บทที่640
ในเวลานี้เอง อู๋ฉีซึ่งอยู่ในบ้านที่ซูหางมาโดยตลอด จู่ๆก็โทรหาอู๋ตงไห่
ตอนนี้เขาเพิ่งกินเสร็จ และเพิ่งฟื้นสติได้ ไม่สนใจกลิ่นเหม็นในปาก และรีบโทรหาพ่อของเขาอู๋ตงไห่
อู๋ตงไห่ไม่คาดคิดว่าลูกชายคนเล็กจะโทรหาเขา
ไม่ว่ายังไง ช่วงนี้เขาซึมเศร้ามาก ทุกครั้งที่กินข้าวเสร็จก็อยากตาย อยากฆ่าตัวตาย ทั้งคนเสื่อมมาก ไม่อยากเห็นใคร หรือคุยกับใคร
ไม่รู้ว่าทำไมถึงโทรหาตัวเองในเวลานี้?
หรือว่าได้ยินเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาและลูกชายคนโต เลยโทรมาปลอบโยนเขา?
เมื่อนึกเช่นนี้ อู๋ตงไห๋ก็รู้สึกดีใจขึ้นบ้าง
แต่หลังจากรับสายแล้ว เขาก็ได้ยินเสียงที่ลุกลี้ลุกลนของอู๋ฉี:"พ่อ!แย่แล้ว!ปู่เพิ่งจะหัวใจวาย!"
"อะไรนะ?!"อู๋ตงไห่พูดออกมา:"เกิดอะไรขึ้น?เมื่อกี้ตอนที่พ่อคุยโทรศัพท์กับคุณปู่ ฟังเสียงของเขาก็ไม่เป็นไรนี่!"
อู๋ฉีพูดว่า:"เมื่อกี้เพื่อนของคุณปู่โทรมา และขอให้เขาดูวิดีโอในติ๊กต็อก ผมก็ให้เขาดู ผลสุดท้ายพอเขาดูก็หัวใจวายกะทันหัน! ตอนนี้ทีมแพทย์ที่บ้านกำลังพยายามช่วยชีวิต โชคดีที่ไม่มีอันตรายถึงชีวิต"
"คลิปติ๊กต็อก? คลิปอะไร?!"อู๋ตงไห่พูดอย่างกังวล:"แกไม่มีอะไรทำดูติ๊กต็อกทำไมกัน?กลัวคลิปสยองขวัญในนั้นรึเปล่า?"
"ไม่ใช่ ... " อู๋ฉีพูดออกมา:"มีพ่อลูกคู่หนึ่งที่สลักตัวอักษรบนหน้าผาก เล่นรายการเล่นตลกแล้วถูกโพสต์ลงในติ๊กต็อก!""รายการเล่นตลก?!"อู๋ตงไห่ไม่เข้าใจมากขึ้น
ทันใดนั้นเขาก็ถามว่า:"เมื่อกี้นายพูดว่าอะไร สลักตัวอักษรบนหน้าผาก?"
"ใช่!"อู๋ฉีพูดอย่างรีบร้อน:"พวกเขาแนะนำตัวเอง โดยบอกว่าคนหนึ่งชื่อหลิวกว่าง และอีกคนคือหลิวหมิง!"
อู๋ตงไห่ยิ่งประหลาดใจมากขึ้น!
อู๋ซินรู้สึกประหลาดใจ เขาไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆพ่อของเขาถึงอยากดูติ๊กต็อก และยิ่งไม่เข้าใจว่าทำไมหลิวกว่างหลิวหมิงสองพ่อลูกถึงได้เล่นรายการตลกในติ๊กต็อก
แต่ว่า เขาหยิบมือถือของเขาออกมาอย่างเชื่อฟัง เปิดติ๊กต็อก ค้นหาหลิวกว่าง หลิวหมิง และจู่ๆก็มีคลิปที่มีคนกดไลค์มากกว่าล้านออกมา!
เขาคลิกเข้าไปโดยไม่รู้ตัว และเสียงของหลิวกว่างและหลิวหมิงสองพ่อลูกก็ดังออกมา
อู๋ตงไห่ก็รีบไปฟัง ฟังแค่นี้ไม่เท่าไหร่ สีหน้าของสองพ่อลูกยิ่งอยู่ยิ่งแย่ และน่าเกลียดมากขึ้นเรื่อย ๆ !
เมื่อฟังมาครึ่งทาง อู๋ตงไห่ก็เกลียด จนแทบอยากจะเอามีดมาฟัน หลิวกว่างและหลิวหมิงสองพ่อลูกสับจนละเอียด
ไม่!
สับจนละเอียดไม่สามารถคลายความเกลียดชังในใจของตนได้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...