ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 760
บทที่ 760
เซียวฉางควนก็มองหานเหม่ยฉิงอย่างตกใจ แล้วถามว่า “ไอ้หยาเหม่ยฉิง เรื่องกฎหมายและเรื่องของสำนักทนายความ คุณก็รู้เรื่องนี้ด้วยหรือ? ”
พอลก็หัวเราะอยู่ข้างๆ แล้วพูดว่า “คุณอาเซียวครับ อย่าดูถูกแม่ผมนะ จริงๆ แล้วแม่ผมก็จบดอกเตอร์จากโรงเรียนกฎหมายมหาวิทยาลัยเยลเหมือนกันนะครับ แม่คอยอยู่ช่วยเหลือตลอด ถ้าไม่ได้แม่ช่วยเหลือภายใน กิจการของพ่อผมก็จะไม่ประสบความสำเร็จแบบนี้”
จากนั้น พอลก็หัวเราะตัวเองว่า “แต่ว่าตอนนี้ความสามารถของผมยังไม่พัฒนา ดังนั้นก็เลยต้องให้แม่คอยช่วยเหลือผมอยู่”
หานเหม่ยฉิงก็ยิ้มพูดกับลูกชายว่า “ลูกเอ๋ย จริงๆ ลูกก็ทำดีมากแล้วนะ แม่หวังว่าลูกจะรีบเติบโตไวๆ แล้วก็รับช่วงต่อของบริษัท แบบนี้ แม่จะได้ไม่ต้องเหนื่อยแล้ว”
พูดไป หานเหม่ยฉิงก็ชื่นชมว่า “ตอนนี้แม่กลับมาประเทศจีนแล้ว กลับมาจินหลิงแล้ว ความคิดของแม่ไม่ใช่จะขยายกิจการในเมืองจินหลิงอย่างเดียว แต่หวังว่าอยากจะเป็นคนวัยเกษียณในจินหลิงที่มีความสุขเหมือนกับคนชราในประเทศจีน”
จากนั้น สายตาหานเหม่ยฉิงก็มองไปยังเซียวฉางควน ในใจก็คิดว่า “ตนเองไปต่อสู้อยู่ที่อเมริกาตั้งหลายปี จริงๆ แล้วในใจเริ่มเบื่อกับการบริหารงานแล้ว”
บวกกับที่ผ่านมาไม่เคยได้สัมผัสกับความรักจริงๆ เลย ดังนั้นตอนนี้ตนเองอยากกลับประเทศมาก ละทิ้งทุกอย่างก่อนหน้านี้ ตั้งใจอยากจะเป็นนายหญิงใหญ่ จากนั้นถ้ามีโอกาส เธอก็หวังว่าจะสามารถครองรักกับเซียวฉางควน ชายที่รักในอดีต แบบนี้ถึงจะสามารถเติมเต็มให้กับความผิดหวังในอดีต
เขาก็รู้ ว่าจริงๆ แล้วอาชีพทนายความในอเมริกามันได้เงินมาก เพราะว่าจำนวนชดเชยการฟ้องร้องมันสูงมาก นิดหน่อยก็ได้เป็นสิบล้าน หรือถึงขนาดหลายร้อยล้านดอลลาร์
โดยเฉพาะทนายดังๆ ที่มีชื่อเสียงของอเมริกา คนแบบนี้ มักจะเป็นมหาเศรษฐีหลายร้อยล้าน บ้างก็ได้เป็นดารา รวมถึงได้เป็นคนใหญ่คนโตของอเมริกา
ดังนั้น ในใจเซียวฉางควนก็ยิ่งดูถูกตัวเอง เพราะเขาเดาออกว่า ทรัพย์สินของหานเหม่ยฉิง คงจะต้องมากมายมหาศาลแน่นอน ถึงขั้นเพียงพอที่จะทำให้พวกเธอสองแม่ลูกอยู่ในชั้นบนๆ ของสังคมในจินหลิงได้เลย
เมื่อเทียบกันแล้ว ตนเองก็ไม่มีอะไรที่จะเอามาเทียบได้เลย..........
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...