บทที่ 685
พอนายหญิงใหญ่เซียวพูดเช่นนี้ออกไป คนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็สีหน้าเปลี่ยนกันหมด!
คนที่สีหน้าเปลี่ยนมากที่สุดก็คือ หม่าหลัน!
เธอก็รู้แผนของนายหญิงใหญ่ขึ้นมาได้ทันที!
หนอยแน่ะ ยัยแก่นี่!ร้ายกาจนักนะ!ทำเป็นมาเป็นแกล้งให้เฟอร์นิเจอร์ฟรี ที่จริงก็อยากจะเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ของเรา!
มันไม่ง่ายกว่าจะหลุดพ้นออกมาจากแก หลุดพ้นออกมาจากตระกูลเซียว แถมยังมีชีวิตดีว่าคนตระกูลเซียว สามารถกดหัวคนตระกูลเซียวได้
สุดท้ายแกกลับแบกหน้ามาขอเข้าอยู่ที่คฤหาสน์ของพวกเราด้วยงั้นหรือ?
แกก็ไม่ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองบ้างเนาะ ว่าสมควรหรือเปล่า?
เซียวฉางควนก็ไม่ใช่คนโง่ วินาทีที่แล้วยังซาบซึ้งกับจิตใจที่โอบอ้อมอารีย์ของนายหญิงใหญ่ แต่วินาทีนี้ ก็รู้ทันทีว่านายหญิงใหญ่คิดอย่างไร
เขารู้ดี ถ้าให้นายหญิงใหญ่เข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ใหม่ตนเองล่ะก็ ก็เหมือนกับเอาเสือเข้าบ้าน บ้านก็จะไม่มีวันสงบสุข ดังนั้นตนเองจะไม่ยอมตกลงเด็ดขาด
เย่เฉินก็กังวลในใจ ถ้าหากว่ายัยแก่นี่เข้ามาอยู่ด้วย แต่ละวันคงจะวุ่นวายไม่ใช่น้อย!
ไม่ใช่เพียงแค่เย่เฉินที่ตกใจ เซียวไห่หลงและเซียวเวยเวยก็ตกใจด้วยเช่นกัน!
ไม่เพียงแค่ตกใจ ในใจของพวกเขายังมีความโกรธแฝงอยู่ด้วย!
ความต้องของนายหญิงใหญ่นั้นชัดเจน นี่คือการที่กำลังประจบสอพลอบ้านของเซียวฉางควน แล้วก็ย้ายมาอยู่กับพวกเขา
ใช่น่ะสิ ถ้านายหญิงใหญ่เซียวย้ายเข้ามา ชีวิตของตนเอง ก็จะเป็นติดคุกอยู่ตลอดเวลา
ดังนั้น เขาก็รีบพูดกับนายหญิงใหญ่เซียวไปว่า “แม่ครับ ไม่ต้องให้ผมหรอก เอาเลขบัญชีแม่มา เดี๋ยวผมโอนเงินไปให้!”
นายหญิงใหญ่เซียวเห็นเซียวฉางควนไม่ติดกับดัก ก็เลยดึงหน้า แล้วถามเสียงเย็นว่า “ทำไมล่ะ? แกจะตัดสัมพันธ์กับแม่เสียให้ได้เลยใช่ไหม?”
เซียวฉางควนก็รีบตอบว่า “แม่ครับ ตัดสัมพันธ์กัน ผมไม่ได้พูดนะครับ แม่พูดเอง แต่สำหรับผมแล้ว แม่ก็ยังเป็นแม่ผมเสมอ”
“ในสายตาแกมีแม่อยู่ในนั้นด้วยหรือ?” นายหญิงใหญ่เซียวพูดอย่างโมโหว่า “คฤหาสน์หลังใหญ่ขนาดนี้ เอาไว้ให้แม่แค่ห้องเดียว แกก็ไม่ยอม แกยอมเห็นแม่หิวตาย หนาวตายอยู่ข้างนอก แต่ก็ไม่ยอมเลี้ยงดูแม่รึไง!หัวใจของแกถูกหมากินไปแล้วหรือไง!”
เซียวฉางควนยังไม่ทันได้พูดจา หม่าหลันก็พูดขึ้นว่า “แม่อย่ามาใช้ไม้นี้ มันไม่ได้ผลหรอก จะขายโซฟาก็ขายไป ยังจะมาเอาเปรียบพวกเราอีกหรือ? หนูจะบอกให้ ตอนนั้นตัดสัมพันธ์กันแล้ว คนที่ไล่พวกเราออกมา ก็คือตัวแม่เอง ทีตอนนี้จะมาเสียดายภายหลัง แต่พวกเราไม่เสียดายหรอก พอออกมาจากตระกูลเซียวแล้ว พวกเรามีความสุขกันจะตาย ตอนนี้แม่จะมาขอคืนดี พวกเราก็ไม่ยอมรับหรอก”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...