บทที่ 789
ได้ยินหม่าหลันพูดร้องเรียนทั้งน้ำตา ในตอนนี้จางกุ้ยเฟินก็ตระหนักได้ ที่เธอพูดเหมือนว่าจะมีเหตุผลจริงๆนะ
แม้ว่านายหญิงใหญ่ร้องเรียกต่างๆนานาว่าหม่าหลันคนนี้อยุติธรรม ถึงขั้นด่าเธอทุบตีเธอ ไม่ให้เธอเขามาอยู่ที่คฤหาสน์Tomson Riviera
แต่เมื่อดูนายหญิงใหญ่แล้ว กลับไม่เหมือนคนที่ถูกทรมานมาเป็นเวลานาน สุขภาพของเธอแข็งแรงมาก กระปรี้กระเปร่า ทุบตีคนอื่นก็ยิ่งไม่ออมมือให้เลยสักนิด
ดังนั้นเมื่อมองแบบนี้แล้ว ถ้าหากหม่าหลันอยุติธรรมกับเธอ มี 10 คะแนน งั้นความเกลียดชังและความแค้นที่เธอมีต่อหม่าหลัน ก็มี 100 คะแนน
เมื่อเห็นนายหญิงใหญ่ลงไม้ลงมือกับหม่าหลันเช่นนี้ จางกุ้ยเฟินรู้สึกว่ามันไม่ค่อยถูกต้อง
เธอรีบเอ่ยปากพูดว่า : “นายหญิงใหญ่อย่าทุบตีก่อนเลย คุณลงมือได้โหดเหี้ยมจริงๆ ไม่ว่าจะยังไง ก็ไม่ต้องถึงขั้นส่งให้เธอไปตายหรอกนะ?”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ หม่าหลันก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกทันที
เธอเข้ามาที่สถานกักขังกว่าสองวันแล้ว มองออกตั้งนานแล้วว่าจางกุ้ยเฟินคนนี้ เป็นที่พึ่งพาเดียวที่นายหญิงใหญ่อยู่ที่นี่
มีจางกุ้ยเฟินหนุนหลัง เธอถึงกล้าดูถูกตัวเองอย่างกำเริบเสิบสาน ทุบตีตัวเอง
ถ้าหากจางกุ้ยเฟินไม่หนุนหลังเธอ ถึงขนาดจางกุ้ยเฟินก็สงสารตัวเอง สั่งห้ามไม่ให้เธอลงมือกับตัวเอง งั้นต่อไปตัวเองก็คงใช้ชีวิตได้สบายขึ้นเยอะเลย
คิดมาถึงตรงนี้ หม่าหลันก็ร้องไห้พร้อมพูดว่า : “พี่กุ้ยเฟิน คุณก็ยังเป็นคนที่รู้เหตุรู้ผลดี แค่คุณมองก็ดูออกแล้ว ระหว่างฉันกับนายหญิงใหญ่ คนที่อยากให้อีกฝ่ายตายจริงๆไม่ใช่ฉันแต่เป็นเธอ!เธออยากจะให้ฉันตายมาโดยตลอด ถ้าหากคุณไม่ออกโรงมาช่วย ฉันคงจะโดนนายหญิงใหญ่ที่มีใจโหดเหี้ยมทรมานจนตายแล้วจริงๆ!”
นายหญิงใหญ่เซียวค่อนข้างใจร้อน รีบโพล่งพูดออกว่า : “กุ้ยเฟิน คุณอย่าไปเชื่อคำพูดจามั่วซั่วที่ผู้หญิงคนนี้พูดเด็ดขาดนะ คำพูดที่ออกจากปากของเธอมีความจริงสะที่ไหนกันละ!”
“ในตอนนั้น ลูกชายของฉันเริ่มเตรียมจะ แต่งงานกับคนเขาหลังจากที่เรียนจบแล้ว แต่คุณรู้ไหม ก่อนที่จะเรียนจบ เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
จางกุ้ยเฟินเอ่ยถามด้วยใบหน้าที่ตกใจว่า : “เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?”
นายหญิงใหญ่เซียวชี้ไปที่หม่าหลัน พูดอย่างโมโหว่า : “ก็เพราะผู้หญิงที่ไร้ยางอายคนนี้ไง รู้ว่าตระกูลของเราในตอนนั้นค่อนข้างมั่งคั่ง อยากจะแต่งเข้ามาเป็นเมียที่มีผัวรวย ดังนั้นเธอจึงฉวยโอกาสตอนที่ลูกชายของฉันเมา เผด็จศึกลูกชายของฉัน!แล้วนำเรื่องนี้ไปบอกแฟนของลูกชายฉันอย่างไม่มียางอายแม้แต่น้อย!จนสุดท้ายกดดันให้ผู้หญิงคนนี้เลิกกับลูกชายของฉัน หนีไปไกลถึงต่างประเทศ!”
“จนสุดท้ายลูกชายของฉันก็ถูกบีบบังคับให้แต่งงานกับนังผู้หญิงสารเลวที่เขาไม่ได้รักเลยสักนิด!ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้เป็นเวลา 20 กว่าปี ลูกชายของฉันไม่เคยมีความสุขแม้แต่วันเดียว”
“การแต่งงานที่ช่างโชคร้ายของลูกชายฉัน ที่ทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อนังสารเลวคนนี้แล้ว!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...