ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 763
บทที่763
ก่อนหน้านี้เย่เฉินก็คิดไม่ถึงว่า พ่อตาของตนเองจะร้ายเช่นนี้
แต่ทว่าเขาก็เข้าใจความรู้สึกของพ่อตา
เพราะว่าไม่ได้หญิงผู้เป็นรักแรกของตนเองถึง20กว่าปี แถมตอนนี้ก็ยังสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ถ้าเป็นตนเองล่ะก็ ตนเองก็กล้าให้เรื่องนี้มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด
แล้วอีกอย่างด้วยนิสัยของหม่าหลัน ช่างเป็นคนที่มีนิสัยเหมือนกับระเบิดเวลา คนแบบนี้ถ้าโมโหขึ้นมา ก็อาจจะปลดปล่อยพลังงานนิวเคลียร์ออกมาก็ได้
ดังนั้นที่เขาระมัดระวังแบบนี้ ก็ไม่ได้ผิดอะไร
แต่เขากลับไม่รู้ว่า ว่าหม่าหลันอยู่ที่เรือนจำ กำลังได้รับการทรมานอย่าที่ไม่มีใครเคยได้รับ ถ้าตนเองไม่ตกลง เธอก็จะไม่สามารถออกมาได้ตลอดชีวิต
สองคนพ่อตาลูกเคยขับรถกลับมาถึงที่บ้าน เซียวชูหรันก็เพิ่งกลับมาถึง
พอเห็นเธอ เย่เฉินก็รีบถามว่า “คุณภรรยาครับ คุณไปสถานีตำรวจหรือยังครับ? ตำรวจว่าอย่างไรบ้าง มีข่าวคราวของแม่รึยัง? ”
เซียวชูหรันก็พูดด้วยหน้าซีดๆ ว่า “ตำรวจบอกฉันว่า พวกเขาได้ประกาศให้ช่วยกันค้นหาในทั้งเมืองแล้ว และได้ติดต่อกับผู้ดูแลทีมกู้ภัยหลันเทียนแล้ว แต่ว่าตอนนี้ผลที่ได้รับมาก็ยังไม่มีใครพบเห็นแม่เลย ไม่มีเบาะแสอะไรเลย”
หม่าหลันถูกตำรวจจับไปตอนที่กำลังกดเงินที่ธนาคาร ทางฝั่งเฉินจื๋อข่ายก็ได้ติดต่อไปก่อนแล้ว ดังนั้นพวกเขาจะไม่มีทางเผยเบาะแสอะไรออกมาแน่นอน
เย่เฉินก็รับปากรัวๆ ว่า “วางใจเถอะคุณภรรยา ผมจะไม่ทำอีก วันนี้ผมจะตามหาอย่างละเอียด จะไปหาแถวบ่อนไพ่นกกระจอกทุกที่ในจินหลิงเลย！”
เซียวชูหรันก็รีบพูดว่า “งั้นคุณไปหาแต่ละที่ แล้วก็ให้ถ่ายรูปมาให้ฉันทุกที่ด้วยนะ！”
พอนึกถึงที่เมื่อวานเขาบอกว่าจะไปหาแม่ แต่สุดท้ายกลับไปดื่มกินกับพ่อ ในใจเซียวชูหรันก็ค่อนข้างกลัดกลุ้ม
ถึงแม้เขาจะรู้สึกว่าทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความคิดของพ่อ แต่ว่าในใจเธอก็ยังมีความผิดหวังอยู่บ้าง
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...