ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 631
บทที่631
แม้ว่าอู๋ตงไห่จะเป็นมหาเศรษฐี แต่เขาก็ไม่ใช่คนใจกว้าง
กล่าวอีกนัยหนึ่งว่า ในสายตาของเขา เงินที่ไม่ควรใช้ ก็ไม่ถูกใช้ไปอีกต่อไป
ตัวอย่างเช่นไอ้สวะทั้งห้าอย่างจางจื่อโจว
บอดี้การ์ดมือหัก แม่งเปิดประตูรถยังไม่ได้ด้วยซ้ำ เอามาทำอะไรล่ะ?
เงินเดือนของพวกเขาสูงอย่างน่าขัน หากยังเก็บพวกเขาไว้ มันคงเป็นเพียงการกุศล และให้เงินบำนาญแก่พวกเขา
ดังนั้น พวกเขาควรถูกขับออกไปโดยเร็วที่สุดในเวลานี้
ยิ่งไปไกลเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
เงินชดเชย 500,000 จริงๆอู๋ตงไห่ไม่อยากจะจ่าย
ดังนั้น เขารู้สึกว่าเขาเป็นคนใจกว้างมากอยู่แล้ว
แต่ว่า จางจื่อโจวพวกเขาไม่คิดแบบนี้แน่นอน!
ตอนนี้ตัวเองเป็นคนไร้ประโยชน์แล้ว!
คนไร้ประโยชน์หมายความว่าไง? ทั้งชีวิตนี้ ก็เท่ากับว่าเป็นคนไร้แขน!
คนไร้แขน กินนอน ไม่ว่าอะไรก็ต้องการคนดูแล?
ในอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้า จะมีที่ต้องให้ใช้จ่ายเงินมากขึ้น!
พวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเพราะตระกูลอู๋ ในตอนนี้ตระกูลอู๋ซ้ำเติม นั่นมันหมายถึงการฆ่าพวกเขาไม่ใช่เหรอ? !
เมื่อเห็นการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเฉินจื๋อข่าย อู๋ตงไห่ก็รู้สึกกลัว แต่เขาไม่กล้าละเลย เขารีบเก็บสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ประธานเฉิน คุณมาได้ไงครับ?"
ไม่คิดเลยว่าเฉินจื๋อข่ายจะหน้าบึ้ง และพูดด่าว่า:"อู๋ตงไห่ ไอ้หมาบ้ามึงช่างกล้านัก!รู้หรือไม่ว่าป่ายจินฮ่านกงเป็นทรัพย์สินภายใต้ชื่อตระกูลเย่ของเย่นจิง?"
ทันใดนั้น สีหน้าของอู๋ตงไห่ก็ตกตะลึง อดสงสัยไม่ได้ว่าเฉินจื๋อข่ายโกรธมาจากไหนกัน?
ก่อนหน้านี้ฉันยังคุยและหัวเราะกับฉันอยู่เลย ทำไมเผลอแป๊บเดียว ก็เปลี่ยนเป็นใบหน้าที่ไม่เห็นอกเห็นใจแบบนี้?
ถึงขั้น ด่าตัวเองว่าหมาตรงๆเลย? !
แต่ว่า ไม่ว่าเขาจะไม่พอใจแค่ไหน ก็รู้ว่าเขาไม่สามารถทำผิดกับเฉินจื๋อข่ายได้
ดังนั้น อู๋ตงไห่จึงรีบพูดด้วยความเคารพว่า:"ประธานเฉิน แน่นอนผมรู้ว่าป่ายจินฮ่านกงเป็นทรัพย์สินของตระกูลเย่ พูดตามตรง ความเคารพของผมที่มีต่อตระกูลเย่ เปรียบเสมือนสายน้ำที่ไหลเชี่ยวกรากไม่สิ้นสุด และผมยังหวังว่าจะสามารถพึ่งพาคุณได้ ทำความคุ้นเคยกับตระกูลเย่ และผมจะรับใช้ตระกูลเย่ในอนาคต…..."
เฉินจื๋อข่ายมองไปที่อู๋ตงไห่ ยกมือขึ้นแล้วตบเขาอย่างรุนแรง จากนั้นเตะเขาลงไปที่พื้น
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...