บทที่ 771
เย่เฉินก็แกล้งๆ ตามหาไปทั้งช่วงบ่าย แล้วก็ได้รับสายจากพ่อตา บอกว่าคุณป้าหานกำลังจะไปบ้านแล้ว เขาก็เลยขับรถกลับบ้าน
เซียวชูหรันก็ได้รับสายจากพ่อ ถึงแม้ในใจจะไม่ค่อยยอมเท่าไร แต่เธอก็ขับรถกลับเหมือนกัน
ต่งรั่งหลินได้ยินว่าจะมีแขกมาบ้าน คืนนี้ก็คงจะไม่กลับไปกินข้าวที่บ้านแล้วแหละ
เดิมทีเซีชูหรันอยากให้เธอมาเป็นเพื่อนตนเอง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้น แต่ต่งรั่งหลินก็รู้สึกทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน ดังนั้นก็เลยอ้างว่าต้องทำงานล่วงเวลา เดี๋ยวจะหาข้าวกินเองด้านนอก
เซียวชูหรันก็ไม่ได้บังคับ ก็เลยพูดกับเซียวฉางควนว่า “พ่อคะ เดี๋ยวพอเพื่อนของพ่อมาถึง ก็ไม่ต้องมาพูดอะไรเกี่ยวกับหนูนะคะ วันนี้หนูอารมณ์ไม่ค่อยดี ไม่ค่อยอยากพูดอะไรเท่าไรนัก”
เซียวฉางควนก็รู้ดีว่า ที่ลูกยอมกลับบ้านมากินข้าวกับเพื่อนของตนเอง ก็เท่ากับไว้หน้าตนเองมากแล้ว ตนเองก็ไม่ควรไปบังคับอะไรอีก
ดังนั้นเขาก็เลยพูดกับเย่เฉินว่า “ไอ้ลูกเขย เดี๋ยวตอนกินข้าวกัน เอ็งพูดให้มากๆ หน่อย สร้างบรรยากาศ”
“ได้ครับ” เย่เฉินก็พยักหน้าอย่างอึกอัก
ในตอนนี้ กระดิ่งของคฤหาสน์ก็ดังขึ้น เซียวฉางควนก็รีบเดินไปยังโทรศัพท์ที่เชื่อมต่อเห็นหน้ากับคนที่กดกระดิ่ง แล้วก็ส่งสายตาให้กับเย่เฉินกับเซียวชูหรันก็ตื่นเต้น “พวกเขามากันแล้ว เดี๋ยวพ่อไปเปิดประตูก่อน”
พูดจบ ก็เปิดประตูออกไป แล้วเดินไปเข้าสวนหน้าบ้านไปเปิดประตูใหญ่
เซียวชูหรันเห็นท่าทางที่จริงจังของเซียวฉางควน ก็ถอนหายใจออกมา แล้วพูดกับเย่เฉินว่า “คุณว่าพ่อฉันกับคุณป้าหานนั่น คงจะไม่มีอะไรกันหรอกมั้ง? ”
เย่เฉินก็ยิ้มตอบว่า “ไม่ได้เจอกันมาตั้ง20กว่าปีแล้ว จะมีอะไรกันได้อีกล่ะ? คุณคิดมากไปแล้วล่ะ”
ตอนที่เซียวฉางควนบอกที่อยู่กับเธอไปนั้น เขาก็บอกเพียงว่าเป็นคฤหาสน์หมายเลขA05 ในTomson Riviera หานเหม่ยฉิงก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
แต่พอเธอมาถึงTomson Rivieraแล้วถึงพบว่า ที่แท้คฤหาสน์ที่นี่ จะหรูหรา โอ่อ่า เช่นนี้
พอเห็นว่าตอนนี้เซียวฉางควนอยู่ในคฤหาสน์ที่หรูหราแบบนี้ ก็ทำให้เธออึ้งๆ เล็กน้อย
เพราะว่าก่อนหน้านี้ เธอก็ได้ถามไถ่เรื่องของเซียวฉางควนจากเพื่อนๆ มาบ้าง แต่ข่าวที่ได้รับกลับมา ก็ล้วนบอกว่าเขานั้นไม่ได้สบายอะไรมาก นี่ก็เลยทำให้เขาเริ่มสับสน
ตอนที่รอเซียวฉางควนมาเปิดประตูหมายเลขA05นั้น พอลก็เริ่มเบื่อๆ ก็เลยหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาหาราคาของที่นี่ แล้วก็พูดกับแม่ตนเองว่า “บ้านที่นี่ น่าจะราคาประมาณ80ล้าน ผมเห็นในอินเทอร์เน็ตบอกว่า บ้านรูปแบบA จะมีเนื้อที่มากที่สุด ประมาณ110ล้านหยวนโดยประมาณ”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...