ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 698
บทที่ 698
เซียวฉางเฉียนก็บีบขมับ แล้วพูดว่า “ถ้าถูกค้นเจอล่ะครับ ก็จบเห่กันหมดแน่”
กำลังพูดไป นอกประตูก็มีวัยรุ่นสวมชุดทางการเข้ามา ในมือก็ถือเครื่องมืออะไรบางอย่าง
เครื่องมือนั้น มันยาวๆ ด้านหน้าเป็นหัวกลมๆ ดูไปเหมือนกับตรวจหาวัตถุระเบิดที่เคยเห็นในหนัง
เซียวฉางเฉียนก็ถามอย่างแปลกใจว่า “ไอ้หนุ่ม อันนี้ใช่เครื่องตรวจหาวัตถุระเบิดใช่ไหม?”
คนนั้นก็ยิ้มๆ แล้วพูดว่า “ไม่ใช่ครับ แต่การใช้งานมันไม่ต่างกัน เป็นเครื่องที่ตรวจวัดเฉพาะโลหะ ถ้าพบโลหะใต้พื้นก็ส่งสัญญาณ ระเบิดก็ทำจากโลหะ ดังนั้นไอ้เจ้าสิ่งนี้ก็สามารถหาวัตถุระเบิดได้ แต่ความละเอียดจะด้อยกว่าหน่อย”
พอเซียวฉ่งเฉียนได้ยินว่าเป็นเครื่องตรวจหาโลหะ ใจก็เต้น แล้วพูดว่า “พวกคุณมายึดบ้านคนอื่นก็พอแล้ว ยังจะมาหาวัตถุระเบิดในบ้านคนอื่นอีกรึไงกัน?”
คนนั้นตอบว่า “จากประสบการณ์การตรวจยึดบ้านของผมหลายปี ปกติแล้ว ถ้าเป็นคฤหาสน์ ใต้ดินจะมีช่องลับ ด้านในจะซ่อนของมีค่าไว้ ดังนั้น หน้าที่ของผมก็คือ หามันให้พบ ให้แล้วก็อายัดตามกฎหมาย”
นายหญิงใหญ่เซียวได้ยินดังนั้น ก็ฟุบลงที่พื้น
เซียวฉางเฉียนก็ใจต้มๆ ต่อมๆ คนนั้นพูดจบ ก็รีบเดินเข้าบ้านไป เซียวฉางเฉียนก็รีบพยุงนายหญิงใหญ่ขึ้น แล้วถามว่า “แม่ ของโบราณของพ่อ มีอะไรบ้าง?”
นายหญิงใหญ่เซียวรีบพูดว่า “มีแจกันสองใบ ภาพวาดโบราณหนึ่งภาพ แล้วก็มีของโบราณอื่นๆ .....”
เซียวฉางเฉียนก็รีบถามอีกว่า “แล้วมีอะไรที่ทำจากโลหะไหม?”
“มีสิ.......” นายหญิงใหญ่พูดอย่างสับสน “มีตะเกียงสำริดจากราชวงศ์หมิง เครื่องดีบุก แล้วก็มีก้อนทองสองก้อน”
คนนั้นพูดจบ ก็หยิบเอกสารออกมา แล้วพูดกับนายหญิงใหญ่เซียวว่า “ถ้าหากว่าเมื่อครู่นี้ คุณได้รับฟังและเข้าใจทุกประการแล้ว ก็เซ็นชื่อบริเวณนี้ด้วยครับ！”
“ฉันไม่เซ็น！” นายหญิงใหญ่เซียวพูดแหกปาก “พวกคุณไม่มีสิทธิ์มายึดของโบราณของฉัน！ของพวกนั้นเป็นของที่จะต้องฝังไปกับฉันตอนตาย！”
เจ้าหน้าที่พูดเสียงนิ่งว่า “ต้องขออภัยด้วยครับ ตามกฎหมายแล้ว ของโบราณพวกนั้นได้ถูกพวกเราทำการยึดไว้แล้ว ต่อให้คุณไม่เซ็นชื่อ ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้”
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินกลับเข้าไปในบ้าน
นายหญิงใหญ่เซียวก็หน้ามืด แล้วก็เป็นลมไป.........
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...