ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 707
บทที่ 707
หม่าหลันคิดว่า แค่ตนเองพูดกับเย่เฉิน ขยะอย่างเย่เฉินจะไม่กล้าฝ่าฝืนตนเองแน่นอน
ขอแค่เขาโอนเงินเข้าบัญชีตนเองแล้ว ตนเองก็จะนัดเพื่อน ๆไปกินข้าว หลังจากกินข้าวเสร็จก็มีกิจกรรมต่อ นี่ถึงจะเรียกว่าชีวิตของคนชนชั้นสูง
เมื่อเย่เฉินได้ยินว่าจะขอเงิน รีบส่ายศีรษะแล้วกล่าวว่า “แม่ เงินนี้ผมไม่สามารถให้แม่ได้”
หม่าหลันขมวดคิ้ว แล้วถามว่า “เพราะอะไร?”
เย่เฉินตอบอย่างราบเรียบว่า “ตอนนี้บ้านนี้พ่อเป็นคนดูแลเงิน ถ้าแม่จะใช้เงิน ต้องได้รับอนุญาตจากพ่อก่อน”
“แกพูดอะไร?” หม่าหลันกล่าวด้วยเสียงเยือกเย็น “ตอนนี้คำพูดฉันไม่ศักดิ์สิทธิ์แล้วใช่ไหม?”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วกล่าวว่า “เรื่องเงิน ต้องให้พ่ออนุญาตถึงจะได้”
หม่าหลันกล่าวด้วยความโมโหว่า “แกอย่าเอาเซียวฉางควนมาข่มฉัน ฉันจะบอกแก ฉันเป็นแม่แก ถ้าฉันขอเงินกับแก แกก็ต้องให้ฉัน!”
เย่เฉินยิ้ม “เงินให้ได้อยู่ ขอแค่พ่ออนุญาต ผมให้เงินแม่ได้ไม่มีปัญหาอะไร”
“แก......” หม่าหลันรู้สึกโมโหมาก ชี้ไปที่เย่เฉินแล้วกล่าวว่า “แกคิดจะต่อกรกับฉันใช่ไหม?”
เย่เฉินถามกลับว่า “แม่ แม่เป็นคนบอกเองว่า ต่อจากนี้ไปเงินในบ้านให้พ่อเป็นคนดูแล ผมไม่ได้เป็นคนพูดเอง แล้วผมก็ปฏิบัติตามคำสั่งของแม่นี่ครับ?”
หม่าหลันกัดฟันแล้วกล่าวว่า “อย่ามาพูดเรื่องไร้สาระ รีบเอาเงินให้ฉันได้ยินไหม?”
เย่เฉินกล่าวว่า “แม่ต้องขอโทษด้วย เรื่องเงินถ้าพ่อไม่อนุญาต ถึงแม้ว่าแม่จะฆ่าผม ผมก็ไม่สามารถให้เงินแม่ได้”
พูดจบ เย่เฉินขี้เกียจจะสนใจเธอ รีบก้าวเดินเข้าไปในคฤหาสน์
หม่าหลันมองดูหลังเย่เฉินที่เดินจากไป เธอโมโหจนอกแทบจะระเบิดออกมา!
ขณะนั้น เงินที่ซื้อรถ BMW สองคัน อาจจะเป็นเงินเก็บที่เย่เฉินแอบซ่อนไว้!
รถสองคัน ราคาราวหนึ่งล้าน!
นั่นหมายความว่า เย่เฉิน มีนิสัยชอบแอบซ่อนเงินเก็บ อีกอย่างเงินเก็บที่แอบซ่อนไว้ก็ไม่ใช่น้อย!
ถ้าตนเองสามารถหาบัตรธนาคารของเขาได้ แล้วก็ทายรหัสผ่านได้ งั้นตนเองก็สามารถนำเงินเก็บทั้งหมดของเย่เฉินไปใช้ได้
ไม่ขอว่าไอ้หมอนี่ต้องมีเงินเป็นล้าน ขอแค่มีหนึ่งแสน ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ตนเองเพลิดเพลินกับเพื่อน ๆได้สักระยะหนึ่งแล้ว!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของหม่าหลันแสดงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ทันที และเธอตัดสินใจจะไปขโมยบัตรของเขาทันที!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...