บทที่ 669
หลังจากกินข้าวเสร็จ เย่เฉินปฏิเสธไม่ยอมให้ซ่งหวั่นถิงไปส่งตัวเองกลับบ้าน อำลาเธอและท่านซ่งที่หน้าประตูเทียนเซียงฝู่ เดินไปยังธนาคาร CCBที่อยู่แถวๆเทียนเซียงฝู่เพียงลำพัง
เมื่อถึงCCBแล้ว เขาก็โอนเงินจากบัตรเอทีเอ็มที่คุณท่านซ่งมอบให้ตัวเอง ออกไปเก้าร้อยเก้าสิบแปดล้าน หลังจากที่โอนเงินเข้าบัตรของตัวเองแล้ว เขาก็นำบัตรที่มียอดคงเหลือสองล้านกลับบ้าน
ในบ้าน เซียวฉางควนและหม่าหลันเพิ่งจะกินอาหารที่สั่งมา
เมื่อเห็นเขากลับมาแล้ว หม่าหลันก็รีบเอ่ยถามทันทีว่า : “เย่เฉิน เรื่องที่แกไปดูฮวงจุ้ยมาเป็นยังไงบ้าง?ได้เงินมาไหม?”
เย่เฉินพยักหน้า พูดอย่างราบเรียบว่า : “ได้มานิดหน่อย”
“นิดหน่อยน่ะเท่าไหร่?” หม่าหลันโพล่งพูดออกไปว่า : “รีบเอาเงินออกมาเลยนะ!”
เย่เฉินหยิบบัตรเอทีเอ็มออกมา แล้วพูดว่า : “ในบัตรนี้มีเงินอยู่สองล้าน”
“สองล้าน?!” หม่าหลันดวงตาแข็งทื่อแล้ว!
เธอหยิบบัตรเอทีเอ็มมาไว้ในมือของตัวเองด้วยความตื่นเต้น โพล่งพูดว่า : “เด็กอย่างแกคงไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม?ในบัตรนี้มีเงินอยู่สองล้าน?”
“ใช่” เย่เฉินพูดอย่างนิ่งๆ: “ผมได้เช็คที่ตู้เอทีเอ็มแล้ว มีอยู่สองล้านจริงๆ”
“ดีมากเลย!” หม่าหลันโห่ร้องอย่างตื่นเต้นไม่หยุดหย่อน!
สองล้านเหรอ!
ไม่ใช่ว่าเป็นการหาเงินกลับมาชดเชยกับเงินที่ตัวเองเสียไปก้อนใหญ่แล้วเหรอ?
เมื่อคิดว่าตัวเองจะได้ไปสถาบันเสริมความงามกับเพื่อนๆอีก แถมยังสามารถนัดเพื่อนขาไพ่เล่นไพ่นกกระจอกได้ ถึงขั้นได้อวดร่ำอวดรวยที่ได้เข้าไปอยู่ที่Tomson Riviera หม่าหลันก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมากขึ้นมาทันที
“บัตรนี้มีรหัสหรือเปล่า?”
เย่เฉินพยักหน้าพร้อมพูดว่า : “มีรหัส รหัสก็คือ……”
พูดจบ เธอก็พูดอีกว่า : “สามี พูดจริงๆนะคุณก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว ยากที่จะจัดการเงินได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่งั้นคุณลองคิดดู เงินในบ้านก็ให้ฉันเป็นคนดูแลเหมือนเดิมดีกว่า เป็นยังไง ?”
เซียวฉางควนโมโหขึ้นทันที พูดด่าว่า : “หม่าหลัน เมื่อคืนคุณเพิ่งจะพูดคำนี้ออกมา นี้ยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยนะ คุณก็ไม่ยอมรับแล้ว?”
หม่าหลันพูดอธิบายว่า : “ไอ๊หยา ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นจริงๆนะ……”
“งั้นคุณหมายความว่ายังไง?” เซียวฉางควรพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า : “ผมจะบอกคุณนะ ต่อไปคุณไม่ต้องคิดวางแผนเรื่องเงินแล้ว!ถ้าคุณยังยืนกรานที่จะดูแลเรื่องเงิน งั้นเราสองคนก็ไปหย่ากันเดี๋ยวนี้เลย!”
หม่าหลันค่อนข้างหวาดกลัวเล็กน้อย
แม้ว่าเธอจะอยากได้สองล้าน แต่เย่เฉินไม่บอกรหัสกับตัวเอง ตัวเองถือบัตรไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร เงินก็เบิกออกมาไม่ได้
ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงยื่นบัตรให้เซียวฉางควนอย่างแค้นใจ ตามด้วยเบือนหน้าไป จ้องมองเย่เฉินอย่างโหดเหี้ยมแวบหนึ่ง
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...