ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 712

บทที่ 712

ฉันหม่าหลันมีสโลแกนก็คือ เร็วเหมือนพายุ ไปทุกหนทุกแห่ง ไม่ทิ้งไว้แม้สตางค์แดงเดียว!

หลังจากนั้น หม่าหลันก็เดินเข้าไปที่ล็อบบี้ของธนาคารด้วยความตื่นเต้น

ทันทีที่เธอเดินเข้าไป มีหญิงสาวกล่าวอย่างมีไมตรีกับเธอว่า “สวัสดีค่ะ รบกวนถามว่าคุณมาทำธุรการด้านใด? ฉันจะได้ช่วยคุณกดบัตรคิว”

หม่าหลันสะบัดบัตรแบล็กโกลด์ในมือของเธอ แทบรอไม่ไหวที่จะกล่าวว่า “ฉันต้องการโอนเงิน!”

หญิงสาวตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อได้เห็นบัตรแบล็กโกลด์ในมือของเธอ!

พนักงานของธนาคารซิตี้แบงค์ทุกคน ผ่านการฝึกอบรมอย่างมืออาชีพ ก่อนที่จะเข้ารับการฝึกอบรมในชั้นเรียน มีการอธิบายเกี่ยวกับบัตรแบล็กโกลด์โดยเฉพาะ!

บัตรแบล็กโกลด์นี้ เป็นบัตรที่สูงสุดของธนาคารซิตี้แบงค์ ทั้งโลกจำกัดมีอยู่เพียง 100 ใบเท่านั้น และทั่วทั้งประเทศจีนมีอยู่เพียง 5 ใบ!

ทุกคนที่ถือบัตรแบล็กโกลด์อยู่ในมือ คือลูกค้าระดับวีไอพี พรีเมี่ยมของธนาคารซิตี้แบงค์ เมื่อได้เห็นบัตรแบล็กโกลด์ ผู้บริหารระดับสูงของธนาคารซิตี้แบงค์เป็นคนมาให้บริการเขาด้วยตนเองอย่างนอบน้อม!

เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า บัตรแบล็กโกลด์ในตำนาน จะปรากฏขึ้นที่เมืองจินหลิงซึ่งเป็นเมืองระดับสอง!

ดังนั้นเธอจึงรีบก้าวไปข้างหน้า โค้งคำนับเก้าสิบองศาด้วยความนอบน้อมและกล่าวว่า “เรียนแขกผู้มีเกียรติ โปรดตามฉันไปที่ห้องรับรองวีไอพี! ฉันจะขอให้ ประธานของเรามาบริการให้คุณเอง!”

เมื่อหม่าหลันได้ยินว่าเธอเป็นแขกผู้มีเกียรติ จึงแสร้งทำเป็นว่าตนเองเป็นผู้ประสบความสำเร็จในชีวิต เธอหัวเราะทันทีแล้วกล่าวว่า “ยังไม่รีบพาฉันไปอีก! ละเลยฉัน ระวังฉันจะไล่ประธานของพวกคุณออก!”

อีกฝ่ายตกใจ จึงรีบกลาวว่า “ได้โปรดอย่าโกรธ โปรดตามฉันมา!”

หญิงสาวเชิญหม่าหลันไปที่ห้องวีไอพี และขอให้พนักงานบริการในห้องวีไอพี รินน้ำให้หม่าหลันทันที จากนั้นก็วิ่งไปที่ห้องทำงานของประธานอย่างรวดเร็ว และรีบผลักประตูเข้าไปโดยไม่เคาะประตู แล้วกล่าวว่า “ท่านประธาน! มีแขกวีไอพีมา!”

ประธานของธนาคารขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจอย่างมาก ที่พนักงานผลักประตูโดยไม่เคาะประตู แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “กระต่ายตื่นตูมอะไรกัน? ถ้าคนเห็นเข้า จะคิดว่าเจ้าหน้าที่ธนาคารของเราหยาบคายแค่ไหน!”

หญิงสาวพูดอย่างหายใจไม่ทันว่า “ประธาน มีแขกวีไอพี ที่ถือบัตรแบล็กโกลด์มาทำธุรการทางการเงินที่นี่!”

ในเวลานี้หม่าหลันมีความรู้สึกว่าตนเองเป็นอัครมเหสี เธอนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางหยิ่งผยอง

เมื่อคิดว่าตนเองกำลังจะกลายเป็นอภิมหาเศรษฐีที่มีเงินมากถึง 21,900 ล้าน หม่าหลันก็รู้สึกตื่นเต้นจนแทบกลั้นปัสสาวะไม่อยู่

ประธานมองไม่เห็นความตื้นลึกหนาบางของหม่าหลัน แต่เขาจำบัตรแบล็กโกลด์ในมือของเธอได้ ดังนั้นเขาจึงรีบก้าวไปข้างหน้าโค้งคำนับและกล่าวว่า “สวัสดีแขกผู้มีเกียรติของบัตรแบล็กโกลด์ ผมเป็นประธานธนาคารชื่อหลี่ตงเทา คุณเรียกผมว่าเสี่ยวหลี่ก็ได้ครับ”

หม่าหลันฮัมอย่างหยิ่งผยองและกล่าวอย่างเหยียดหยามว่า “โอ้ เสี่ยวหลี่ คุณมาได้จังหวะพอดีเลย ฉันต้องการโอนเงิน แต่ตู้เอทีเอ็มห่วย ๆของพวกคุณแจ้งว่าโอนเงินได้วันละหนึ่งล้านเท่านั้น แม่งฉิบหายมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้? บัตรของฉันมีเงินมากกว่า 20,000 ล้าน โอนได้แค่วันละหนึ่งล้าน ฉันโอนจนตายก็ยังโอนไม่หมดเลย?”

หลี่ตงเทารีบขอโทษและกล่าวว่า “เรียนแขกผู้มีเกียรติ ผมต้องขอโทษจริงๆ ตู้เอทีเอ็มนี้ มีไว้สำหรับคนธรรมดาทั่วไป คุณลองคิดดูว่า มันเป็นแค่เครื่องจักรสี่เหลี่ยม ข้างในมีความจุจำกัด ถึงจะใส่เงินเต็ม ก็ใส่เงินได้ไม่เยอะเท่าไหร่ มันจะคู่ควรกับแขกวีไอพี บัตรแบล็กโกลด์แบบคุณได้อย่างไร?”

จากนั้น เขารีบกล่าวชมว่า “สำหรับซูเปอร์วีไอพีอย่างคุณ คุณแค่แสดงบัตรแบล็กโกลด์ที่ธนาคารซิตี้แบงค์ทุกสาขา คุณก็จะได้รับการดูแลระดับซูเปอร์วีไอพี แล้วประธานจะเป็นคนให้บริการคุณด้วยตนเอง จะให้ร่างกายอันสูงศักดิ์ของคุณยืนอยู่หน้าตู้เอทีเอ็มเพื่อทำธุรการทางการเงินได้อย่างไร?”

------------