ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 634
บทที่634
พูดจบ เขาก็พูดว่าอย่างหน้าไม่อายว่า:"ประธานเฉิน เรื่องในวันนี้ คุณอยากจัดการยังไง? ขอแค่คุณให้วิธีจัดการ ผมจะทำตามที่คุณพูดทุกอย่างอย่างเต็มที่!"
เฉินจื๋อข่ายแอบยิ้มในใจอย่างเย็นชา และแอบพูดในใจว่า ทายาทรุ่นที่สองของตระกูลอู๋คนนี้ มีความสามารถในการหดและยืดได้มากพอสมควร
แต่ว่า วันนี้พวกเขายั่วยุคุณชายของตน ถึงพระเจ้ามาก็ช่วยไม่ได้!
หากไม่ใช่คำสั่งของคุณชาย เฉินจื๋อข่ายแทบอยากที่จะตัดพวกเขาเป็นชิ้นๆทันที!
เขาร้องฮึ และพูดว่า:"ขอโทษนะ ฉันไม่ยอมรับ คำขอโทษของนาย ตระกูลเย่ในเย่นจิงก็ไม่ยอมรับมัน!"
อู๋ตงไห่ระงับความโกรธ และถามด้วยเสียงต่ำว่า:"ประธานเฉิน แล้วคุณอยากจัดการยังไงครับ?"
เฉินจื๋อข่ายพูดอย่างเย็นชา:"ลูกน้องทั้งห้าคนของนายใช้ขาทำให้คนของฉันบาดเจ็บ ฉันจะหักขาทั้งห้าคนนี้!"
ทันทีที่เขาพูดเช่นนี้ อู๋ตงไห่ก็พูดโดยไม่ลังเล:"ไม่มีปัญหา! ในเมื่อประธานเฉินขอ ขาทั้งห้าคนนี้ คุณจะจัดการยังไงก็ได้!"
ทันทีที่จางจื่อโจวได้ยินเช่นนี้ เขาก็ทรุดตัวลง และตะโกนว่า:"อู๋ตงไห่! นายห้ามซ้ำเติมแบบนี้?!พวกเราทั้งห้าคนถูกหักแขนสองข้างไปแล้ว ถ้าหักขาทั้งสองข้างอีก มันก็ไม่ต่างอะไรกับคนตายเลย?! "
อู๋ตงไห่ด่าอย่างเย็นชา:"แม่งเอ้ย แขนของนายหักเพราะนายด้อยกว่าคนอื่น และขาของนายหักเพราะนายทำให้ประธานเฉินขุ่นเคือง ทั้งหมดนี้เป็นเพราะนายหาเรื่องใส่ตัวเอง สมควรได้รับแล้ว!"
"นาย…..."จางจื่อโจวตะคอกด้วยความโกรธ:"อู๋ตงไห่ มึงมันเชี้ย! ถ้ากูรู้ว่ามึงเป็นคนหน้าแบบนี้ กูจางจื่อโจวควรจะตัดหัวของมึงทิ้งซะเลย!"
อู๋ตงไห่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดูเหมือนว่า ครั้งนี้เฉินจื๋อข่ายคงจะหายโกรธ
แต่ว่า เขารู้สึกแปลกๆในทันที!
เมื่อกี้เฉินจื๋อข่ายพูดว่าหักขาหมาทั้งห้าตัวนี้ให้ฉัน"ก่อน"?!
ทำไมถึงก่อนล่ะ
หรือว่ายังมีอะไรอีก?
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...