บทที่ 701
ขณะนี้ ณ.คฤหาสน์ Tomson Riviera
หม่าหลันเอนกายนอนอยู่บนเก้าอี้ข้างระเบียงกระจกบนชั้นสอง มองดูโทรศัพท์ของตนเองจนปากหุบไม่ลง
มีคนกดไลค์ให้เธอมากกว่า 300 คน ซึ่งทำลายสถิติของเธอตั้งแต่เล่นวีแชทมา
สำหรับความคิดเห็น มีมาคอมเม้นต์ตลอด จนไม่สามารถนับได้ และไม่สามารถตอบทันได้เช่นกัน
ในที่สุดวันนี้หม่าหลันรู้สึกได้ว่า อะไรที่เรียกว่าเกินกว่าที่คาดหวัง
เพื่อนในวีแชททั้งหมด กำลังจ้องมองไปที่ไทม์ไลน์ของตนเอง พวกเขาชมเธอในพื้นที่แสดงความคิดเห็น ซึ่งทำให้เธอก็รู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขมาก
ในเวลานี้ เพื่อนสนิทของหม่าหลัน ส่งข้อความแล้ว @ ทุกคนในกลุ่ม“โอ้ น้องหลัน วันนี้ได้ย้ายไปอยู่ที่ คฤหาสน์ Tomson Riviera ยังไงเธอต้องเลี้ยงอาหารฉลองแล้วล่ะ!”
“นั่นสิ ๆ !”หลายคนพิมพ์ข้อความตอบ“พี่หลัน คุณย้ายไปอยู่บ้านหลังใหญ่ที่มีมูลค่าหนึ่งร้อยกว่าล้าน มันเป็นเรื่องดี ถ้าไม่เลี้ยงพวกเราก็ไม่ใช่แล้วมั้ง!”
หลังจากนั้นไม่นาน ทุกคนในกลุ่มก็ออกมาแสดงความคิดเห็น เพื่อให้หม่าหลันเลี้ยงอาหารพวกเธอ
หม่าหลันมองดูคำชมของพวกเธอ ในขณะที่รู้สึกกลุ้มในใจ
เลี้ยงข้าว? ตนเองไม่มีเงิน?
ถึงแม้ว่าตนเองจะอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ที่มีมูลค่าหนึ่งร้อยกว่าล้าน แต่จริงๆแล้วตนเองไม่มีเงินแม้แต่พันเดียว
ในเวลานี้มีคนพูดว่า “ด้วยฐานะอย่างพี่หลัน ยังไงก็ต้องไปกินเลี้ยงที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงถึงจะสมฐานะใช่ไหม!”
พี่สาวคนหนึ่งในกลุ่มกล่าวว่า “ถ้าวันนี้น้องหลันเลี้ยงอาหารเย็น ฉันก็จะพาทุกคนไปทำสปาระดับไฮเอนด์ในคืนนี้ มันรู้สึกดีมาก ๆเลย!”
“งั้นฉันขอเชิญทุกคนไปร้องเพลงที่ โกลเด้น KTV ในตอนกลางคืน!”
แต่ว่า เงินมันเป็นปัญหาใหญ่!
เซียวฉางควนได้คืนเงินที่เหลือทั้งหมดให้เย่เฉินแล้ว งั้นตนเองทำได้เพียงแค่ไปหาเย่เฉิน แล้วขอเงินจำนวนหลายหมื่นนั้นคืนมา!
ดังนั้นเธอจึงกล่าวกับเพื่อนว่า “พวกคุณรอสักครู่ ฉันจะยืนยันเวลากับครอบครัวของฉัน แล้วฉันจะตอบกลับพวกคุณในภายหลัง”
พี่สาวคนนั้นจึงกล่าวว่า “ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงครึ่งแล้ว ขอให้คุณตอบกลับภายในเวลาบ่ายสามโมง พวกเราจะได้สะดวกในการจัดเวลาได้!”
“โอเค” หม่าหลันรีบตอบกลับ จากนั้นก็รีบลุกขึ้นเพื่อไปหาเย่เฉิน
ขณะนี้ เย่เฉินได้ทำอาหารอยู่ในห้องครัวที่อยู่ชั้นล่าง
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...