บทที่629
ในขณะนี้ ผู้จัดการล็อบบี้ที่ถูกจางจื่อโจวเตะจะเกือบตาย ในความช่วยเหลือของพนักงานหลายคน เดินโซซัดโซเซไปที่ประตูห้องทำงานของเฉินจื๋อข่าย
เคาะประห้องทำงาน ทันทีที่ผู้จัดการล็อบบี้เข้ามา เฉินจื๋อข่ายเห็นว่าเขาได้รับบาดเจ็บเต็มไปหมด ก็ถามว่า:"ผู้จัดการจ้าว นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"
ผู้จัดการจ้าพูดอย่างขุ่นเคือง:"ประธานเฉิน บอดี้การ์ดหลายคนของตระกูลอู๋ในซูหาง กล้าบุกเข้ามาในโรงแรมของเรา และลงมือกับผมและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในล็อบบี้ของโรงแรมของเราครับ!"
"อะไรนะ?!"เฉินจื๋อขมวดคิ้ว และพูดออกมาว่า:"เกิดอะไรขึ้น?พ่อลูกตระกูลอู๋ก็อยู่ในห้องชุดเพรส ซิเดนเชียลของเรา และบอดี้การ์ดของพวกเขาก็อาศัยอยู่ในห้องนั้นด้วย ทำไมพวกเขาถึงบุกเข้ามาในโรงแรม?แล้วสู้กับพวกนายล่ะ?"
ผู้จัดการจ้าวรีบอธิบายว่า:"เรื่องมันเป็นแบบนี้ พวกเขาหลายคนดูเหมือนจะเพิ่งทะเลาะกับใครบางคนข้างนอก พวกเขาเต็มไปด้วยเลือด แขนของพวกเขาหัก และหน้าผากถูกสลักด้วยมีด ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด มันดูเหมือนชูร่าเลย โรงแรมของเรามีกฎมาตลอดไม่ใช่เหรอ ไม่อนุญาตให้แขกที่มีเสื้อผ้าขาดวิ่นเข้ามา ดังนั้นผมจึงหยุดพวกเขา……"เฉินจื๋อข่ายขมวดคิ้ว
บอดี้การ์ดของตระกูลอู๋ เขาก็เคยได้ยิน
เห็นว่า ฝีมือไม่ธรรมดาเลย
ห้าคนนี้ ในจินหลิง ขนาดบอดี้การ์ดของเฉินจื๋อข่ายเองก็ใช้ว่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาได้ ดังนั้น เมื่อเฉินจื๋อข่ายได้ยินว่าพวกเขากลับโดนหักแขน ถูกสลักตัวอักษรบนหน้าผาก ก็ตกใจจนตกตะลึงทันที!
เขาคิดไม่ออก ว่าในจินหลิง มีเสือซุ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
มียอดฝีมือแบบนี้จริงๆ ที่สามารถจัดการบอดี้การ์ดทั้งห้าของตระกูลอู๋เหรอ?นี่มันต้องเป็นพลังที่โรคจิตแบบไหนกันนะ?
เมื่อคิดเช่นนี้ เขาจึงพูดกับผู้จัดการจ้าวว่า: "เรื่องนี้ค่อนข้างแปลก ไม่ต้องกังวล ฉันจะโทรหาใครสักคนเพื่อตรวจสอบ"
เฉินจื๋อข่ายมีตาและหูในจินหลิงมาก เขารีบหยิบมือถือโทรออกหมายเลข และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:"รีบไปเช็คเดี๋ยวนี้ บอดี้การ์ดของตระกูลอู๋ในซูหาง ทำอะไรในจินหลิงในคืนนี้ ภายในห้านาที ฉันต้องการผลลัพธ์ทั้งหมด! "
สามนาทีต่อมา โทรศัพท์ของเฉินจื๋อข่ายก็ดังขึ้น เมื่อได้ยินคำพูดในอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ เฉินจื๋อข่ายก็เหมือนถูกฟ้าผ่า!
ปรากฏว่า คืนนี้บอดี้การ์ดของตระกูลอู๋ ไปที่เทียนเซียงฝู่ คิดจะฆ่าหงห้า แต่ไม่คิดเลยว่า กลับถูกคุณชายเย่เฉินของตนจัดการจนแพ้!
เมื่อคิดเช่นนี้ เฉินจื๋อข่ายก็โกรธมาก!
ตนยังไว้หน้าของพ่อลูกคู่นี้ ปล่อยให้พวกเขาอาศัยอยู่ในห้องชุดเพรส ซิเดนเชียลของป่ายจินฮ่านกง ถ้าคุณชายรู้เรื่องนี้ ลงโทษลงมาจะทำยังไงดีละ?!
ความโกรธแค้นของเฉินจื๋อข่ายมากจนแทบอยากจะรีบวิ่งไปที่ห้องชุดเพรส ซิเดนเชียลซึ่งพ่อลูกตระกูลอู๋อยู่นั้น และหักขาหมาสองตัวนี้ทิ้ง!
แต่ว่า เมื่อเขาคิดว่าคุณชายมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ก็ไม่กล้าทำตามอำเถอใจ จึงโทรหาเย่เฉินทันที
ตอนโทรติด เย่เฉินก็พึ่งหยุดรถพอดี
หลังจากที่พ่อตาลงจากรถ เย่เฉินก็พูดกับเขาว่า:"พ่อ ผมรับโทรศัพท์ก่อนแล้วค่อยขึ้นไป"
เซียวฉางควนพยักหน้าและพูดว่า:นายรับไปเถอะ พ่อจะสูบบุหรี่ข้างนอกรอนายแล้วกัน"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...