บทที่ 683
เซียวฉางควนได้ยินดังนั้น ก็พูดอย่างดีใจว่า “พูดจริงสิครับ 1.2ล้าน ผมเอาเอง!”
เซียวฉางเฉียนก็พูดขึ้นว่า “ได้ ในเมื่อเอ็งอยากได้ ก็โอนเงินมาในบัญชีแม่ เฟอร์นิเจอร์ชุดนี้ ก็ขายให้เอ็งเลยแล้วกัน!”
เซียวฉางควนก็ระมัดระวัง แล้วพูดว่า “เอาอย่างนี้ พี่เอาเฟอร์นิเจอร์ไปส่งไว้ที่Tomson Riviera พอปล่อยขายไปแล้ว เดี๋ยวผมรีบจ่ายเงินเลย”
เซียวฉางเฉียนก็ลังเลเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ได้ ตอนนี้ของอยู่บนรถ พร้อมขนไปได้ตลอดเวลา”
เซียวฉางควนก็รีบพูดว่า “ดีครับ เดี๋ยวพวกเราเจอกันที่Tomson Riviera!ผมจะรออยู่ที่นั่น!”
พูดจบ เซียวฉางควนก็รีบวางโทรศัพท์ แล้วพูดอย่างดีใจว่า “เย่เฉิน เอ็งเดาได้ถูกต้องเลย!พวกเขายอมขายให้แล้ว!”
หม่าหลันก็รีบเปลี่ยนสีหน้าทันที
ไม่เพียงคำพูดของตนที่เกลี้ยกล่อมไปเมื่อครู่ จะถูกเซียวฉางเฉียนตอกหน้ากลับมา ยิ่งกว่านั้นก็คือ เซียวฉางควนจะเอาเงิน1.2ล้านไปซื้อเฟอร์นิเจอร์นั้นมา บ้านตนเองก็ไม่เหลือเงินเลยน่ะสิ?
พอคิดถึงจุดนี้ ในใจหม่าหลันก็ร้อนรน สายตาที่มองเย่เฉินก็เหมือนจะกัดกินเลือดเนื้อ
เย่เฉินกไม่อยากสนใจหม่าหลัน เขารู้ดีว่าหม่าหลันต้องการอะไร ดังนั้น ยิ่งทำให้เธอไม่ได้สิ่งที่ต้องการ เขายิ่งรู้สึกว่าสนุก
ตอนนี้ทั้งบ้าน4คน ก็ซื้อเฟอร์นิเจอร์ที่ตนเองต้องการเสร็จเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นเย่เฉินก็เลยขับรถ พาทุกคนในบ้านไปที่Tomson Riviera
คฤหาสน์ที่Tomson Rivieraก็สร้างเสร็จแล้ว นอกจากเฟอร์นิเจอร์แล้ว ส่วนอื่นๆ ก็ได้ตกแต่งอย่างหรูหราเรียบร้อยแล้ว ห้องรับแขกตกแต่งด้วยสีทองอร่าม พื้นเป็นหินอ่อนธรรมชาติขัดเงาทั้งหมด ราวกับกระจกเงา พอยื่นด้าน ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่
หม่าหลันเห็นการตกแต่งที่หรูหรา ขนลุกจนรูขุมขนบนร่างกายขยายกว้างไปหมด ดีใจจนหุบปากไม่ลง
เซียวฉางควนเองก็ตะลึงเช่นกัน ปากก็เอ่ยชื่นชมว่า “ครั้งที่แล้วมาดู ยังตกแต่งไม่เสร็จ บนพื้นห้องรับแขกยังปูแผ่นกันรอย มองไม่เห็นรายละเอียด วันนี้มาดู นี่มันหรูหรากว่าในวังเสียอีกเนี่ย!”
เซียวชูหรันเองก็เป็นบริษัทตกแต่งภายใน ดังนั้นแค่มองไปก็รู้ต้นทุนราคาการตกแต่ง เธอลากเย่เฉินไปด้านข้าง แล้วพูดเสียงต่ำว่า “การตกแต่งภายในนี้ คงจะเป็นสิบล้านเลย ทำไมหวังเจิ้งกางนั่น ถึงได้ใจใหญ่ขนาดนี้?”
นายหญิงใหญ่เซียวก็อดถามไม่ได้ว่า “ฉางเฉียน ด้านในตกแต่งเป็นอย่างไรบ้าง?”
“เฮ้อ.....” เซียวฉางเฉียนก็ถอนหายใจ แล้วพูดอย่างลำบากใจว่า “ผมไม่เคยเห็นการตกแต่งที่หรูหราอย่างนี้มาก่อน!ตาลายมากเลย!”
“งั้นหรือ?!” นายหญิงใหญ่เซียวก็เริ่มมีสติขึ้นมา แล้วพูดว่า “ฉันจะเข้าไปดูเสียหน่อย!”
เซียวไห่หลงก็มีใจอยากจะเห็นเหมือนกัน ก็เลยรีบพูดขึ้นว่า “คุณย่าครับ เดี๋ยวผมช่วยพยุงเข้าไปเองครับ!”
เซียวเวยเวยเห็นคฤหาสน์ ในใจก็เริ่มสับสน
เธอเคยเป็นคู่หมั้นของหวังเหวินเฟย คุณชายของตระกูลหวัง ส่วนคฤหาสน์หลังนี้ เป็นของหวังเฟอร์นิเจอร์กาง คุณอาของหวังเหวินเฟย ถ้าตอนนั้นตนเองแต่งงานกับหวังเหวินเฟย ตนเองไม่เพียงจะเข้าออกคฤหาสน์หลังนี้ได้บ่ายๆ ทั้งยังอาจจะได้พักอยู่ที่นี่ด้วย
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...