ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 610
บทที่ 610
แขนซ้ายของจางจื่อโจวแหลกสลาย แขนซ้ายมีเพียงเนื้อหนังที่ต่อกันเท่านั้น สูญสิ้นการควบคุม ได้แต่ห้อยอยู่ข้างๆ และการตอบสนองเขา ก็คือสีหน้าที่ตกใจอย่างมาก！
เขาเป็นถึงสุดยอดหน่วยรบพิเศษ！พลังมหาศาล！ในหน่วยทหารไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้เขาได้！
ถ้าไม่ใช่เพราะตระกูลอู๋จ่ายเงินจำนวนมาก ด้วยความโอหังและกำลังของเขา คงไม่ยอมมาเป็นบอดี้การ์ดแบบนี้หรอก
หลายปีมานี้ จางจื่อโจวไม่เคยได้รับความพ่ายแพ้ แต่ไม่คิดเลยว่าพอได้พบกับเย่เฉิน ก็ถูกหักแขน พลังของเย่เฉินคนนี้ มันจะเกินไปแล้วมั้งเนี่ย？！
เย่เฉินมองจางจื่อโจวที่กำลังตกใจกลัว ก็พูดว่า “ทำไมล่ะ? กลัวแล้วรึ? ”
จางจื่อโจวตั้งสติได้ แล้วก็ถอยหลังไป พร้อมถามว่า “มึงเป็นใครกันแน่? ทำไมถึงมีพลังแบบนี้? ”
เย่เฉินพูดนิ่งๆ ว่า “กูจะเป็นใคร? ก็เป็นคนที่ชีวิตนี้มึงไม่ควรหาเรื่องไงเล่า！”
จางจื่อโจวกัดฟัน แล้วก็พูดกับพวกพ้องอีก4คนว่า “เข้าไปพร้อมกัน ฆ่ามันให้ตายเลย！”
อีก4คนที่เหลือก็บุกเข้าไปพร้อมกัน จางจื่อโจวก็สะบัดแขนง่อยๆ ของตนเอง บุกเข้าไปเหมือนกัน！
ทั้ง5คนก็ล้อมเย่เฉินไว้ในพริบตา เต็มไปด้วยรัศมีการฆ่า！
แต่ว่า สีหน้าของพวกเขาก็เคร่งขรึม！
เมื่อครู่ที่เย่เฉินลงมือ แม้แต่จางจื่อโจวเอง ก็ไม่สามารถปัดป้องได้ แสดงว่าฝีมือของฝั่งตรงข้าม เหนือกว่าพวกเขาไม่น้อย！
ดังนั้น พวกเขาก็ได้แต่หวังว่า พอ5คนร่วมมือกัน จะสามารถเหนือกว่าเย่เฉินได้！
เย่เฉินก็ยิ้มเย็นๆ แล้วพูดเบาๆ ว่า “พวกหมากระจอก”
ต่อจากนั้น เย่เฉินก็เคลื่อนไหวตัวอย่างรวดเร็ว พริบตาก็สู้รบปรบมือกับทั้ง5คน！
แต่ว่า ความไวของเย่เฉิน พลัง แรง ล้วนเหนือกว่าพวกเขาทั้งสิ้น！
แต่ตอนนี้ คนที่ไม่มีคู่ต่อสู้มาหลายปีอย่างเขา ในที่สุดก็รู้แล้วว่า เหนือฟ้ายังฟ้า！
พลังของเย่เฉิน สำหรับเขาแล้ว มันถึงระดับที่น่ากลัวจนแทบบ้า！ตนเองอยู่ต่อหน้าเขา ก็เป็นเพียงมดตัวหนึ่งเท่านั้น！
ส่วนสองพ่อลูกหลิวกว่าง ที่เมื่อครู่ยังโอหังอยู่ พอเห็นดังนั้น ก็สีหน้าเปลี่ยนไปตามกัน！
เขาไม่คิดเลยว่า พอจางจื่อโจวอไม่มีสิทธิ์ต่อหน้าเย่เฉิน จะถูกตีเสียจนเหมือนหมานอนตายตัวหนึ่ง！
ไม่เพียงแค่เขา ยังมีลูกน้องอีก4คน ก็กลายเป็นเพียงหมา4ตัวที่นอนพะงาบๆ ด้วยความกลัว
เย่เฉินเอาเท้ากระทืบลงไปที่หน้าอกของจางจื่อโจวแรงๆ จนกระดูกซี่โครงหักไปหลายซี่
เขามองจางจื่อโจวที่เต็มไปด้วยความกลัว มองเขากระอักเลือดออกมา แล้วถามว่า “มา กูจะบอกให้ ว่าใครกันแน่ที่เป็นมดตัวเล็กๆ ？！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...