บทที่ 724
นายหญิงใหญ่เซียวเห็นว่าสำเร็จผล ก็รีบร้องไห้ออกมา ทำท่าตีขาตนเอง ร้องไห้พูดว่า “ฉันนี่มันมีชีวิตลำบากจริงๆ !ชาติตระกูลโชคไม่ดี แต่งสะใภ้แบบนี้เข้ามา จะตายแล้วยังจะถูกมันมาชี้หน้าด่าให้อีก!”
พอนายหญิงใหญ่ร้องไห้ จางกุ้ยเฟินก็เริ่มอดไม่ได้
เธอนึกถึงความอนาถที่แม่ตนเองต้องกินยาฆ่าแมลง แล้วถูกหามไปส่งโรงพยาบาล ตอนนั้นแม่เธอยังไม่เสีย แต่หมอบอกเธอว่า เนื่องจากแม่เธอกินยาฆ่าแมลงไปจำนวนมาก ปอดเสียหายไปหมด เทวดาก็ช่วยไว้ไม่ได้
ตอนนั้น แม่เธอก็ร้องไห้แบบนี้อยู่บนเตียง พอจางกุ้ยเฟินนึกถึงภาพนี้ ก็อดที่จะร้องไห้ออกมาไม่ได้
พอตอนนี้เห็นหม่าหลันมาบีบนายหญิงใหญ่จนหมดหนทาง แถมยังจองหองมากกว่าน้องสะใภ้ของตนเองเสียอีก ความอดทนในใจของเธอ ก็แทบจะหมดไป!
เธอรีบเดินเข้าไปหาหม่าหลัน แล้วพูดว่า “สันดานหมาอย่างแก!ก่อนแต่งงาน พ่อแม่แกไม่เคยสั่งสอนรึไงว่าต้องกตัญญูต่อพ่อผัวแม่ผัว?”
หม่าหลันยังไม่ได้คิดว่าจางกุ้ยเฟินจะมาลงไม้ลงมือกับตนเอง พอได้ยินว่าเธอสั่งสอนให้กตัญญูต่อแม่หัว ก็พูดทำสีหน้าดูถูกว่า “กตัญญูต่อแม่ผัวงั้นรึ? แกแกล้งฉันเล่นรึเปล่า? ถ้ายัยแก่นี่มันกดหัวแกทุกวัน ฉันว่าไม่นานแกก็งอยากจะตบมันให้ตาย”
จางกุ้ยเฟินได้ยินดังนั้น ก็คิดไม่ถึงว่านายหญิงใหญ่เซียวจะเป็นคนที่ร้ายกาจ เธอเพียงแค่เกลียดคนอย่างหม่าหลัน!จนอยากจะตบไปสักฉาดหนึ่ง!
ดังนั้น เธอก็รีบเดินไปตรงหน้าหม่าหลัน แล้วก็ต่อยไปยังจมูกของหม่าหลันอย่างแรง
หม่าหลันร้องเจ็บ ถูกหมัดต่อยจนมึนไป แล้วนั่งที่พื้น จางกุ้ยเฟินที่รูปร่างใหญ่ ก็ค่อมไปบนตัวเธอ เอามือกระชากผมเธอ ตบบ้องหูเธอ ปากก็ด่าออกไป “กูจะตบอีคนที่ไม่กตัญญูต่อแม่ผัวให้ตายเลย!กูจะตบให้ตายเลย!”
หม่าหลันก็โดนตบจนร้อง แล้วก็ตะโกนพูดว่า “มึงเป็นใคร มาตบกูทำไม!กูไปหาเรื่องมึงตอนไหน?”
จางกุ้ยเฟินก็ตบไป ด่าไปว่า “อีสันดานหมาหน้าไม่อาย ทำกับแม่หัวไม่ดี ใครๆ ก็ตบได้!วันนี้กูจะลงโทษมึงแทนฟ้าดิน!”
หม่าหลันก็เคยโดนตบมาหลายครั้ง แต่ไม่อนาถเท่าครั้งนี้!
เพราะว่าแต่ละคนก็มีความแค้นของตนเอง ดังนั้น ทั้ง3คนก็จะเอาให้ตายเลย ไม่ไว้หน้ากันเลยแม้แต่น้อย!
และอีกไม่นานนักโทษคนอื่นๆ ก็คงจะเข้ามาประสบวงด้วย เพื่อลงมือกับหม่าหลันโดยเฉพาะ!
หม่าหลันก็ถูกรุมจนร่างกายบอบช้ำไปทั้งตัว ได้แต่พูดอย่างสิ้นหวังว่า “ขอร้องล่ะ อย่าทำฉันเลย ฉันไม่ไหวแล้ว!”
จางกุ้ยเฟินก็ตบบ้องหูไป “เห้ยมันยังพูดได้ว่ะ งั้นก็แสดงว่ายังไหว!คงยังไม่ตายง่ายๆ ตบต่อไปอีก!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...