บทที่632
อู๋ตงไห่ร้องโอ้ย เจ็บจนล้มกับพื้น ในใจกลัวสุดๆ
อู๋ซินที่อยู่ข้างๆ พูดด่าโดยไม่รู้ตัว:"เฮ้ นายตีพ่อผมทำไม?!"
เฉินจื๋อข่ายก้าวเข้ามาตรงหน้าเขา ต่อยดั้งเขาแรงๆ ต่อยจนเลือดไหลเต็มหน้า แล้วด่าว่า:"พ่อมึงยังต้องเคารพต่อกูเลย มึงเป็นใครกัน กล้าพูดแบบนี้กับกู?!อยากตายเหรอ?เชี่อไหมว่ากูฆ่ามึงได้ตอนนี้?"
"ไปตายซะ!"อู๋ซินโตมาขนาดนี้ ไม่เคยเสียเปรียบจากการถูกอัด วันนี้กลับโดนสองครั้ง
ก่อนอื่นเย่เฉิน หักมือข้างหนึ่งของเขา จากนั้นเฉินจื๋อข่ายก็ต่อยจมูกของเขาด้วยหมัด
เขาเอาแต่ใจและหยิ่งยโสมาตั้งแต่เด็ก ๆ เขาไม่เคยโดยทำแบบนี้มาก่อนเลย?
จากนั้นก็คำรามอย่างโกรธเกรี้ยว:"มึงคิดว่ามึงเป็นหมาของตระกูลเย่ก็สุดยอดงั้นเหรอ?ตระกูลอู๋ของกูเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนาน ฆ่ามึงได้ทุกนาที!"
ทันทีที่อู๋ซินพูดจบ อู๋ตงไห่ก็รีบกลิ้งวิ่งเข้ามาตบหน้าเขา และด่าด้วยความโกรธ:"ไอ้สารเลว! มึงพูดแบบนี้กับประธานเฉินได้ไง?! ยังไม่รีบคุกเข่าขอโทษประธานเฉินอีก!"
ตอนนี้อู๋ตงไห่รู้สึกหวาดกลัวเพราะอู๋ซิน
เขาคิดไม่ถึงว่า ลูกชายตัวเองจะไร้ประโยชน์ขนาดนี้ ขนาดสถานการณ์แบบนี้ยังแยกไม่ออกเลย?
แม้ว่าเฉินจื๋อข่ายจะเป็นเพียงสุนัขของตระกูลเย่ แต่ตระกูลเย่ก็ยืนอยู่ข้างหลังของเขานี่!
ตระกูลเย่มีตัวตนอย่างไรงั้นเหรอ?
หนึ่งในสามตระกูลใหญ่ที่มีอันดับต้นๆของประเทศ
ในแง่ของทรัพยากรทางการเงิน ตระกูลอู๋อาจไม่ถึงหนึ่งในสิบของตระกูลเย่เลย
เนื่องจากตระกูลเย่เป็นตระกูลระดับล้านล้าน แต่ไม่มีใครสามารถรู้เลยว่า จะเป็นหนึ่งล้านล้านหรือเก้าล้านล้าน
เมื่ออู๋ตงไห่เห็นว่าลูกชายของเขาถูกอีกจนเป็นแบบนี้ ก็รู้สึกเป็นเจ็บปวดใจมาก เขาอดไม่ได้ที่จะถามว่า:"ประธานเฉินครับ ผมเคารพคุณอย่างจริงใจ หากคุณไม่พอใจเรา โปรดบอกผมที ถ้าผมทำอะไรผิดจริงๆ ผมยินดีรับโทษ แต่คุณต้องทำให้ผมตายอย่างเข้าใจสิ!"
ประธานเฉินหัวเราะเยาะและพูดว่า:"เคารพจากก้นบึ้งของหัวใจ นายเคารพฉัน แล้วให้บอดี้การ์ดสุนัขโง่ ๆ ของตระกูลอู๋ของนายมาก่อเรื่องที่ล็อบบี้ของป่ายจินฮ่านกงของฉัน ในล็อบบี้ของป่ายจินฮ่านกงของฉัน แล้วทำร้ายคนของป่ายจินฮ่านกงของฉัน? ถ้านายไม่เคารพฉัน คงจะอัดฉันด้วยสินะ?"
อู๋ตงไห่เหมือนถูกฟ้าผ่า!
อะไรนะ?
บอดี้การ์ดของตน กลับอัดลูกน้องของเฉินจื๋อข่าย ในล็อบบี้ของป่ายจินฮ่านกง?
ใครกันที่กล้าทำเรื่องแบบนี้?!
พอคิดแบบนี้ สายตาเย็นชาของอู๋ตงไห่ ก็ตกลงไปที่พวกจางจื่อโจว
ไม่ต้องบอกเขาก็รู้ คนที่ก่อเรื่องใหญ่แบบนี้ได้ ต้องเป็นหนึ่งในห้าคนแน่นอน!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...