั้น ถึงจะสะดวกให้พวกเขาเอาชนะได้ทีละคน
ดังนั้น เขาจงใจย้ายFBI สร้างสิ่งที่เรียกว่า“ข้อกำหนด”ที่ไม่มีอยู่จริงข้อหนึ่งขึ้น
แต่ว่า มีเรื่องจริงพวกนั้นอยู่ตรงหน้า คำหลอกลวงตอนหลัง ก็เห็นได้ชัดว่าน่าเชื่อถือเป็นอย่างยิ่ง
เฉินจื้อหมินกับท่านเอิร์ลจงหย่งไม่มีแม้กระทั่งคำปรึกษาใดๆ ก็คิดว่าสิ่งที่เย่เฉินพูดเป็นเรื่องจริง
พกวเขาก็คิดว่า FBIจะต้องลดอันตรายที่แฝงอยู่ให้ได้มากที่สุด ดังนั้นจึงจำกัดจำนวนคนเฝ้าไข้ผู้ป่วยอย่างเข้มงวด ข้อกำหนดนี้สมเหตุสมผล ทำให้คนเชื่อถือ
แต่ว่า เฉินจื้อหมินย่อมไม่อยากยอมจำนนไปแบบนี้
ถึงแม้จะพูดว่าตอนแรกเริ่มเขาคิดว่าดีไม่ดีท่านเอิร์ลจงหย่งอาจจะไม่เชื่อฟังเขา แต่ตอนนี้โอกาสในการสร้างความดีความชอบอยู่ตรงหน้า ถ้าหากมีคนหนึ่งจำเป็นจะต้องจากไป นั่นก็จะต้องเป็นตนอย่างแน่นอน ถ้าเป็นแบบนั้นละก็ ถ้าหากเรื่องราวประสบความสำเร็จ ความดีของตนไม่ใช่ว่าจะถูกลดทอนลงไปมากหรอกเหรอ?
ดังนั้น เขาจึงกล่าวกับเย่เฉิน: “ไม่เป็นไร ไม่ต้องสนใจพวกเขา ถ้าหากพวกเขามาหาผม ผมจะคุยกับหัวหน้าของพวกเขาเอง ไม่มีทางทำให้คุณทำงานลำบากหรอก”
เย่เฉินรีบกล่าว: “คุณเฉิน แบบนี้ไม่ได้นะครับ! ข้อกำหนดของทางFBIค่อนข้างชัดเจน ถ้าหากพวกคุณสองคนไม่ยินยอมแยกกัน นั่นก็ทำได้แค่เพียงย้ายไปยังห้องผู้ป่วยชั้นอื่นเท่านั้นแล้วละครับ”
เขาคิดไม่ถึงว่า เย่เฉินจะไม่ให้เกียรติตนเลยแม้แต่น้อย ถึงขนาดจะไปพูดความจริงกับทางFBI
ถึงแม้ว่าที่นครนิวยอร์กตนจะเป็นที่นิยมเป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้ใครต่างก็รู้ว่า ชื่อเสียงของตำรวจนิวยอร์กกับFBIกำลังได้รับวิกฤตครั้งใหญ่ พวกเขาจะต้องพยายามปกป้องปีเตอร์ โจวเอาไว้ไม่ให้เกิดปัญหาใดๆขึ้นอีก ดังนั้นถ้าหากตนต่อต้านพวกเขา ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็จะต้องไม่ให้โอกาสอย่างแน่นอน
และท่านเอิร์ลจงหย่งที่อยู่ข้างกาย ในตอนนี้ก็ไม่มีหนทางอะไรที่ดีไปกว่านี้ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่ลงมือกับFBIพวกนั้นตรงๆ ดังนั้นสถานการณ์ของตนในตอนนี้ถือว่าเป็นผู้ถูกกระทำจริงๆ
ท่านเอิร์ลจงหย่งกลับไม่ได้สงสัยในคำพูดของเย่เฉิน เขาได้สำรวจพบแล้วว่าข้างกายของปีเตอร์ โจวมีFBIอยู่อย่างน้อยยี่สิบกว่านาย อีกทั้งยังเป็นFBIที่มีอาวุธครบมืออีกด้วย พวกเขาเรียกร้องด้านความปลอดภัยของโรงพยาบาลก็นับว่าเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล ถ้าหากเฉินจื้อหมินยังปฏิเสธความร่วมมืออยู่แบบนี้ ถ้าพาFBIมาที่นี่ ถ้าอย่างนั้นจะต้องเป็นเรื่องยุ่งยากแน่นอน
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ท่านเอิร์ลจงหย่งกล่าวอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย: “คุณเฉิน มากความไม่สู้น้อยความ นครนิวยอร์กตอนนี้ค่อนข้างปั่นป่วน พวกเราอย่าไปมีปัญหากับFBIเลย ที่นี่มีผมคอยเฝ้าไข้ก็พอแล้ว ยังไงคุณรีบกลับไปพักผ่อนไวหน่อยเถอะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...