บทที่ 658
“อึ่ม” เซียวชูหรันกล่าวว่า “ฉันจะไปอาบน้ำก่อน”
……
ขณะที่เย่เฉินและเซียวชูหรันเตรียมตัวจะพักผ่อน บนท้องฟ้าของเมืองซูหาง มีเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่ง
พ่อลูกตระกูลอู๋ ใช้เวลาสองชั่วโมงบนเฮลิคอปเตอร์ ในที่สุดก็มาถึงคฤหาสน์สุดหรูของตระกูลอู๋ในเมืองซูหาง
เวลานี้คนทั้งหมดของตระกูลอู๋ กำลังรออยู่ที่สนามหญ้าขนาดใหญ่ของคฤหาสน์ คนในตระกูลรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาที่เมืองจินหลิง เวลานี้พวกเขาต้องการที่จะพบและปลอบโยนพวกเขาอย่างรวดเร็ว
เวลานี้อู๋ฉีตามแม่ของเขา ไปรออยู่ที่ด้านข้างของสนามหญ้า
อู๋ตงไห่และอู๋ซินที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ ขณะที่เฮลิคอปเตอร์บินลงต่ำอย่างต่อเนื่อง เมื่อเห็นญาติของพวกเขารออยู่ที่พื้น ทั้งสองคนน้ำตาไหลนองหน้า
สิ่งที่ประสบพบเจอในเมืองจินหลิงเป็นเหมือนนรก ทำให้พวกเขาสองคนเกิดความทุกข์ทรมานอย่างมาก
ในที่สุดพวกเขาก็กลับมาถึงบ้าน ทั้งสองคนก็ถอนใจด้วยความโล่งอก!
เมื่อเฮลิคอปเตอร์ลงจอด ประตูเปิดออก คนรับใช้ของตระกูลอู๋ก็รีบช่วยพยุงสองพ่อลูกและพวกจางจื่อโจวทั้งห้าคนลงจากเฮลิคอปเตอร์
เมื่อเห็นว่าทั้งสองพ่อลูกขาหัก มือของอู๋ซินยังหักอีกด้วย สองพ่อลูกร้องไห้จนตาแดง คนทั้งตระกูลอู๋ต่างก็ตกใจ
พวกเขายังไม่ทราบสาเหตุว่า เพราะเหตุใดลูกชายคนโตและหลานชายคนโตของตระกูลอู๋ ไปที่เมืองจินหลิง ทำไมถึงได้น่าสังเวชเช่นนี้ ราวกับว่าพวกเขาประสบกับภัยพิบัติ.......
เมื่อทุกคนเห็นตัวหนังสือที่สลักบนหน้าผากของพวกจางจื่อโจวทั้งห้า ทุกคนต่างก็ตกตะลึงจนตาค้างพูดอะไรไม่ออก!
เพียงแต่เขาคิดไม่ออกว่า ทำไมตระกูลเย่ที่เมืองเย่นจิงถึงพุ่งเป้ามาที่ตระกูลอู๋? ตระกูลอู๋ทำอะไรผิด?
เมื่ออู๋ตงไห่เห็นภรรยาตนเอง เธอก้าวมาข้างหน้า ตาแดงแล้วกล่าวว่า “คุณสามี คลิปวิดีโอบนติ๊กต็อกมันช่างเหยียดหยามเกินไป บอกว่าฉันเป็นผู้หญิงแพศยา ฉัน......ฉัน.......”
อู๋ตงไห่กอดภรรยาตนเองไว้ในอ้อมแขนด้วยความสงสารและกล่าวอย่างจำใจว่า “คุณภรรยา เรื่องคลิปวิดีโอบนติ๊กต็อกฉันได้พยายามแก้ปัญหาแล้ว แต่ไม่คาดคิดว่า ตระกูลเย่ที่เมืองเย่นจิงจะซื้อบริษัทติ๊กต็อกโดยตรง อีกอย่างยังได้ตั้งค่าให้คลิปวิดีโอนั้นอยู่หน้าสุด ฉันก็ไม่สามารถจะทำอะไรได้อีกแล้ว คุณก็อย่าคิดมาก ถึงอย่างไรพวกนั้นมันก็เป็นเรื่องไร้สาระ คนที่มีสมองจะรู้ว่ามันไม่เป็นความจริง”
หลังจากนั้นอู๋ตงไห่ก็กล่าวต่อไปว่า “พวกคุณวางใจได้ ฉันได้ส่งคนไปตามล่าไอ้หมาเชี้ยสองตัวที่บันทึกวิดีโอแล้ว คืนนี้พวกเขาคงไม่รอดแน่!”
อู๋ตงเจียงน้องชายของอู๋ตงไห่กล่าวด้วยสีหน้าเป็นทุกข์ว่า “พี่ชาย คุณรีบไปพบพ่อก่อน หลังจากโรคหัวใจกำเริบ ก็ยังไม่สามารถลุกขึ้นได้ นอนรักษาตัวอยู่ในห้องผู้ป่วยหนักของครอบครัวเรา……”
อู๋ตงไห่รีบกล่าวว่า “เร็ว ช่วยพยุงฉันหน่อย ฉันจะรีบไปดูพ่อ!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...