ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 621
บทที่621
จางจื่อโจวเงียบแล้ว หงห้าก็ดึงคนที่สามซึ่งเป็นอาสาสมัครก่อนหน้านี้มา แล้วถามเย่เฉิน:"อาจารย์เย่ จะสลักอะไรบนหน้าผากคนที่สาม?"
เย่เฉินตอบว่า: "อู๋ซินเป็นเกย์"
หงห้าพยักหน้า แล้วสะบัดมือหนา ตัวอักษรสีเลือดขนาดใหญ่หกตัวถูกสลักไว้ที่หน้าผากของชายคนนั้น
หลังจากนั้น ก็คือคนที่สี่
หงห้าพูดกับเย่เฉินว่า:"อาจารย์เย่ ครั้งนี้เจ็ดตัว"
"ใช่"เย่เฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และพูดว่า:"งั้นสลักว่า'อู๋ตงไห่หย่อนสมรรถภาพ'แล้วกัน"
หงห้าอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ แล้วพูดว่า:"อาจารย์เย่ ทำไมคือหย่อนสมรรถภาพล่ะ? ไม่ใช่เพศสัมพันธ์เหรอ?"
เย่เฉินปัดมือ:"เซ็กส์เป็นคำที่ละเอียดอ่อน ห้ามใช้มันตามอำเภอใจ ถ้าสาว ๆ เห็นแล้วจะหน้าแดง"
ทันทีหลังจากนั้น หงห้าก็เขียนตัวอักษรร่างมนุษย์ของคนที่สี่เสร็จ
คนสุดท้ายที่เหลือ ก็คือจางจื่อโจว
จางจื่อโจวมองไปที่เลือดบนหัวและใบหน้า ของลูกน้องทั้งสี่ของเขาด้วยความหวาดกลัว
เขาเป็นคนที่เย่อหยิ่ง และความแข็งแกร่งของเขาแข็งแกร่งจนไม่มีใครเทียบได้เสมอ ซึ่งทำให้เขามีภาพลวงตาที่ว่าข้าเจ๋งที่สุดในโลก ยิ่งเขามีภาพลวงตานี้มากเท่าไหร่ ภาพลักษณ์ไอดอลก็จะยิ่งหนักมากขึ้นเท่านั้น
แต่ว่า ตอนนี้เขาไม่กล้าพูดมากอีกเลยสักนิด ไม่เช่นนั้น เขากลัวจริงๆว่าเย่เฉินจะให้ท่านหงห้าแกะสลักฎีกาออกศึกให้ตัวเอง !
อย่าว่าแต่สลักฎีกาออกศึกเลย แม้ว่าจะสลักเพลงความคิดคำนึงในคืนสงบก็รับไม่ไหวเช่นกัน !
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงแค่ตัวสั่นและร้องไห้อย่างเงียบๆ รอให้ชื่อเสียงของเขาถูกทำลายลง
"จัดไป!"หงห้าพยักหน้าทันที และพูดว่า:"งั้นผมจะสลักให้เขา สลักให้ใหญ่หน่อย และลึกอีกหน่อย!"
จางจื่อโจวมองไปที่ปลายมีดเปื้อนเลือด และร้องพูดว่า:"ท่านห้า ท่านห้า! ผมขอร้องสักเรื่องได้รึเปล่า?"
หงห้าพูดอย่างหงุดหงิด:"ทำไมนายถึงพูดมากแบบนี้?"
จางจื่อโจวร้องพูดว่า:"ท่านห้า ผมแค่อยากขอให้คุณเปลี่ยนมีดหน่อย มีดนี้เริ่มสลักจากหลิวกว่าง สลักจนถึงตอนนี้มันห้าคนแล้ว ก็ไม่ได้ฆ่าเชื้อ มันติดเชื้อได้ง่าย เผื่อใครมีโรคเอดส์หรืออะไรสักอย่าง มันติดต่อถึงกันได้……"
ทันทีที่จางจื่อโจวพูดขึ้น สี่คนที่เหลือก็ตัวสั่นด้วยความตกใจ
มีคนหนึ่งพูดถามว่า:"พวกนายสามคนไม่มีโรคเอดส์สินะ?!"
"ไม่มีครับ!" อีกสามคนส่ายหัว
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...