ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 734
บทที่ 734
“จะอธิบายอย่างไรได้?” เซียวฉางควนพูดว่า “ต่อให้อธิบายไป เรื่องของพ่อกับหม่าหลันมันเกิดขึ้นแล้ว หานเหม่ยฉิงเป็นคนรักความสะอาด ชีวิตประจำวันรักความสะอาด ด้านความรักก็รักสะอาด เธอก็รู้ว่าพ่อนั้นถูกหม่าหลันมอมเหล้า แต่เธอรู้สึกว่าตนเองรับในตัวที่เป็นแบบนี้ไม่ได้ ดังนั้นก็เลยเลิกรากันไปไม่หวนคืน แล้วก็ไปอมเริกา”
เย่เฉินตั้งใจถามว่า “แล้วในใจพ่อยังคิดถึงเธออยู่หรือเปล่าครับ?”
เซียวฉางควนก็พูดเปิดอก พูดออกมาตรงๆ ว่า “คิดถึงสิ จะไม่คิดถึงได้อย่างไร เธอเป็นผู้หญิงคนแรกของพ่อ และเป็นคนที่พ่อรักมากคนเดียว ไม่งั้นพ่อคงไม่เปลี่ยนรหัสโทรศัพท์เป็นเลขวันเกิดของเธอหรอก......”
เย่เฉินก็พยักหน้าแสดงถึงว่าเข้าใจ แล้วก็ถามว่า “แล้วพ่อได้สืบเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของเธอบ้างหรือเปล่า?”
“เคยสืบอยู่” เซียวฉางควนกล่าว “แต่ก็ไม่ได้ความอะไร หลายปีก่อนก็ได้ยินว่าเธอนั้นแต่งงานกับคนอเมริกาไปแล้ว ลูกชายคนหนึ่ง ได้ยินว่าชีวิตความเป็นอยู่ในครอบครัวดีมาก แต่รายละเอียดมากกว่านี้ก็ไม่มีใครรู้แล้ว เพราะเพื่อนเก่าสมัยเรียนที่ติดต่อกับเธอก็มีไม่มาก ต่อมาก็ได้เลิกติดต่อกับพวกเพื่อนของเราไป”
เย่เฉินก็หยักหน้าเบาๆ ในใจก็คิดว่า ถ้าหากหานเหม่ยฉิงรู้ว่าตอนนี้เซียวฉางควนกลายเป็นคนที่ขี้ขลาดเช่นนี้ เกรงว่าตอนนั้นก็คงจะไม่อยากรู้สึกดีอะไรกับเขา
เซียวฉางควนเห็นเย่เฉินยังไม่ดื่ม ก็เลยพูดอย่างไม่พอใจว่า “ไอ้ลูกเขย ทำไมไม่ดื่มหน่อยล่ะ? ให้พ่อดื่มคนเดียวอยู่ได้！”
เย่เฉินก็ยิ้มๆ แล้วยกแก้วขึ้น พร้อมพูดว่า “ครับๆๆ เดี๋ยวผมดื่มเป็นเพื่อน”
เพิ่งพูดจบ โทรศัพท์ของเซียวฉางควนก็ดังขึ้น
โทรศัพท์ขึ้นเบอร์ที่ไม่รู้จัก เขาก็ขมวดคิ้วพูดว่า “เวลานี้แล้ว ใครมันโทรมากันเนี่ย”
พูดจบ เขาก็รับโทรศัพท์
“งั้นหรอ?” ฝั่งนั้นก็ถามว่า “ทำไมคุณถึงได้พูดถึงฉันกับลูกเขยคุณล่ะ? คงไม่เอาเรื่องเก่าๆ ไปเล่าให้ลูกเขยคุณฟังหรอกนะ?”
“เปล่าๆ” เซียวฉางควนร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด รีบพูดว่า “ก็ผมกำลังดื่มกับลูกเขยอยู่ เริ่มมึนๆ แล้ว ก็เลยพูดพล่ามเรื่องในใจออกไป”
พูดไป เซียวฉางควนก็ถามว่า “เหม่ยฉิง....ทำไมคุณถึงติดต่อผมมาได้ล่ะเนี่ย?”
หานเหม่ยฉิงก็พูดยิ้มๆ ว่า “ฉันวางแผนจะกลับไปอยู่ประเทศเราแล้ว ดังนั้นก็เลยติดต่อกับคุณ แล้วก็เพื่อนคนอื่นๆ เสียหน่อย เดี๋ยวพอฉันกลับจินหลิง จะชวนคุณมากินข้าว เพราะทุกคนไม่ได้เจอกันมา20กว่าปีแล้วนิ.........”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...