ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 766
บทที่ 766
พูดจบ นายหญิงใหญ่เซียวก็รีบพูดกับเซียวเวยเวยว่า “เวยเวยมานี่ พวกเราลากไปมันไปที่ห้องเลย เอาน้ำเย็นๆ ล้างข้าวที่อยู่บนหัวมันหน่อย！ประเดี๋ยวมันไปแอบกินลับหลังเรา เดี๋ยวมันจะได้เปรียบไป！”
หม่าหลันก็ร้องด้วยความกลัวว่า “ตอนนี้ก็ใกล้จะฤดูหนาวแล้ว！เอาน้ำเย็นมาราดหัวฉัน จะให้ฉันเลยรึไงกัน！”
จางกุ้ยเฟินที่มองเอาสนุกอยู่ข้างๆ ก็พูดเสียงเย็นขึ้นมาว่า “อย่าพูดให้มันมากนักเลยมึงอะ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ นายหญิงใหญ่ไม่เพียงจะเอาน้ำเย็นราดหัวมึง แถมจะเอาน้ำเย็นให้มึงอาบน้ำเลยล่ะ！”
หม่าหลันก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เธอได้แต่ร้องไห้ แล้วก็ถูกสองย่าหลานลากตนเองไปที่ห้องน้ำ
จากนั้น เซียวเวยเวยก็กดหัวเธอไปที่ก๊อกน้ำสำหรับล้างไม้ถูพื้น แล้วก็เปิดก๊อกน้ำออกจนสุดโดยไม่ลังเล！
น้ำประปาที่เย็นเฉียบชำระล้างมาที่หัวของหม่าหลัน ทำให้ในหัวของเธอขาวโพลน จากนั้นก็เป็นความหนาวเย็นจนเข้ากระดูก หนาวจนตัวสั่นระริก
เธอมองนายหญิงใหญ่เซียวที่ยิ้มเยาะ ทั้งๆ ที่หัวยังเปียกชุ่ม แล้วขอร้องว่า “แม่คะ ฉันขอล่ะ เอาผ้าเช็ดตัวมาให้ฉันเถอะ “ไม่อย่างนั้นล่ะก็หนูคงจะหนาวตายแน่”
นายหญิงเซียวก็ยิ้มพูดว่า “แกน่ะหรืออยากได้ผ้าเช็ดตัว แกคู่ควรด้วยหรือไง? ถ้าเกิดว่าแกหนาวตายไปนะ ก็นับว่าเป็นเรื่องดี แกเองก็ได้ปลอดปล่อย นายหญิงใหญ่อย่างฉันก็ได้แก้แค้น”
พูดจบ เธอก็มองหม่าหลัน แล้วประชดว่า “แกก็ช่วยเอาหน่อยแล้วกัน ตายก็ตายไปเสีย จะได้จบๆ ไป！”
เย่เฉินก็ถามกลับอย่างสงสัย “คุณภรรยา คุณอยากจะรู้เรื่องอะไรล่ะ? ”
เซียวชูหรันก็ตอบว่า “ฉันอยากจะรู้รูปลักษณ์ภายนอกของเธอ นิสัยท่าทางของเธอ รวมถึงสภาพของครอบครัว ด้านความสัมพันธ์ แล้วก็พอเธอกลับประเทศมา วางแผนจะทำอะไรต่อ”
เย่เฉินก็ตอบไปตามตรงว่า “คุณป้าหานนั้นรูปร่างสะสวยมาก ท่าทางก็สง่างาม นิสัยก็อ่อนน้อมถ่อมตัว แถมยังเป็นคนดีมากๆ ส่วนสภาพครอบครัวของเธอเป็นอย่างไรนั้นก็ง่ายๆ เลย สามีของเธอเสียไปแล้ว ตอนนี้เธอพึ่งพาอาศัยอยู่กับลูกด้วยกันสองคน”
พูดไป เย่เฉินก็รีบเปลี่ยนคำพูดว่า “ไม่ถึงขั้นพึ่งพาอาศัยอยู่กับลูกชายหรอก เพราะสองแม่ลูกคู่นี้เก่งมาก ได้ยินว่าบ้านของพวกเขาทำกิจการสำนักทนายความที่ใหญ่มาก แถมยังบริการให้กับธุรกิจใหญ่ในโลกนี้กว่า500บริษัท ตอนนี้พวกเขาได้ย้ายฐานกิจการมาที่จินหลิงแล้ว อนาคตก็คงจะวางแผนใช้ชีวิตวัยชราที่จินหลิงนี่แหละ”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...