ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 770
บทที่ 770
ก็แสดงว่าตอนนั้นแม่ไม่มีเงินติดตัวเลย
แต่ทำไมหลังจากนั้นไม่นาน แม่ถึงได้พูดจาด่าออกมาในโทรศัพท์แบบนั้น ว่าร้ายให้กับคุณน้าหวางกันนะ?
หรือว่าภายในเวลาอันสั้นนั้น อยู่ดีๆ แม่จะมีเงินขึ้นมางั้นหรือ?
แล้วจะเอาเงินมาจากไหนกัน?
ลองหวนมาคิดดู ต่อให้แม่มีเงินจริงๆ แล้วทำไมต้องหายตัวไปด้วยล่ะ?
ด้วยนิสัยของแม่ ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่ว่าแม่ก็ฝันว่าจะอยู่ที่Tomson Rivieraมานานแล้วเหมือนกัน
ต่อให้ได้เงินก้อนโตขึ้นมาจริงๆ ตามหลักแล้ว แม่น่าจะเอาเงินไปซ่อนมากกว่า แล้วก็กลับมาเสพสุขในTomson Rivieraเหมือนเดิม นี่ถึงจะเหมือนนิสัยของแม่
แต่ไม่ใช่พอได้เงินก้อนโตมา ก็หายตัวไปอย่างลึกลับ ไม่เข้ามาอยู่ที่Tomson Rivieraอีก แถมยังไม่ได้นอนในคฤหาสน์ที่Tomson Rivieraเลยแม้แต่คืนเดียว
เซียวชูหรันยิ่งคิด ก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้มันแปลกๆ แล้วก็มีความหักล้างกันอยู่ในตัว แต่ละจุดมีแต่ความแปลกแล้วก็ความรู้สึกที่อธิบายออกมาไม่ได้
แต่ว่าเบาะแสมาถึงแค่คุณน้าหวาง แล้วก็หายไป ตนเองก็ไม่มีวิธีที่จะไปหาเบาะแสจากที่อื่นได้อีกแล้ว
ดังนั้น ถ้าอยากจะไขปัญหานี้ จะต้องไปหาเบาะแสเพิ่มเติมมาให้ได้ ถึงจะมีโอกาส
พอไขปัญหานี้ได้ เช่นนั้นเบาะแสของแม่ก็จะชัดเจนขึ้น
ไม่เช่นนั้นล่ะก็ ก็อาจจะไม่มีวันได้รู้เลยว่าแม่อยู่ที่ไหน
เย่เฉินก็ตอบรับ แล้วพูดว่า “เมื่อก่อนนี้เธอก็ด่านายหญิงใหญ่เซียวไปมากเหมือนกัน นายหญิงใหญ่ยิ่งเจ้าคิดเจ้าแค้นด้วย ครั้งนี้คงจะไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ แน่ ให้เธอได้ทรมานหน่อยก็สมควรอยู่”
เฉินจื๋อข่ายถามว่า “คุณชายครับ คิดหาวิธีจะแก้ปัญหานี้หรือยังครับ? ขออภัยที่ผมต้องบอกตรงๆ นะครับ แม่ยายของคุณไปรับความทรมานในเรือนจำมากมายอย่างนี้ ถ้าคุณยังปล่อยเธอออกมาอีกล่ะก็ เธอจะต้องไม่ยอมจบเรื่องแน่ๆ เรื่องแรกที่เธอจะทำก็คือมาเอาเรื่องคุณนะครับ”
เย่เฉินก็ยิ้มพูดว่า “เรื่องนี้คุณไม่ต้องกังวล ผมมีแผนการคร่าวๆแล้ว แต่ยังต้องให้คุณร่วมมือด้วย พอถึงตอนนั้นจะต้องช่วยผมแสดงให้ดี เล่นละครฉากใหญ่ออกมา”
เฉินจื๋อข่ายก็รีบพูดว่า “คุณชายครับ ถ้ามีเรื่องอะไรก็สั่งมาได้เลยครับ”
เย่เฉินก็ยิ้มๆ “ตอนนี้ผมยังจะไม่ปล่อยตัวเธอออกมา เดี๋ยวตอนปล่อยตัวเธอออกมา จะติดต่อคุณกลับไป”
“ได้ครับคุณชาย！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...