บทที่ 713
เมื่อได้ยินสิ่งที่หลี่ตงเทาพูด หม่าหลันก็รู้สึกสบายใจขึ้น
ที่แท้ ตู้เอทีเอ็มมีไว้ให้คนธรรมดาทั่วไปใช้!
ฮ่า ๆ ๆ คนธรรมดาทั่วไป นั่นก็หมายถึงคนจน?
ที่หลี่ตงเทาพูดมันก็ถูก เหมือนเช่นตนเอง ที่กำลังจะกลายเป็นอภิมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินหมื่นล้าน ร่างอันสูงศักดิ์จะยืนอยู่หน้าตู้เอทีเอ็มเพื่อดำเนินการเรื่องไร้สาระนั้นได้อย่างไร?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หม่าหลันบิดขี้เกียจอย่างสวยงาม แล้วกล่าวกับหลี่ตงเทาว่า “ไม่เลวนี่เสี่ยวหลี่ คุณเป็นคนมีอนาคต!”
“หามิได้ คุณชมมากเกินไปแล้ว!” ประธานหลี่กล่าวด้วยความนอบน้อม “ถ้าหากคุณอยากโอนเงิน ผมสามารถให้บริการคุณด้วยตนเอง”
พูดจบ เขานั่งลงตรงข้ามหม่าหลันทันที แล้วเปิดคอมพิวเตอร์ที่ใช้สำหรับแขกวีไอพีโดยเฉพาะ
หลังจากที่เปิดคอมพิวเตอร์เรียบร้อยแล้ว เขาถามหม่าหลันว่า “คุณผู้หญิง คุณจะโอนเงินไปที่บัญชีไหน ยอดเงินทั้งหมดเท่าไหร่?”
หม่าหลันหยิบบัตรธนาคารของตัวเอง ยื่นให้เขาพร้อมกับบัตรแบล็กโกลด์ แล้วกล่าวว่า “โอนเงินจากบัตรแบล็กโกลด์ใบนี้จำนวน 21,900 ล้านไปยังบัญชีธนาคาร ICBC นี้!”
หลี่ตงเทาตกใจจนเกือบจะฉี่ราด
“คุณผู้หญิง..........คุณมั่นใจน่ะว่าต้องการโอนเงิน 21,900 ล้าน?!”
หม่าหลันพยักหน้า กล่าวอย่างหงุดหงิดว่า “ใช่ อย่าถามไร้สาระ รีบจัดการโอนเงินให้ฉันได้ยินไหม! มิฉะนั้นฉันจะทุบทำลายธนาคารของคุณ!”
หลี่ตงเทากลืนน้ำลายลงคอ รับบัตรแบล็กโกลด์มาโดยไม่รู้ตัว ให้แผ่นชิปอยู่ข้างบน แล้วเสียบเข้าไปในเครื่องอ่านบัตร จากนั้นก็กล่าวกับหม่าหลันว่า: “กรุณาใส่รหัสผ่านของคุณ”
หม่าหลันยกมือขึ้นและคีย์ตัวเลขวันเกิดตามจันทรคติของเย่เฉินบนแป้นพิมพ์รหัสผ่าน
รหัสผ่านถูกต้อง
จากนั้น หลี่ตงเทาเห็นยอดเงินในบัญชีซึ่งมีมากกว่า 21,900 ล้านหยวน
เขารู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก
ไม่คาดว่าหญิงวัยกลางคนธรรมดาคนนี้ ที่ถือบัตรแบล็กโกลด์ จะมีเงินมากกว่า 20,000 ล้าน เป็นบุคคลที่สุดยอดได้ขนาดนี้!
ตอนนี้ หม่าหลันต้องการถอนเงินออกจากบัตรใบนี้ทั้งหมด
เนื่องจากหลี่ตงเทาไม่มีอำนาจในการตรวจสอบตัวตนของเจ้าของบัตร เขาจึงไม่สามารถระบุได้ว่าหม่าหลันคือใคร ดังนั้น เขาต้องเคารพต่อเจ้าของบัตร แบล็กโกลด์ แล้วบริการธุรการทางการเงินให้เธอ
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เขาจึงกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “คุณแน่ใจหรือว่าต้องการโอนเงินจำนวน 21,900 ล้านไปยังบัตร ICBC ใบนี้ใช่ไหม?”
หม่าหลันกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ฉันแน่ใจ คุณจะชักช้าอยู่ทำไม? รีบดำเนินการเลย!”
หลี่ตงเทาตกใจ รีบพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “โอเค โอเคครับ ผมจะดำเนินการให้คุณตอนนี้เลยครับ!”
หลังจากนั้น เขาก็เข้าสู่บัญชีของหม่าหลันในคอมพิวเตอร์ทันที
หลังจากยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดพลาดแล้ว เขาก็คลิกเพื่อยืนยัน จากนั้นเขาก็กล่าวกับหม่าหลันว่า “โปรดคีย์รหัสผ่านของคุณอีกครั้งเพื่อยืนยัน”
หม่าหลันแทบรอไม่ไหวที่จะคีย์รหัสผ่าน
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...