บทที่ 748
ส่วนหน้าตา ก็ไม่มีที่ติเลย สวยจนน่าทึ่ง ดูมีความใจกว้าง ดูมีความเป็นผู้มีความรู้ มีการศึกษาในยุคสมัยที่แล้ว
ในเหล่าดาราที่อายุเท่านี้ มีนักแสดงหญิงคนหนึ่งชื่อว่า สวี่ฉิง เธอถือว่าสวยที่สุดในเหล่าดาราที่อายุเท่านี้ และเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์คนหนึ่ง แต่หานเหม่ยฉิงตรงหน้านี้ สวยกว่าสวี่ฉิงเสียอีก!
สวี่ฉิงอายุ50ต้นๆแล้ว ก็ยังสวยจับใจคนดู ส่วนหานเหม่ยฉิง จริงๆ แล้วก็อายุน้อยกว่าสวี่ฉิง3ปี แต่ดูไปแล้วเหมือนจะอ่อนกว่าสวี่ฉิงไป6-7ปีเลย!
นี่มันเหมือนคุณป้าที่อายุจะ50ที่ไหนกันเล่า!
นี่มันเหมือนพี่สาวที่อายุ30กว่าไม่ถึง40เลยนะเนี่ย!
เย่เฉินก็อึ้งไป เขาไม่คิดเลยว่า คนรักแรกของพ่อตา จะเป็นหญิงวัยกลางคน ที่สวยไม่มีที่ติแบบนี้ นึกออกเลยว่า ตอนเธอสมัยสาวๆ คงจะสวยมากแน่ๆ เลย!
คุณพระช่วย!
เย่เฉินก็อิจฉาพ่อตาตัวเองเล็กน้อย พ่อตาที่ไม่เอาไหนคนนี้ ทำบุญด้วยอะไรกันนะ ปีนั้นถึงได้จีบสาวสวยขนาดนี้มาเป็นแฟน!
ในขณะเดียวกัน เย่เฉินก็ยิ่งเข้าใจหัวอกของเซียวฉางควน
เพราะหม่าหลัน เขาถึงได้สูญเสียสาวสวยแห่งยุคแบบนี้ไป มันช่างเป็นการได้ไม่คุ้มเสียจริงๆ เลย!
เซียวฉางควนมองไปยังหายเหม่ยฉิงที่ยังสวยไม่สร่าง ในใจก็ยิ่งสงสารตัวเองมากกว่าเย่เฉินเสียอีก!
ทำไมวันเวลาผ่านไป20กว่าปีแล้ว ใบหน้าของหานเหม่ยฉิง ยังไม่มีร่องรอยของกาลเวลาเลย?
ทำไมวันเวลาผ่านไป20กว่าปีแล้ว เธอก็ยังสวยจนตนเองหายใจแทบไม่ทัน?
ทำไมวันเวลาผ่านไป20กว่าปีแล้ว รอยยิ้มอ่อนๆ ของเธอและลักยิ้มของเธอก็ยังติดตราตรึงใจ ทำให้ตนเองเห็นแล้ว ก้าวขาเดินออกไปไหนไม่ได้เลย?
เขาเดินมาข้างๆ หายเหม่ยฉิง แล้วก็ยิ้มพูดว่า “แม่ นี่ก็คือเพื่อนสมัยมหาลัยของแม่หรือครับ? ”
หานเหม่ยฉิงก็รีบลากเขาเข้ามา แล้วก็แนะนำให้กับเซียวฉางควน “ฉางควน ฉันขอแนะนำหน่อยนะ นี่ก็คือลูกชายของฉัน ชื่อพอล”
เซียวฉางควนก็ยื่นมือออกไปก่อน แล้วยิ้มพูดว่า “ไอ้หยาสวัสดีพอล!นายพูดภาษาจีนได้ดีเลยนะ!”
พอลยิ้มตอบว่า “คุณอาชมเกินไปแล้วครับ ถึงแม้ผมจะมีสัญชาติเป็นอเมริกา และมีพ่อเป็นคนอเมริกา แต่ในตัวผมครึ่งหนึ่ง มีสายเลือดของประเทศจีน ตั้งแต่เด็กแม่ก็พูดภาษาจีนกับผม ไม่เคยปล่อยให้ผมขี้เกียจเลยครับ”
เซียวฉางควนพยักหน้า แล้วก็รีบแนะนำเย่เฉิน “เหม่ยฉิง พอลเดี๋ยวผมขอแนะนำหน่อย นี่คือลูกเขยของผมเอง ชื่อเย่เฉิน!”
พอลก็ยื่นมือออกเช็คแฮนด์ก่อน แล้วยิ้มพูดว่า “สวัสดีครับคุณเย่!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...