ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 704
บทที่ 704
เย่เฉินพยักหน้า เมื่อให้เกียรติแล้วแต่พวกคุณไม่รับ งั้นก็อย่ามาโทษว่าผมไม่เกรงใจ
ดังนั้น เขาจึงกล่าวอย่างราบเรียบว่า “ยายแก่ เมื่อพวกคุณไม่มีที่อยู่ ผมจะจัดที่อยู่ให้พวกคุณดีไหม? มีที่อยู่รวมทั้งอาหารด้วย และไม่เสียค่าใช้จ่ายสักแดงเดียว”
“อย่ามาเล่นมุกนี้กับฉัน! ” คุณหญิงใหญ่เซียวพูดอย่างเหยียดหยาม “แกอยากให้ฉันไปอยู่ที่บ้านหลังเก่าที่พวกแกทั้ง 4 คนเคยอาศัยอยู่ใช่ไหม? ฉันจะบอกให้ ไม่มีทาง! คนอย่างฉันจะไม่ไปอยู่ในสถานที่ที่ซอมซ่อแบบนั้น วันนี้ยังไงฉันก็จะอยู่ที่คฤหาสน์ Tomson Rivieraนี้แน่นอน! ”
เย่เฉินยิ้มเยาะเย้ย “คุณคิดมากไปแล้ว บ้านหลังเก่าก็ใช้เงินซื้อเหมือนกัน จะให้คุณอาศัยอยู่ฟรีได้ยังไง”
พูดจบ ก็ล้วงมือถือออกมาทันที แล้วก็ส่งข้อความทางวีแชทให้เฉินจื๋อข่าย
“คนของตระกูลเซียวมาหาเรื่องที่Tomson Riviera คุณโทรหาตำรวจ ทำให้คนพวกนี้เข้าสถานกักกันเป็นเวลาครึ่งเดือน”
ไม่ช้าเฉินจื๋อข่ายก็ตอบข้อความกลับมาว่า “เข้าใจแล้วครับคุณชาย ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้”
ในเวลานี้ หม่าหลันรู้สึกไม่พอใจคุณหญิงใหญ่เซียวเป็นอย่างมาก อยากจะผลักเธอและขับไล่เธอออกไป ตอนนี้คุณหญิงใหญ่เซียวรู้สึกร้อนใจ เธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาแล้วโทรหาตำรวจทันที “คุณตำรวจรีบมาช่วยฉันเร็ว ๆ ลูกสะใภ้ไม่อยากเลี้ยงดูฉัน ยังจะขับไล่ฉันออกจากบ้าน เธอต้องการให้ฉันตายอยู่ข้างนอก!”
ตำรวจจึงถามว่า “ที่อยู่ อยู่ตรงไหน พวกเราจะรีบจัดคนไปทันที!”
คุณหญิงใหญ่เซียวตอบว่า “อยู่ที่คฤหาสน์ของ Tomson Riviera เลขที่ A05! ”
“โอเค คุณโปรดรอสักครู่ พวกเราตำรวจจะรีบไปทันที!”
ไม่ช้า ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้นมา
เซียวฉางเฉียนรู้สึกดีใจมาก รีบบอกเซียวไห่หลงว่า “ไห่หลง รีบไปเปิดประตู!”
เซียวไห่หลงจึงรีบเดินไปเปิดประตูใหญ่
ขณะนี้ มีตำรวจหลายนายได้เดินเข้ามาจากประตู
คุณหญิงใหญ่เซียวรีบร้องห่มร้องไห้เสียงดัง “คุณตำรวจ พวกคุณโปรดให้ความเป็นธรรมแก่ยายแก่คนนี้ด้วย ลูกชายแท้ ๆไม่ยินยอมที่จะเลี้ยงดูฉัน ส่วนลูกสะใภ้กับหลานเขยจะลงมือทำร้ายฉันด้วย!”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...