ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 667

บทที่ 667

ตอนที่เย่เฉินยังมาไม่ถึงเทียนเซียงฝู่ คำกล่าวของตระกูลซ่งก็แพร่กระจายไปทั่วจินหลิงแล้ว และแพร่กระจายต่อไปยังชั้นชนสูงของทั่วทั้งเจียงหนาน

ไม่ว่าใครก็คิดไม่ถึง ในฐานะที่ตระกูลซ่งเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของจินหลิง จู่ๆจะมาท้าทายตระกูลอู๋ที่เป็นตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนาน

นี้เป็นฉากดีๆที่น่าดูเลยจริงๆ

ซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่สองพ่อลูก เมื่อได้ยินข่าวนี้ ทันใดนั้นก็โกรธจนแทบจะระเบิดแล้ว

เกิดอะไรขึ้นกับคุณท่านซ่งกันแน่？

ในงานเลี้ยงฉลองวันเกิดเมื่อวาน คุณท่านซ่งโมโหอู๋ตงไห่ก็ไม่เป็นอะไร ทุกคนอาจจะไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ จากนั้นก็หาโอกาสแล้วก็พูดอธิบายกันอย่างชัดเจน

แต่ว่าตอนนี้คุณท่านท้าทายตระกูลอู๋ต่อสาธารณะ นี่ก็เท่ากับว่าประกาศแตกหักกับตระกูลอู๋กันโดยสิ้นเชิงต่อสาธารณะ ถึงขั้นกลับกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจกับตระกูลอู๋เลยก็ว่าได้！

สองพ่อลูกนี้ต่างก็รู้สึกว่า คุณท่านจะทำให้มันลำบากไปทำไมกัน？แม้ว่าคุณอยากจะประจบสอพลอเย่เฉิน ก็ไม่จำเป็นจะต้องแตกคอกับตระกูลอู๋ต่อสาธารณะนะ？ทำแบบนี้ ในอนาคตเป็นไปได้ว่าทั่วทุกสารทิศของตระกูลอู๋ก็จะเป็นศัตรูกับตระกูลซ่ง

ไม่เพียงแค่นั้น เมื่อถูกคุณท่านทำแบบนี้ ความเป็นไปได้ที่ซ่งหวั่นถิงจะได้คบหากับอู๋ซินก็ยิ่งจะน้อยลงไปอีก！

เมื่อตระกูลอู๋ทราบข่าวนี้แล้ว ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

เดิมทีตระกูลอู๋ก็วุ่นวายมากพอแล้ว ตอนนี้จู่ๆคุณท่านซ่งก็พูดอีกว่าจะสู้กับตระกูลอู๋จนตายกันไปข้างนึง นี่ก็ยิ่งจะเพิ่มความทุกข์ใจให้กับสถานการณ์ในปัจจุบันของตระกูลอู๋อีก

แค่เรื่องในครอบครัวของตระกูลอู๋ ก็ทำให้คนตระกูลอู๋ปวดหัวมากพอแล้ว จู่ๆก็มาแตกคอกับตระกูลซ่งอีก ก็ยิ่งทำให้คนตระกูลอู๋กระวนกระวายใจอย่างมาก

ท่านปู่อู๋นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย อู๋ตงไห่กำชับคนทั้งครอบครัว อย่าเอาคำพูดของตระกูลซ่งไปเล่าให้คุณปู่เด็ดขาด ในขณะเดียวก็ได้ตัดสินใจแล้วว่า จะไม่สนใจตระกูลซ่งเป็นการชั่วคราว ไม่โจมตีต่อท่าทีของตระกูลซ่งใดๆทั้งสิ้น

ซ่งหวั่นถิงขับรถมาถึงเทียนเซียงฝู่ ท่านหงห้าก็รีบออกมาต้อนรับแล้ว

เห็นเย่เฉินทั้งสูงสง่าและหล่อเหลา ซ่งหวั่นถิงสวยและใจดี ท่านหงห้าก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมในก้นลึกของใจว่า : “นี่ถึงจะเป็นกุมารทองและกุมารีหยก กิ่งทองใบหยก ด้วยความงดงามและการศึกษาของคุณซ่ง กวาดสายตามองทั่วทั้งประเทศ ก็ไม่อาจจะมีใครมาเปรียบเทียบกันได้”

หงห้าเชิญเย่เฉินและซ่งหวั่นถิงขึ้นไปห้องเพชรด้วยความเคารพ คุณท่านซ่งผู้ที่มีอายุมากแต่ยังแข็งแรงดีอยู่นั่งรออยู่ที่นั่นนานแล้ว

เมื่อเห็นเย่เฉินเดินเข้ามา คุณท่านซ่งก็รีบลุกขึ้นยืนโค้งคำนับ พูดกับเย่เฉินว่า : “อาจารย์เย่คุณมาแล้ว เชิญคุณมานั่งที่นั่งตำแหน่งหลักเลยครับ！”

เย่เฉินยิ้มเบาๆ : “ท่านซ่ง คุณอายุมากที่สุด ตำแหน่งหลักนี้ควรเป็นคุณนั่งมากกว่านะ”

“จะทำแบบนั้นได้ยังไงครับ！” ท่านซ่งพูดอย่างรีบร้อนว่า : “ในสายตาของคนแซ่ซ่งอาจารย์เย่คือมังกรที่แท้จริงในโลกมนุษย์ ตำแหน่งหลักก็ต้องให้คุณนั่งครับ”

------------