ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 772
บทที่ 772
หานเหม่ยฉิงหยักหน้า แล้วพูดว่า “ร้อยกว่าล้านก็ไม่ได้แพงอะไรมาก แต่แม่ไม่ค่อยเข้าใจ จากสภาพการเงินของคุณอาเซียวของลูกแล้ว เขาซื้อคฤหาสน์แบบนี้ได้อย่างไรกัน? ”
พอลก็ยิ้มเบาๆ แล้วพูดว่า “เรื่องนี้คงต้องให้แม่ไปถามเองแล้วล่ะครับ”
หานเหม่ยฉิงก็ยิ้มๆ แล้วตอบว่า “ไม่แน่ว่าเขาอาจจะเป็นผ้าขี้ริ้วห่อทองก็ได้นะ”
พอลก็คิดๆ แล้วพูดว่า “เอ่อผมว่านะ ผมรู้สึกว่าคุณอาเซียวก็ไม่คนที่โอเคเหมือนกันนะครับ แต่ไม่น่าจะเป็นคนที่เก็บซ่อนความลับอะไร”
หานเหม่ยฉิงก็ถามอย่างสงสัยว่า “ลูกพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร? ”
พอลตอบ “ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่รู้สึกแปลกๆ ”
หานเหม่ยฉิงยิ้มพูดว่า “เอาเถอะ ไม่คุยเรื่องนี้แล้ว เพื่อนเก่าได้อยู่ในคฤหาสน์ที่ใหญ่โตแบบนี้ พวกเราควรจะดีใจถึงจะถูก พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องไปถามอะไรหรอก”
พอลก็พยักหน้า แล้วตั้งใจพูดว่า “แม่พูดถูกครับ”
ในตอนนี้ เซียวฉางควนก็ได้เปิดประตูรั้วของคฤหาสน์ออก ตอนที่เขาเห็นหานเหม่ยฉิงและพอลนั้น เขาก็รีบพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ไอ้หยา เหม่ยฉิง พอล มากันแล้วหรือ มา รีบเข้ามา เชิญเข้ามาเลย”
หานเหม่ยฉิงก็ยิ้มพูดว่า “โหฉางควน บ้านคุณสวยมากเลยนะ เมื่อครู่ฉันเข้ามาในโครงการหมู่บ้านนี้ ก็รู้สึกว่ามันโอ่อ่ามาก น่าจะเป็นโครงการคฤหาสน์ที่ดีที่สุดในจินหลิงแล้วใช่ไหม? ”
เซียวฉางควนก็พูดถ่อมตัวว่า “ดีที่สุดหรือเปล่า อันนี้ผมไม่รู้นะ จริงๆ แล้วผมก็เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ได้2วันเอง”
ในใจพอลก็รู้สึกแปลกใจ ตามปกติแล้ว ซินแสฮวงจุ้ยแพงๆ อย่างมากก็ไม่ถึงครั้งละ100ล้านหยวนหรอกมั้ง?
เย่เฉินไปดูฮวงจุ้ยให้คนอื่น คนอื่นก็ยกคฤหาสน์ดีๆ แบบนี้ให้เลย แถมยังตกแต่งให้ด้วย นี่ไม่น่าจะมุ่งเน้นมาแค่คฤหาสน์แน่ๆ จะต้องมีเหตุผลอื่น
ดูเหมือนว่าเย่เฉินคนนี้ จะไม่ใช่คนธรรมดาๆ เสียแล้ว！
พอคิดถึงจุดนี้ พอลก็ชื่นชมออกมาว่า “จริงๆ แล้วผมก็เชื่อเรื่องฮวงจุ้ยเหมือนกัน แต่ไม่เคยได้พบซินแสฮวงจุ้ยเก่งๆ ดีๆ เลยสักคน ในเมื่อคุณเย่มีความสามารถขนาดนี้ เช่นนั้นบริษัทใหม่ของผม จะต้องให้เย่เฉินไปช่วยฮวงจุ้ยเสียหน่อยแล้ว”
เซียวฉางควนก็ยิ้ม “งั้นนายก็ไปคุยกับเขาเอาเองแล้วกันนะ เย่เฉินเป็นคนที่ใช้ได้อยู่ ผมเชื่อว่าเขาจะต้องไม่ปฏิเสธนายแน่นอน！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...