บทที่ 656
ขณะนี้ เซียวชูหรันรู้สึกชีวิตพังทลาย
ฝ่ายหนึ่งคือพ่อต้องการหย่า แม่ก็จะฆ่าตัวตาย ระหว่างนี้แม่ยังทะเลาะอย่างหนัก กับคนที่ได้ยินเพียงเสียงแต่ไม่รู้ว่าเป็นใครที่ระเบียง ทะเลาะกันหนวกหูจนทนแทบทนไม่ไหว.......
เซียวฉางควนก็รู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย
เขารู้ว่าพลังต่อสู้ของหม่าหลันนั้นดุร้ายมาก แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะรุนแรงขนาดนี้..........
หากตนเองยืนยันที่จะหย่ากับเธอ เธอจะมาดักอยู่ต่อหน้าตนเองและสาปแช่งไปตลอดชีวิตหรือไม่?
ชีวิตแบบนั้น มันก็ไม่ต่างอะไรกับนรก?
เมื่อคิดถึงจุดนี้ เซียวฉางควนถอนหายใจหนึ่งฮึก แอบคิดในใจว่า การหย่าในวันนี้ อาจจะหย่าไม่สำเร็จแล้ว
ถึงแม้จะหย่าได้ แต่เหล่าเซียวก็ไม่กล้าหย่าแล้ว..........
หลังจากที่หม่าหลันด่าอยู่ที่บนระเบียง แล้วได้รับชัยชนะ เธอก็เลยคิดได้
หลังจากครุ่นคิดอยู่สองสามนาทีที่ระเบียง เธอก็ปีนลงมา ตบฝุ่นที่ติดตามตัว เดินกลับเข้าไปที่บ้านและพูดกับเซียวฉางควนว่า “เซียวฉางควน คุณจะหย่ากับฉันก็ได้ แต่บ้านนี้ต้องเป็นของฉัน แล้วคุณต้องจ่ายค่าครองชีพให้ฉันเดือนล่ะห้าหมื่น และไม่อนุญาตให้ย้ายไปTomson Rivieraกับพวกเรา คุณจะต้องออกไปตัวเปล่า และหาทางอยู่รอดด้วยตัวเอง!”
เซียวฉางควนโกรธมาก แล้วกล่าวว่า “คุณมีสิทธิ์อะไร? คนบาปในตระกูลคือคุณต่างหาก! คุณที่ควรออกไปตัวเปล่าคือคุณ ไม่ใช่ฉัน!”
หม่าหลันพูดอย่างเผ็ดร้อน “คิดจะขับไล่ฉัน? ไม่มีวัน! ยังไงฉันก็ไม่ออกไปแน่นอน ฉันจะไปอยู่ที่คฤหาสน์Tomson Rivieraด้วย!”
“ทำไมคุณถึงได้ไร้ยางอายเช่นนี้!” เซียวฉางควนจวนจะบ้าแล้ว? เกิดอะไรขึ้น? เมื่อสักครู่อำนาจยังอยู่ในมือของตนเอง ทำไมแค่ชั่วพริบตาเดียวหม่าหลันเป็นต่อได้?
ตอนนี้เซียวฉางควนรู้สึกกลัว เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ถ้าหย่า ก็คงต้องออกไปตัวเปล่า อีผู้หญิงคนนี้อาจเป็นเหมือนสุนัข ที่ไล่กัดตัวเองไปตลอดชีวิต
ถ้าไม่หย่า ก็รู้สึกแย่ จนมีความรู้สึกอยากจะตาย.........
ขณะนี้ เซียวชูหรันรีบไกล่เกลี่ยโดยกล่าวว่า “พ่อกับแม่ พวกคนสองคนหยุดทะเลาะกันเถอะ เรื่องที่มันผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป ต่อไปนี้เรามาเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่ได้ไหม? พวกคุณสองคนถอยคนล่ะก้าว ต่อไปแม่ไม่ต้องดูแลเรื่องเงินแล้ว แล้วก็เล่นไพ่นกกระจอกให้น้อยลง ให้พ่อเป็นคนดูแลเรื่องเงิน แล้วพวกเราก็อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีก”
เซียวฉางควนร้องไห้และกล่าวว่า “ต่อไปให้ฉันดูแลเรื่องเงิน ในบ้านนี้ยังจะมีเงินให้ฉันดูแลอยู่อีกหรือ........”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...