ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 711
บทที่ 711
หม่าหลันจ้องไปที่ตัวเลขบนหน้าจอด้วยความตกใจ
ขณะนี้ เธอรู้สึกว่าโลกทั้งใบได้พังทลายแล้ว
เธอตกใจมาก และเธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเย่เฉินถึงมีเงินฝากมากกว่า 20, 000 ล้าน!
“มันเป็นไปได้ยังไง? 20,000 ล้าน! ฉันเป็นบ้าไปแล้วหรือว่าเย่เฉินเป็นบ้า! เขาเอาเงินมาจากไหนตั้งมากมาย?”
มือของหม่าหลันสั่นไปหมด 20,000 ล้านเลย! ไม่ใช่สองร้อย หรือสองล้าน!
ชั่วชีวิตเธอ แม้แต่ฝันก็ไม่กล้าฝันถึงเงินจำนวนมากมายขนาดนี้!
เย่เฉินได้เงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน? เป็นไปได้ไหมว่าเขาไปหลอกเงินของบิลเกตส์มา?
ตอนนี้ ความคิดแรกของหม่าหลันคือ โทรหาเย่เฉินและถามว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่วินาทีต่อมา จู่ๆเธอก็รู้สึกว่าโทรหาเขาไม่ได้!
ถ้าโทรศัพท์ไป ทุกอย่างก็ถูกเปิดเผยแล้วสิ
ก่อนที่เย่เฉินจะรู้ ต้องรีบโอนเงินเข้าบัญชีตนเองให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้!
เมื่อคิดอย่างนี้ เธอก็กดที่ฟังก์ชันการโอนเงิน และคีย์หมายเลขบัญชีธนาคารของตนเองทันที เมื่อคีย์จำนวนเงินที่โอนเสร็จแล้วเธอลังเลเล็กน้อย
หลังจากนั้น เธอรู้สึกตื่นเต้น ในคอลัมน์จำนวนเงิน เธอคีย์ตัวเลขเป็น 21,900,000,000 !
เธอได้คีย์ยอดเงินทั้งหมด 21,900 ล้าน เข้าบัญชีตนเอง
ตอนนี้เธอไม่สนใจว่าเย่เฉินจะเอาเงินมาจากไหน
ฉันหม่าหลัน มีโอกาสเป็นมหาเศรษฐีแล้ว!
ในช่วงเวลาที่เธอรู้สึกปีติยินดี มีข้อความแจ้งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ “การโอนเงินด้วยเครื่องถอนเงินอัตโนมัติ จำนวนการโอนสูงสุดในหนึ่งวันคือ 1,000,000 หยวน และจำนวนเงินถอนสูงสุดในหนึ่งวันคือ 100,000 หยวน หากคุณต้องการบริการทางการเงินในปริมาณที่สูงขึ้น โปรดไปใช้บริการที่เคาน์เตอร์พร้อมกับบัตรของคุณ!”
“ฉิบหาย”
หม่าหลันด่าด้วยความโมโห “วงเงินวันเดียวแค่หนึ่งล้าน จะเอาไปทำอะไรได้? ถ้าหากโอนทุกวันเป็นเวลาหนึ่งปี โอนได้แค่สามร้อยหกสิบห้าล้าน! ถ้าจะโอนเงินทั้งหมด 21,900 ล้าน ต้องใช้เวลาหลายสิบปีเลย!”
เมื่อคิดถึงจุดนี้ หม่าหลันเลือกที่จะคืนบัตร จากนั้นถือบัตรแล้วเดินเข้าไปในธนาคาร!
วันนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องโอนเงินออกไปให้หมด! ถ้ายืดเยื้อออกไปกลัวว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ดีเกิดขึ้น!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...