บทที่ 671
เมื่อหม่าหลันได้ยินเซียวซางควนพูดถึงเรื่องหย่าอีกแล้ว ก็ระเบิดความโกรธทันที
แต่ว่า เธอกลับว่าไม่ได้ระบายความโกรธออกมาทั้งหมด
เพราะว่าเธอรู้ว่า ในเวลานี้ตัวเองจะต้องอดทน
ใครใช้ให้ตัวเองแพ้พนันไปสองล้านกว่าล่ะ?
ในเวลานี้อดทนไว้ก่อน รอหาโอกาสได้ ค่อยคิดบัญชีนี้กับเซียวฉางควน
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เธอก็ถอนหายใจอีก พูดว่า : “ที่รัก ที่คุณพูดก็ถูก ทำสปานั่นเปลืองเงินมากจริงๆ ฉันช่วยประหยัดให้ครอบครัวดีกว่า ไม่ไปทำแล้ว”
เมื่อเซียวฉางควนเห็นเธอเริ่มเข้าใจสถานการณ์ขึ้น สีหน้าก็ผ่อนคลายบ้างแล้ว
เซียวฉางควนในเวลานี้ ในใจก็ค่อนข้างภูมิใจ
หลายปีมานี้ ไม่เคยบีบบังคับหม่าหลันได้เลย บางครั้งหม่าหลันพูดอะไรหน่อย ถ้าหากตัวเองเสนอความคิดเห็นที่แตกต่างกัน จะต้องโดนหม่าหลันด่ากลับมาฉาดหนึ่งแน่นอน
แต่ตอนนี้ เหมือนว่าหม่าหลันเริ่มยอมให้ตัวเองแล้ว
ถ้าหากต่อไปหม่าหลันสามารถมาปรนนิบัติพร้อมพูดค่ะๆอย่างเดียวต่อหน้าของตัวเองได้ งั้นไม่ใช่ว่าตัวเองจะได้ขับร้องเพลงอย่างมีความสุขหลังจากได้รับการปลดปล่อยเป็นอิสระเหรอ?
แต่ว่าในใจของเซียวฉางควนก็อดไม่ได้ที่จะระมัดระวังตัว
ภรรยาคนนี้เอาแต่ใจมาตลอดชีวิต เปลี่ยนไปได้เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆจริงๆเหรอ?
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็เตรียมจะทดสอบผู้หญิงคนนี้ดู!
ดังนั้น เขาพูดกับหม่าหลันว่า : “ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อน คุณช่วยชงชาร้อนมาให้ผมสักแก้วนะ”
หม่าหลันถามอย่างประหลาดใจว่า : “จะอาบน้ำตอนบ่ายทำไม?”
เซียวฉางควนพูดว่า : “ความสุขของผม คุณยุ่งอะไรด้วย?”
หม่าหลันขบเคี้ยวฟันด้วยความโมโห แต่พอกลับมาคิดดู ถ้าเขาไปอาบน้ำแล้ว ตัวเองก็สามารถจับโทรศัพท์ของเขาได้แล้วนะสิ?งั้นตัวเองก็โอนเงินสองล้านเข้าไปในบัตรของตัวเองได้เลย!
ถึงเวลานั้นเมื่อเงินตกมาอยู่ในมือของตัวเองแล้ว เซียวฉางควนจะมาเสแสร้งอะไรได้อีก?กูอยากจะไปทำหน้าก็ได้ไปทำ อยากทำสปาก็ไปทำสปา อยากไปเล่นไพ่นกกระจอกก็ไปเล่น คุณไม่พอใจ ?ไม่พอใจก็ไสหัวออกไป!
หม่าหลันก็ไม่ได้โมโหอะไร
เพราะเธอมองในห้องน้ำแล้วรอบหนึ่ง ไม่เห็นโทรศัพท์ของเซียวฉางควน งั้นก็ไม่น่าจะเอาเข้ามาด้วย!
ดังนั้น เมื่อเธอออกมาสิ่งแรก ที่คิดก็คือไปหาโทรศัพท์ของเซียวฉางควนในห้องนอน!
เมื่อเข้าไปในห้องนอน เป็นอย่างที่คิดไว้เห็นโทรศัพท์ของเซียวฉางควนวางอยู่บนที่เตียง
หม่าหลันมีความสุขมาก
ก้าวเข้าไปสองสามก้าวก็อยู่ตรงหน้าแล้ว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยมือเดียว ไม่ได้สังเกตเห็นเส้นผมที่ตกอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์เลย
เธอพยายามปลดล็อกหน้าจอโทรศัพท์ด้วยลายนิ้วมืออย่างรวดเร็ว แต่กลับตกใจที่พบว่า ลายนิ้วมือของตัวเองไม่สามารถสแกนได้แล้ว!
ไม่ถูกสิ!
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...