บทที่ 747
8โมงกว่าแล้ว เย่เฉินก็ขับรถ พาพ่อตาผู้ใจร้อนออกไปจากบ้าน
อีก2ชั่วโมง กว่าเที่ยวบินจะมาถึง แต่เซียวฉางควนรอไม่ได้แล้ว
พอออกไปจากTomson Riviera เขาก็รีบถามเย่เฉินว่า “ไอ้ลูกเขยคนดี รู้ไหมว่าที่ไหนมีดอกไม้ขายบ้าง? พ่อจะซื้อดอกกุหลาบติดไม้ติดมือไปเสียหน่อย”
เย่เฉินตอบว่า “พ่อครับ เธอมีลูกมาด้วยนะครับ ไปให้ดอกกุหลาบต่อหน้าลูกเธอ ไม่เหมาะมั้งครับ? ”
เซียวฉางควนก็ครุ่นคิด แล้วก็พยักหน้าพูดว่า “แกก็พูดถูก งั้นก็เตรียมดอกไม้ธรรมดาก็แล้วกัน”
เย่เฉินก็ตอบว่า “ผมรู้จักร้านขายดอกไม้ครับ ไม่ไกลนัก พวกเราไปซื้อกันก่อนเถอะครับ”
พอถึงร้านขายดอกไม้ เย่เฉินจ่ายไป500หยวน ให้ทางร้านจัดดอกไม้ที่สื่อถึงความเป็นมิตรภาพที่ดีต่อกัน แล้วก็พาเซียวฉางควนกลับขึ้นรถมา
เซียวฉางควนหยิบช่อดอกไม้ขึ้นมาดู ในใจก็ตื่นเต้นอย่างมาก ยิ้มพูดว่า “เจ้าของร้านนี้ฝีมือไม่เบา ดอกไม้นี้ดูหรูหราไม่เบา!เชื่อว่าเหม่ยฉิงจะต้องชอบแน่!”
เย่เฉินก็ยิ้มเบาๆ ในใจก็คิดว่า พ่อตาตัวเองคนนี้ คงจะกลับไปเป็นวัยรุ่นอีกครั้งจริงๆ ถ้าหานเหม่ยฉิงยังรู้ดีกับเขาล่ะก็ ไม่แน่ว่าทั้งสองคนอาจจะได้อยู่ด้วยกัน
พอคิดถึงจุดนี้ เย่เฉินก็รู้สึกเข้าใจหัวอกของพ่อตาตัวเอง
ไม่มีทางเลือก เพื่อภรรยาตนเองแล้ว ตนเองไม่สามารถทำให้หม่าหลันหายไปจากโลกนี้ได้แน่ ดังนั้น ถึงแม้ตอนนี้พ่อตาจะไปพบคนรักเก่าอย่างดีใจ แต่พอหลังจากนี้หม่าหลันถูกปล่อยออกมา วันเวลาที่เจ็บปวดของเขาก็จะเริ่มขึ้นอีกครั้ง
ถ้าหม่าหลันรู้ว่าหานเหม่ยฉิงกลับมาแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะต้องโวยวายขนาดไหน พอถึงตอนนั้นชีวิตของเซียวฉางควน ก็กลัวว่าจะลำบากกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก
แต่ว่าประโยคพวกนี้ เย่เฉินไม่ได้บอกกับพ่อตา เพราะเขากำลังตื่นเต้นอยู่ ก็ให้เขาได้เสพสุขกับชีวิตอิสระ และความสุขกับคนรักเก่า ก่อนที่หม่าหลันจะออกมาก็แล้วกัน!
ในตอนนี้ เซียวฉางควนก็ถามว่า “เอ้อเย่เฉิน ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง แกจองที่ดีๆ แล้วหรือยัง? ”
ฝั่งนั้นเห็นเขา ก็อึ้งๆ จากนั้นก็พูดตอบกลับด้วยใบหน้าที่ดีใจว่า “คุณพระช่วย ฉางควน!”
พูดจบ ก็รีบก้าวเดิน มาทางเซียวฉางควน
เย่เฉินก็ตื่นเต้นเหมือนกัน ก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่า หญิงรักแรกของพ่อตา จะเป็นแบบไหนกันแน่นะ
ดังนั้นเขาก็เลยมองไปด้วย จากนั้นก็อึ้งไป!
อายุของหายเหม่ยฉิง รุ่นเดียวกับเซียวฉางควน ทั้งสองคนอายุ48ปี แต่ว่า หานเหม่ยฉิงไม่เหมือนผู้หญิงอายุ48ปีเลย!
ร่างกายเธอสูงเพรียว ผิวหนังก็ดูแลเป็นอย่างดี สวมชุดกระโปรงยาวสีดำ เผยให้เห็นเป็นเหมือนสุดยอดหญิงงาม แล้วเส้นผมก็มัดรวบอย่างเรียบร้อย
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...