ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 6088
เย่เฉินกล่าวเรียบๆ: “ที่ผมเข้าใจ ชัดเจนยิ่งกว่าที่นายคิดเสียอีก”
ชะงักไป เย่เฉินกล่าวอีกว่า: “อีกอย่าง ฉันขอเตือนนายว่ายังไงก็วางปืนลงซะ เพราะปืนสั้นกระบอกนี้ของนายไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับฉัน!”
“รู้ไหมว่า ท่านเอิร์ลทั้งสี่แห่งองค์กรพั่วชิงของพวกนายตายไปแล้วสาม ทั้งหมด ตายด้วยมือของฉัน!”
“รู้ไหมว่า ฐานทัพทหารหน่วยกล้าตายของไซปรัส ทั้งหมดยอมจำนนต่อฉันแล้ว!”
“แค่บัณฑิตตัวเล็กๆคนหนึ่ง กล้าเอาปืนมาจ่อฉัน ไม่กลัวว่าฉันจะเด็ดหัวนายลงมาจริงๆ ค่อยถือโอกาสหาโอกาสฆ่าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดที่เป็นอัศวินขี่ม้าของนายเหรอไง?!”
เฉินจื้อหมินรูม่านตาหดเล็กลงทันที ความอันตรายและน่ากลัวเปิดเผยออกมาทันที!
เขากัดฟันแน่น กล่าวด้วยความโมโห: “ไม่ว่าสิ่งที่นายพูดจะเป็นเรื่องจริงหรือโกหก กล้ายกเอาครอบครัวมาข่มขู่ฉัน นายสมควรต้องตาย!”
พูดจบ เขาลั่นไกปืนอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย!
ในเวลานี้เอง ทันทีที่เย่เฉินลงมือ ก็คว้าปืนที่อยู่ในมือของเขาเอาไว้ทันที นิ้วโป้งกดลงไปที่นกสับด้านหลังปืนสั้นแล้วออกแรงเล็กน้อย
เสียงดังเปรี๊ยะ!
ปืนไม่ลั่น แต่นกสับที่ทำมาจากโลหะผสมได้หักไปแล้ว!
ไม่มีนกสับ ปืนสั้นก็ได้สูญเสียชิ้นส่วนสำคัญของการยิงไป แม้ว่าเฉินจื้อหมินจะออกแรงเหนี่ยวไกปืนเท่าไหร่ ปืนสั้นก็ไม่สามารถยิงออกไปได้
เขาฝันก็คิดไม่ถึงว่า เย่เฉินจะมีพละกำลังเช่นนี้!
เย่เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้มเยาะหยัน: “หลังจากที่ฉันฆ่าคนขององค์กรพั่วชิงไปมากมายขนาดนี้ นายยังพูดจาไร้สาระแบบนี้กับฉัน นายคิดว่าฉันจะเชื่อไหม? นายประเมินฝีปากของตัวเองสูงเกินไป หรือว่าประเมินสติปัญญาของฉันต่ำเกินไป?”
เฉินจื้อหมินกล่าวน้ำหูน้ำตาไหล: “เฉินเอ๋อ......ในเมื่อนายเข้าใจองค์กรพั่วชิง นายก็ต้องรู้ซิ ว่าฉันก็คือถูกบังคับอย่างจนใจ! ตั้งแต่เล็กจนโต ทำได้แค่ผู้มีพระคุณพูดอะไร พวกเราก็ทำแบบนั้น ถ้าเกียจคร้านเพียงนิดก็จะนำภัยพิบัติมาสู่ตน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการต่อต้าน......”
เย่เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “ไม่ต้องเสียแรงเปล่าหรอก หลังจากวันนี้ นายต้องตาย ฉันจะฆ่านายด้วยมือของตัวเอง ยังมีท่านเอิร์ลจงหย่งที่อยู่ชั้นบนคนนั้น ใช้หัวของพวกนายสองคน เป็นของขวัญต้อนรับที่ยิ่งใหญ่แก่อู๋เฟยเยี่ยน!”
ทันทีที่เฉินจื้อหมินได้ยินประโยคนี้ กล่าวอย่างสิ้นหวังทันที: “นายฆ่าฉัน น้าของนายไม่มีทางให้อภัยนายแน่! ลูกผู้น้องของนายก็จะไม่มีทางให้อภัยนายเช่นกัน! คุณตาของนายก็ยิ่งไม่มีทางให้อภัยนาย! เขาเห็นฉันเป็นเหมือนลูกแท้ๆ ปฏิบัติต่อฉันเหมือนผู้ให้กำเนิด นายฆ่าฉัน เขาอายุมากขนาดนี้แล้ว จะทนรับได้ยังไง!”
เย่เฉินยิ้มอย่างไม่แยแส: “ก่อนหน้านี้ไม่นาน ฉันส่งข้อความไปหาคุณตาของฉัน เขาบอกฉันว่า ฆ่าได้ก็ฆ่า ดังนั้นวันนี้ นายต้องตาย! อีกอย่าง คนตระกูลอานไม่มีทางช่วยพวกคนชั่วทำกรรม ถ้าหากน้าของฉันรู้ตัวตนที่แท้จริงของนาย เธอก็ไม่มีทางใจอ่อนกับนายแน่ ส่วนลูกผู้น้องที่ฉันไม่เคยมาก่อนคนนั้น ถ้าหากเธอคิดว่าฉันเป็นศัตรูที่ฆ่าพ่อของเธอ ในภายภาคหน้าจะมาตามล้างแค้นฉันก็ได้”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เย่เฉินเปลี่ยนหัวข้อสนทนา ย้อนถามเขา: “ตัวนายคิดว่า หลังจากที่ลูกสาวของนายรู้โฉมหน้าที่แท้จริงของนายแล้ว ยังจะเห็นนายเป็นพ่อแท้ๆอยู่ไหม?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...