ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 686
บทที่ 686
เซียวฉางควนก็พยักหน้ารัวๆ
เขารู้ดี ว่าถ้าในบ้านมีผู้หญิงปากร้ายอยู่ด้วยจะเป็นแบบไหน มันคงจะวุ่นวายกันน่าดู
ถ้าหากว่าในบ้านมีผู้หญิงปากร้ายด้วยกัน2คน เช่นนั้นก็ไม่ต้องมีบ้านนี้ไว้หรอก
ดังนั้นเขาก็เลยตัดใจพูดว่า “แม่ครับ เอาเลขบัญชีธนาคารมาให้ผม เดี๋ยวผมโอนเงินไปให้ หรือไม่ก็ให้คนงานพวกนี้ ยกเฟอร์นิเจอร์พวกนี้กลับไปเถอะครับ”
นายหญิงใหญ่เซียวก็โมโหหนัก ชี้หน้าเซียวฉางควนแล้วพุ่งเข้ามาจะตบหน้า ดีที่เซียวฉางควนตอบสนองเร็ว ถอยหลังไปก่อน ทำให้นายหญิงใหญ่ตบไม่โดน
เธอถูกกิริยาท่าทางของเซียวฉางควนทำให้โมโหดหนัก แต่ที่น่าโมโหก็คือ คฤหาสน์ที่หรูหราเช่นนี้ แต่ตนเองกลับไม่มีโอกาสได้เสพสุข นี่มันช่างเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวด ราวกับมีเข็มมาทิ่มแทงทุกรูขุมขนของเธอ
แต่ทว่า ตอนนี้ก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว
เธอได้แต่มองเซียวฉางควนแล้วกัดฟันพูดว่า “ได้！ช่างเป็นลูกคนดีของฉันเสียจริงๆ เลย！ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเราก็ตัดขาดจากกัน ฉันตาย！ก็ไม่ต้องมาเผาผีกัน！”
หม่าหลันรีบพูดต่อท้ายว่า “ก็ดีเหมือนกัน พวกเราจะได้ไม่ต้องลำบาก”
“นี่แก.......”
นายหญิงใหญ่เซียวแผดเสียงจนไอออกมา แล้วหยิบบัตรATMออกมา แล้วตะโกนใส่เซียวฉางควนว่า “โอนเงินมา เอามาให้ฉัน1.21ล้าน！”
หม่าหลันก็ขมวดคิ้วถามว่า “ทำไมต้องให้1.21ล้านด้วย? ตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือว่า 1.2ล้าน”
นายหญิงใหญ่ก็โมโหตอบไปว่า “ฉันเหมารถขนของมา ไม่ต้องใช้เงินรึไง?”
เซียวฉางควนโบกมือให้หยุด “พอเถอะ พูดให้น้อยๆ หน่อย！”
ตอนนี้ โทรศัพท์ของนายหญิงใหญ่เซียว ก็ได้รับข้อความ พอหยิบมาดู ก็เห็นว่ามีเงิน1.21ล้านโอนเข้ามาจริงๆ ดังนั้นก็เลยจ้องหม่าหลัน แล้วพูดเสียงต่ำว่า “อีคนแซ่หม่า มึงคอยดูเถอะ สักวันกูจะจับมึงแหกปาก！”
พูดจบ ก็พูดกับเซียวไห่หลงและเซียวเวยเวยว่า “พวกเรากลับ！”
เซียวไห่หลงและเซียวเวยเวยก็โล่งอก
พวกเขากลัวว่าคุณอาเซียวฉางควนของตนเองไม่หนักแน่นพอ แล้วจะตอบรับให้นายหญิงใหญ่เข้ามาพัก ตนเอง3คนก็คงจะต้องจบเห่แน่
โชคดี พวกเขาไม่ได้ให้นายหญิงใหญ่ทำสำเร็จ！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...