ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 618

บทที่ 618

พอพูดถึงจุดนี้ หลิวกว่างก็นิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วก็พูดอย่างกล้าๆ ว่า “แต่ว่าจะบอกคุณตรงๆ เลยนะ เมียของอู๋ตงไห่ก็รูปร่างหน้าตาไม่เลว ปีนั้นอะนะ ก็เป็นสาวงามที่มีชื่อเสียงของพื้นที่แถบซูหางเหมือนกัน”

หลิวหมิงรีบถาม “คนที่ชอบสวมเขาให้กับอู๋ตงไห่ใช่ไหมครับ ที่เตรียมสวมเขาให้ครบหมื่นครั้งใช่ไหม? ”

“ใช่ๆๆ เธอนั่นแหละ！” หลิวกว่างก็พูดอย่างเคลิบเคลิ้มว่า “ฝันแล้วก็อยากจะจัดกับเธอสักรอบเหมือนกัน！ให้ผมได้สวมเขาตีท้ายครัวให้อู๋ตงไห่สักยกหนึ่ง！”

หลิวหมิงรีบพูดว่า “พ่อครับ ผมได้ยินมาว่าเธอไม่เคยปฏิเสธใครเลยนะครับ พาผมไปด้วยคนสิครับ? ”

หลิวกว่างยิ้มพูดว่า “เอาสิ งั้นเดี๋ยวพวกเราไปเลยดีไหม? ตอนนี้ยังไม่สามทุ่มเลย เราสองพ่อลูกขับรถไป ขับเร็วหน่อย เที่ยงคืนกว่าๆ

ก็ถึงซูหางแล้ว จะได้ให้เมียของอู๋ตงไห่มาปรนนิบัติพวกเราสองพ่อลูกเสียหน่อยก็ดี！”

“จัดไปครับ！” หลิวหมิงก็รีบหัวเราพูดว่า “งั้นพวกเรารีบออกเดินทางเลยดีกว่าครับ！”

ในตอนนี้ เย่เฉินก็กดหยุดอัดวิดีโอ แล้วก็พยักหน้าพูดอย่างพอใจว่า “ไม่เลวๆ ดูเหมือนว่าพวกมึงสองพ่อลูกจะมีพรสวรรค์ด้านการพูดจำอวดนะเนี่ย โอเคแล้ว รีบหนีไปเถอะไป！”

หลิวกว่างก็ร้องไห้ถามว่า “อาจารย์เย่ครับ คุณจะอัปโหลดวิดีโอไปใช่ไหมครับ? ”

“ใช่” เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า “เดี๋ยวจะรีบอัปโหลดลงTikTokเลย การแสดงของพวกมึงจะต้องดังระเบิดแน่ๆ ！”

หลิวกว่างตกใจจนตัวสั่น พูดว่า “อาจารย์เย่ครับ คุณอัปโหลดลงช้าหน่อยได้ไหม? ถ้าคุณลงไปตอนนี้ ตระกูลอู๋คงจะตามฆ่าพวกเราทันแน่ๆ ........”

เย่เฉินก็เตะจางจื่อโจว ที่นอนเหมือนกับหมาตัวหนึ่ง แล้วพูดกับหลิวกว่างว่า “ดูท่าทางยอมจำนนของมึงสิ มึงกลัวอะไร? บอดี้การ์ดของ

ตระกูลอู๋ทั้งหมด ก็นอนสลบอยู่นี่หมดแล้ว มึงยังจะกลัวอะไรอีก? หรือว่ามึงกลัวอู๋ตงไห่อละอู๋ซินตามฆ่ามึงสองพ่อลูกด้วยตัวเอง

งั้นรึ? กูว่าสารรูปอย่างมันสองคน ก็ไม่ได้เก่งไปกว่ามึงสองพ่อลูกเลย พวกมึง4คนสู้กัน ฝ่ายที่เสียเปรียบ คงต้องเป็นพวกมันสองพ่อลูกแน่”

หลิวหมิงก็กลัวจะถูกตระกูลอู๋ตามฆ่า ก็เลยรีบพยักหน้ารัวๆ

จากนั้น สองพ่อลูกก็รีบหนีไปอย่างหมดสภาพ

หงห้ามองด้านหลังของทั้งสองคน แล้วก็พูดกับเย่เฉินอย่างเคารพว่า “อาจารย์เย่ครับ จะปล่อยพวกมันสองคนไปอย่างนี้หรือครับ? ”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดว่า “วางใจเถอะ พวกมันสองคนเหยียดหยามตระกูลอู๋เช่นนี้ ตระกูลอู๋คงจะทุ่มสุดตัวเพื่อตามพวกมันแน่ พวกมันคงไม่อยู่ได้นานหรอก ต่อให้รอดไปได้นาน ก็ต้องกังวลไปทั้งชีวิต”

พูดไป เย่เฉินก็ยิ้มพูดว่า “อีกอย่าง ชีวิตนี้ พวกมันคงไม่กล้ากลับประเทศมาแล้ว ใช้ชีวิตนอกประเทศทั้งชีวิต ตายแล้วก็ไม่แน่ว่าจะได้

กลับมาฝังในประเทศ ไม่เช่นนั้น ลูกหลานตระกูลอู๋ก็คงจะขุดเอาเถ้ากระดูกพวกมันออกมาประจารแน่！”

------------