ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 6086

เย่เฉินพยักหน้า กล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “คุณพูดถูกครับ!”

พูดไป เขารีบกดเสียงเบาลง กล่าวต่อ: “คุณเฉินคุณอย่าได้ร้อนใจจนเกินไป ผมน่ะ ตอนกลางคืนผมค่อยสังเกตความเคลื่อนไหวของFBIพวกนั้น ถ้าหากตอนกลางคืนพวกเขาหละหลวม ไม่เข้มงวดขนานั้น ถ้าหากคุณอยากจะมาเยี่ยม ผมค่อยคิดหาหนทางให้คุณ”

ทันทีที่เฉินจื้อหมินได้ยินประโยคนี้ ตรงหน้าก็เปล่งประกายขึ้นทันที กล่าวถามจิตใต้สำนึก: “วิธีนี้ได้ผลไหม?”

เย่เฉินกล่าวจริงจัง: “ผมคิดว่าไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่ว่ายังไงตอนกลางคืนค่อยสังเกตอีกรอบ พวกเขาเหล่านี้เดี๋ยวตึงเดี๋ยวหย่อน หัวหน้ามาก็จะเข้มงวดหน่อย หัวหน้าไปแล้วก็หละหลวมหน่อย”

เฉินจื้อหมินคิดว่าหมอคนนี้อยากจะประจบตนเอง ดังนั้นจึงเอ่ยปากกล่าวทันที: “ถ้านายสามารถช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ฉันได้ วันหลังฉันจะช่วยพูดคำสวยหรูต่อหน้าผู้อำนวยการของพวกนายสักหน่อย”

เย่เฉินกล่าวด้วยใบหน้าตื่นเต้น: “โอ๊ยคุณเฉิน ถ้าอย่างนั้นต้องขอบคุณคุณมากเลยครับ!”

พูดไป เมื่อเห็นว่าลิฟต์มาถึงลานจอดรถแล้ว เย่เฉินจึงกล่าว: “คุณเฉิน ผมไปส่งคุณขึ้นรถ พวกเราคุยรายละเอียดกันระหว่างทาง”

เฉินจื้อหมินพยักหน้า ครั้งนี้เขาออกมาโดยที่ไม่มีคนขับรถ ขับรถไปรับท่านเอิร์ลจงหย่งที่สนามบินด้วยตัวเอง ดังนั้นทั้งสองคนพูดคุยกันได้สะดวกมาก

เฉินจื้อหมินพลางมุ่งหน้าเดินไปที่โรลส์รอยซ์ของตน พลางถามเย่เฉิน: “นายคิดว่าพวกเขาจะค่อนข้างหละหลวมหน่อยตอนกี่โมง?”

เย่เฉินรีบกล่าว: “คาดว่าน่าจะอีกสักประมาณนึ่งหรือสอง สองสามชั่วโมง”

โรลส์รอยซ์คันนี้แตกต่างจากโรลส์รอยซ์ทั่วไป กระจก ประตูรวมทั้งช่วงล่างทั่วทั้งคัน เสริมความหนา กันกระสุน กันระเบิดแล้วก็สามารถป้องกันการแอบฟังได้ อีกทั้งด้านในรถยังไม่มีอุปกรณ์ดังฟังอื่นๆ ความปลอดภัยสูงมาก

ในเวลานี้ เย่เฉินจึงวางใจ เฉินจื้อหมินที่อยู่ด้านข้างก็ผ่อนคลายราวกับกลับมาถึงบ้าน พลางหยิบน้ำฟิจิขวดหนึ่งขึ้นมาดื่มอึกหนึ่ง พลางกล่าวกับเย่เฉิน: “ภายในสองชั่วโมง ถ้าหากนายสามารถทำให้ฉันกลับไปที่ห้องผู้ป่วยได้ ฉันจะตกรางวัลอย่างงาม”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยทันที พลางถอดหน้ากากของตนออก พลางจ้องมองเฉินจื้อหมิน กล่าวถามด้วยความสนใจ: “ไม่ทราบว่าตกรางวัลอย่างงามที่คุณเฉินพูด คือรางวัลอะไรกันแน่ครับ?”

เฉินจื้อหมินแค่นเสียงหัวเราะ ยื่นนิ้วหนึ่งออกมา กล่าวอย่างอวดดี: “ถ้าหากนายสามารถจัดการได้ภายในสองชั่วโมง ฉันจะให้เงินหนึ่งล้านดอลลาร์ ถ้าหากจัดการได้ภายในหนึ่งชั่วโมง ฉันจะให้นายสองล้านดอลลาร์!”

พูดจบ ทันทีที่เขาจ้องมองเย่เฉิน หว่างคิ้วก็ขมวดเข้าหากันทันที กล่าวด้วยจิตใต้สำนึก: “เอ๊ะ? ทำไมฉันรู้สึกคุ้นหน้านายหน่อยๆ พวกเราสองคนเคยเจอกันมาก่อนไหม?”